Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Ανεξέλεγκτη χρεοκοπία


Μια αρχαία κινέζικη παροιμία λέει: «Δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο από το να κάθεσαι ήσυχα στην όχθη τού ποταμού και να βλέπεις το πτώμα τού εχθρού σου καθώς το παρασέρνει αργά-αργά το ρεύμα».

Τροποποιημένο αυτό το ρητό ώστε να εφαρμόζεται στην πολιτική αντιπαλότητα διαμορφώνεται ως εξής: «Δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο από το να κάθεσαι ήσυχα στη θέση σου και να δίνεις το λόγο στον μεταμφιεσμένο ως φίλο πολιτικό σου αντίπαλο για να ξεσκεπαστεί μόνος του».

Αυτό ακριβώς κάνουμε κι εμείς σήμερα, διακόπτοντας τη συνήθειά μας να μην αναπαράγουμε κείμενα άλλων. Δίνουμε το λόγο στο 66ο μέλος (κατά σειρά εκλογής) από τα 110 συνολικά τής Κεντρικής Επιτροπής τής ΔΗΜΑΡ, μπλόγκερ και προστάτη των λουλουδιών, αναδημοσιεύοντας, απολύτως πιστά και χωρίς καμία δική μας επέμβαση, τη σημερινή του ανάρτηση.


Δυστυχώς παιδιά η χρεοκοπία απομακρύνεται

Δυστυχώς παιδιά μου δεν θα πτωχεύσουμε. Αλέξη, η αργεντινοποίηση αναβάλλεται επ’ αόριστον, Αντώνη  θα πρέπει να περιμένεις. Όλοι οι επίδοξοι σκυλευτές του πτώματος του ΠΑΣΟΚ αλλά και της χώρας θα μείνουν με την όρεξη, γιατί το κλίμα κατάθλιψης αλλάζει και οι εκλογές, απομακρύνονται. Όσοι προβάρανε το κουστουμάκι Νο 3% και κάτι, αγωνιούντες για τα πιθανά στενέματα, θα πρέπει να φορέσουν φόρμες εργασίας και να στρωθούν στη δουλειά. Θα πρέπει να κάνουν πολιτική. Θα πρέπει να προτείνουν, να υποστηρίξουν, να διορθώσουν, να είναι συγκεκριμένοι και ρεαλιστές. Θα πρέπει να πουν και κανένα ΝΑΙ. Θα πρέπει να αποδείξουν ότι είναι ευτυχείς από τη σωτηρία της χώρας. Θα πρέπει να αποδεχθούν ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μια άλλη εποχή με προοπτικές ανάπτυξης και να βάλουν πλάτη. Γιατί οι δυσκολίες είναι μπροστά μας.  Αν θέλουν να υπάρχουν και στο πολιτικό τοπίο του αύριο.
Ξέρω βέβαια ότι «το κάνω πολιτική» δεν είναι εύκολο πράγμα για  τα  πολιτικά μας κόμματα. Γι’ αυτό στην αρχή θα θελήσουν να παίξουν το έργο που βλέπουμε αυτές τις μέρες.
Κυβερνητικές δυνάμεις  θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν τα περιθώρια που δίνει η σωτηρία. Μην ανοίξουμε αυτό το κλειστό, να μη διαλύσουμε εκείνον τον άχρηστο οργανισμό, να μην πουλήσουμε. Μήπως μας παίρνει να είμαστε λιγάκι large με κείνη τη συντεχνία; Να κάνουμε και λίγους διορισμούς μπας και μαζέψουμε αυτούς που έχουν φύγει; Οι αδρανειακές και πελατειακές δυνάμεις θα ξεσαλώσουν. Η παρούσα λύση ανοίγει την όρεξη για δημοσιονομική και μεταρρυθμιστική χαλάρωση. Ελπίδας μας ο ευρωπαϊκός έλεγχος, αλλά δεν ξέρω αν αρκεί. Θα ήταν τελείως βλακώδες να κυριαρχήσουν τέτοιες λογικές. Η λύση στο πρόβλημα του χρέους δεν σημαίνει με τίποτα και λύση στα δομικά προβλήματα της χώρας. Η σωτηρία παραμένει εσωτερική μας υπόθεση.

Οι υπόλοιποι εν σώματι θα βγουν στα κάγκελα. Και δώστου μπιζάρισμα σε ναυτεργάτες και ταξιτζήδες. Και δώστου σέντρες σε πρυτάνεις και φοιτητές. Και όλοι θα ζητούν εκλογές. Η βία θα χτυπήσει κόκκινο. Όπου φαίνεται επένδυση και δουλειά οι δυνάμεις της πτώσης θα τρέχουν να την καταστρέψουν. Η αδράνεια της αντιμνημονιακής λογική πάνω στην οποία στήριξαν όλη την προηγούμενη πολιτική τους θα συνεχίσει να τους οδηγεί. Η νέα κόκκινη γραμμή θα είναι η διατήρηση των κεκτημένων των συντεχνιών. Ο βαθύτερος στόχος τους, η αποφυγή της ανάκαμψης. Η καταστροφή της χώρας.
 Αλλά το πουλί παιδιά πέταξε. Θα πρέπει να πείτε κάτι άλλο, το σύστημά σας θέλει αλλαγή.
Η ίδια εξέδρα που σας αποθέωσε στο πρώτο ημίχρονο, αυτή η ίδια μπορεί και να σας γιουχάρει. Θα πρέπει να κάνετε και σεις λίγο παιχνίδι. Και εδώ είναι το δύσκολο. Δεν φτάνει πια ο στείρος αρνητισμός. Δεν φτάνει να λέτε ότι έχετε προτάσεις. Θα πρέπει να είναι και εφαρμόσιμες στο περιβάλλον που διαμορφώνεται. Αλλά κυρίως θα πρέπει να θέλετε να αλλάξετε τη χώρα, να θέλετε τις δομικές μεταρρυθμίσεις. Όχι τις άλλες, εκείνες τις δικές σας τις περισπούδαστες που συνήθως οδηγούν στο απλό lifting. Αλλά αυτές που θα πρέπει να διαμορφώσετε από κοινού με την κυβέρνηση και ενάντια στις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας. Και όταν αυτές γίνουν νόμοι, να σπεύσετε να τις στηρίξετε και να διαμορφώσετε συνθήκες ώστε να ευδοκιμήσει η πολυπόθητη ανάπτυξη. Τώρα θα φανεί η υπευθυνότητα όλων. Έχει το πολιτικό σύστημα τα κότσια να σταθεί αντάξιο των περιστάσεων; Έχει το ηθικό ανάστημα να  προτάξει το συμφέρον του λαού μπροστά από το κομματικό συμφέρον; Δεν έχω απάντηση καταφατική.


ΥΓ Το πρωτότυπο μπορείτε να το δείτε εδώ. Και τις πηγές τού πρωτότυπου, εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ. Αξίζει να σημειωθεί πως το 66ο μέλος υποστηρίζει, από καιρού εις καιρόν, ότι έχει αναγνώσει και έχει κατανοήσει ορθώς, σε αντίθεση με την Αριστερά, και άλλες, πιο ‘‘παραδοσιακές’’ πηγές. Όπως αυτήν επί παραδείγματι. Ακριβώς όπως κι εμείς υποστηρίζουμε, επίσης από καιρού εις καιρόν, ότι είμαστε οι Rolling Stones...


Η εικόνα, από το anypopti.blogspot.com

39 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://www.zerohedge.com/article/whoopie-we-got-greek-deal?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+zerohedge%2Ffeed+%28zero+hedge+-+on+a+long+enough+timeline%2C+the+survival+rate+for+everyone+drops+to+zero%29
I think the leaders in Europe are dreaming.The US will not take part in the next Euro bailout. And yes, the next Euro bailout will happen before year-end.

Ένωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ είπε...

Όλα τα ...λεφτά αγαπητοί λεφτήδες είναι οι πηγές που παραπέμπετε!

Εκτός από την κινέζικη παροιμία. πιο κατάλληλη για την περίπτωση είναι  πολιτική πρακτική των κρατικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, όπως της ΝΕΤ εδώ: Εκπομπή: Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης

LeftG700 είπε...

Φίλε Ανώνυμε,


Είναι πιθανό τα πράγματα να εξελιχτούν έτσι όπως τα περιγράφει το ποστ που μας λες. Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι ότι κι έτσι να εξελιχτούν, η Αριστερά, στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα, θα είναι follower κι όχι leader!


Τα λέμε (και καλωσόρισες!)

LeftG700 είπε...

Φίλοι τής ΕΟΣ,


Α, το πιάσατε το υπονοούμενο πουλάκια μου! (Άλλα δεν μπορείτε να πιάσετε παρ’ όλο που σας τα λέμε κι εμείς και άλλοι τελείως καθαρά! ;-) ).

Εγώ τουλάχιστον δεν κατάλαβα γιατί είναι πιο κατάλληλη για την περίσταση η πολιτική πρακτική των κρατικών ΜΜΕ όπως στην περίπτωση τής ...αγαπούλας. Μπορείτε να το κάνετε πιο λιανά;


Τα λέμε

Β.Δ.Καργούδης είπε...

Α ρε @Λέφτηδες....

Εσείς τώρα δηλαδή εννοείτε ότι θα κάτσετε στην όχθη και λόγω καταφανούς υπεροχής
"θα περιμένετε να δείτε να περνάει το πτώμα"
του συγγραφέα του παρατιθέμενου άρθρου και εικαζόμενου ιδεολογικο/πολιτικού σας αντιπάλου.

Για να πω την αλήθεια,
όπως και κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, ασύγκριτα πιο πιθανό το βρίσκω περνώντας ο ίδιος,
(ο συγγραφεύς & αντίπαλος, ντε)
παρασυρόμενος έστω από το ρεύμα του ποταμού αλλά ΖΩΝΤΑΝΟΣ,
να απολαύσει το θέαμα των δικών του ιδεολογικο/πολιτικών αντιπάλων,
Υμών δηλαδή,
νεκρών*1 επί της όχθης....
______________________
*1 Νεκρών, από την αναμονή να "ωριμάσουν οι αντικειμενικές συνθήκες κλπ κλπ..."

7Demons είπε...

Εμάς πάλι,διαβαζοντας το "χαριτόβρυτο" κείμενο,το μόνο που μας ήρθε είναι ναυτία και έμετος...

Ενη είπε...

Αριστερά Φιλαράκια

Το κείμενο που δημοσιεύετε το ειδα στην Καλύβα (και το σχολίασα) ομως οφειλω
να ομολογήσω οτι πρωτη φορά ειδα και το μπλογκ αυτό (της μαργαρίτας) και ακόμη οτι ιδεα δεν εχω ποιος ειναι ο αρθρογράφος.
Εσεις μας λέτε οτι ειναι το 66ο εκλεγέν μέλος της πολ. επιτροπης της ΔΗΜΑΡ.(αλήθεια εχει τόση σημασία η σειρά εκλογης κάποιου σε κομματικές διαδικασίες; ελάτε τώρα, ολοι κατι ξέρουμε απο αυτές). Αλλά τίποτα απο αυτά και να μη συμβαίνει, δεν βλέπω ειλικρινά ποιος ο λόγος εμφασης στο
γεγονός αυτό. Τεσπα.

Τώρα επι του κειμένου, αν π.χ. το διαβάσει κάποιος τρίτος με αντικειμενική ματια, κάποιος δηλαδή που δεν ειναι προκατειλημένος η ειναι εκτός κομματικών επηρεασμών, νομίζετε οτι δεν θα το βρεί αρκούντως ευστοχο; Αν σκεφθεί κανείς το τι αρλούμπες εχουν δημοσιευθει απο διάφορους αναλυτές και πολιτικούς στοχαστες, το κείμενο αυτό εχει μια λογική αυτή που θεωρειται ως "ο κοινος νους".

Θα ελεγα δε οτι οι "οδηγίες" προς τη σημερινη κυβέρνηση ειναι και οι πλέον ευστοχες.Με καταλαβαίνετε φαντάζομαι.

υγ.Την επόμενη εβδομάδα δεν θα σας διαβάζω, λέω να κάνω και καμιά βουτιά στην ωραια θάλασσα των Κυκλάδων.
Θα τα λέμε μετά.Ναστε καλά.

katerina είπε...

Λέφτηδες καλημέρα,
Γράψατε!!!! Η αναδημοσιευση σας ειναι ΤΟ αναγνωσμα! Θα μπορουσε η Athens Voice-που έχει και μια παραδοση- να το συστηνει κι σαν το καλυτερο σεξουαλικό αναγνωσμα του καλοκαιριου. Αλήθεια πως θα την ονομαζε αυτη τη σταση το Nitro; Αχ,κρυβονται μωρέ οι έρωτες;

Υ.Γ.Στα σχολεια πρέπει να δωσουν μεγαλυτερη εμφαση στην έννοια και στην"ιστορια" των γεννιτσαρων και των νεοφωτιστων. Αυτο το πάθος βρε παιδί μου να αποδειξουν την νέα τους ...πιστη, ειναι βαθιά ερωτικό!!!!

Ανώνυμος είπε...

To κείμενο δεν είναι εντελώς για πέταμα. Εσείς θέλετε να το διαβάζετε ως αποκαλυπτικό της κρυφής αιτίας για την οποία δημιουργήθηκε η «Δημ.Αρ.». Συμφωνώ, αλλά δεν νομίζω πως έτσι κι αλλιώς η Δημ.Αρ. μπόρεσε να κρυφτεί: Συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ για νομή μερίδιου εξουσίας ή και με το πρόσχημα (ειλικρινές ή για άλλους όχι) των απαραίτητων αστικοδημοκρατικού αρχικά και μετά και σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται το πρωτόγονο κοτζαμπάσικο πολιτικό μας σύστημα. Εμένα βέβαια δεν θα με πείσει ποτέ ο επαγγελματίας βουλευτής κ.Κουβέλης, ο με γελοίο τρόπο υμνητής του Χουντόδουλου και διοριστής του γιού του Θανάσης Λεβέντης, ο εξυπνάκιας Ψαρριανός πως δίνουν δεκάρα τσακιστή για περισσότερη διαφάνεια, ατομικά δικαιώματα, κοινωνική δικαιοσύνη κλπ. Και μόνο η επιμονή Κουβέλη να ψηφιστεί ο υπερπατριώτης και δανειστής του Ανδρέα Παπανδρέου για Πρόεδρος της Δημοκρατίας δείχνει το είδος της πολιτικής συνέπειας του ανδρός και του κόμματός του που με κάποιες γενικόλογες σοβαροφανείς παρεμβάσεις του διαφοροποιήθηκε δήθεν από την αριστερίστικη συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο κρίσιμα, ώστε να άξιζε τον κόπο να στηθεί άλλο ένα πολιτικό μαγαζάκι. Και μόνο τα πήγαιν’έλα της Δημ.Αρ. με τον κ.Δημαρά ή η ψήφος Ψαρριανού στον κ.Σγουρό των Ολυμπιακών αγώνων, δείχνουν την ποιότητα του ανανεωτικού και ευρωπαϊκού εγχειρήματός τους, που στις κρίσιμες στιγμές δείχνει πόσο μπακατέλα είναι.
Εγώ λοιπόν παρ’όλο που δεν εκτιμώ καθόλου τη «Δημ.Αρ.» βρίσκω πως το άρθρο αυτό του στελέχους της, όσο χαιρέκακο και ανόητα αποκαλυπτικό ευσεβών πόθων κι αν είναι, λέει και κάποιες αλήθειες, άσχετα αν δεν μπορεί να κρύψει τον άγαρμπο ενθουσιασμό του που ο απερίγραπτος Γιωργάκης πέτυχε πράγματι κάτι μεγάλο, αναβολή της χρεοκοπίας, κάτι καλύτερο, πόσο ελπιδοφόρο, δεν το ξέρω. Γιατί αγαπητοί Left και εγώ και πολλοί αριστεροί πολίτες νιώσαμε κάποια ανακούφιση για το γεγονός, έχοντας απόλυτη συναίσθηση πως η υπάρχουσα Αριστερά, καμία διέξοδο δεν δίνει σε ένα λαό προφανέστατα συνένοχο στην πλειοψηφία του για το κατάντημα της χώρας. Λυπάμαι αλλά εδώ που φτάσαμε, η σωτηρία του τραπεζικού συστήματος, η μη στάση πληρωμών και κάποια ευρωπαϊκή ασπίδα και αλληλεγγύη για όποιους λόγους κι αν αυτή υπάρχει, είναι τα μόνο στα οποία μπορούμε να ελπίζουμε για να μην κατολισθήσουμε στην πτώχευση που δεν μπορεί να μην το βλέπετε θα φέρει αφόρητη δυστυχία, βαρβαρότητα, σκοτάδι και κοινωνική βία, που μόνο σε εφιαλτικά μελλοντολογικά κόμικς συναντάμε. Αν ένα κομμάτι της Αριστεράς προσβλέπει στη σαβούρα των Αγανακτισμένων, δικαιούμαι κι εγώ και η Δημ.Άρ. και πολλοί ακόμη να προσβλέπουμε στη Δύση , σε ότι καλύτερο και σήμερα ακόμη στην παρακμή της αντιπροσωπεύει(Δημοκρατία, κοινωνικό κράτος, ορθολογισμό, Διαφωτισμό, Παιδεία, ατομικά Δικαιώματα κλπ), παραβλέποντας έστω (εθελοτυφλώ; Δεν το ξέρω) την καπιταλιστική βαρβαρότητα, βλέποντας πως ο Ομπάμα θυμάται τον Κέϊνς και πολλές πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη πολλοί δίνουν μάχη να βοηθηθεί η χώρα μας και να σωθούν τα ευρωπαϊκά κοινωνικά κεκτημένα. Όταν η Δύση είναι το μόνο πεδίο στο οποίο γίνονται ελεύθερα συζητήσεις για το τι φταίει και πως θα διορθωθεί, μόνο από εκεί μπορεί να έλθει κάποια ελπίδα. Φως από αλλού δεν φαίνεται κανένα, γιατί δεν μπορώ να ελπίσω ούτε στον Πούτιν, ούτε στη Β.Κορέα, ούτε στην Κίνα, ούτε στη Χαμάς, ούτε στον Καντάφι, ούτε στο Ιράν, ούτε στο φίλο του τον Τσάβες.
Ας πούμε η παρατήρηση του συγγραφέα: «Η ίδια εξέδρα που σας αποθέωσε στο πρώτο ημίχρονο, αυτή η ίδια μπορεί και να σας γιουχάρει. Θα πρέπει να κάνετε και σεις λίγο παιχνίδι. Και εδώ είναι το δύσκολο. Δεν φτάνει πια ο στείρος αρνητισμός. Δεν φτάνει να λέτε ότι έχετε προτάσεις. Θα πρέπει να είναι και εφαρμόσιμες στο περιβάλλον που διαμορφώνεται. Αλλά κυρίως θα πρέπει να θέλετε να αλλάξετε τη χώρα, να θέλετε τις δομικές μεταρρυθμίσεις». Όσο κι αν είναι ασαφές (ή, εντάξει έχετε δίκιο, σαφέστατο) στο τι εννοεί ο εν λόγω με τον όρο δομικές, όντως η χώρα τις χρειάζεται, κι εγώ θα πρόσθετα πως η χώρα χρειάζεται ηθική και θεσμική αναγέννηση, με τον κίνδυνο να μου προσάψετε τα γνωστά, αλλά εμμονές είναι αυτές.
Λασκ.

markos είπε...

Αγαπητοί Λέφτηδες,
γιατί γκρινιάζετε? Η ΔΗΜΑΡ έχει τοποθετηθεί ξεκάθαρα οτι είναι ένα κόμμα του συστήματος με ολίγον μεταρρύθμιση.
Επομένως το κείμενό τους είναι μέσα στα πλαίσια της ιδεολογίας τους.
Συμφωνώ όμως μαζί σας οτι ο χρόνος και η ανάγκη ξεκαθαρίζει το τοπίο της Αριστεράς σιγά σιγά ,και αυτό είναι ευχάριστο.

LeftG700 είπε...

Φίλη Ένη,


Παίρνουμε το λόγο ειδικά για σένα (ο Κώστας Κ. -κυρίως- και ο Λασκαράτος μας έχουν βάλει "δύσκολα" και μας παιδεύουν καλοκαιριάτικα...) γιατί δεν θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να φύγεις για διακοπές χωρίς να δώσουμε τις ευχές μας. Λοιπόν:

Καλά να πας και καλά να περάσεις! Να ηρεμήσεις, να ξεκουραστείς, να κάνεις τις βουτιές σου και τις τσάρκες σου, όπως εσύ γουστάρεις και αγαπάς! Και καλώς να ξανάρθεις!
:-) :-) :-) :-) :-)


Τα λέμε


ΥΓ Μήπως έχεις κάνει λάθος; Μπήκαμε στην Καλύβα για να δούμε τα σχόλιά σου για το κείμενο που αναδημοσιεύσαμε κι εμείς και ...τζίφος! Ούτε κείμενο, ούτε κειμενάκι, ούτε σχολιάκι! Οι δικές μας γραμμές μπλέξανε ή οι δικές σου;

Ενη είπε...

Αριστερά Φιλαράκια

Πρωτα να σας ευχαριστήσω για τις ευχές σας για βουτιές και "τσάρκες", ελπίζω οτι κι εσεις σε κάποια ωραια θάλασσα τση Κρήτης κάνετε τις προπονήσεις σας στο κροουλ.....

Το "ψαχτηρι" που κάνατε στην Καλύβα ειναι το ποστ με τίτλο "επιλεκτικη χρεοκοπία" και δεν ειπα,(για το συγκεκριμένο θέμα) τίποτα περισσότερο απ΄οτι εδω.

Τα αλλα ομως σχόλια που (οπως λέτε επιφυλασσεσθε), θα ελεγα να τους δώσετε κάποια προσοχή both of them.

LeftG700 είπε...

Φίλε Β.Δ.Καργούδη,


Κάνει κι εσύ το ίδιο λάθος με τον συγγραφέα τού κειμένου που αναδημοσιεύσαμε. Και εκείνος μεν συγχωρείται επειδή δεν τα λέμε μαζί του τόσο συχνά, εσύ όμως όχι. Λοιπόν, όπως εξηγήσαμε και στον ίδιο:

Η αναφορά στην κινέζικη παροιμία δεν είχε στόχο να τον βάλει στη θέση τού ...πτώματος! Για όνομα! Επιτέλους, δεν είμαστε αιμοδιψείς! Είχε στόχο να παίξει το ρόλο τής ‘‘γέφυρας’’ προς αυτό που κάναμε τελικά. Δηλαδή, να του δώσουμε το λόγο (έστω κι αν δεν μας το ζήτησε).

Αφού το διευκρινίσαμε αυτό, ας παίξουμε στον λάθος παραλληλισμό που έκανες.

Για να τα λέμε όλα, φίλε Καργούδη, κι εμείς θεωρούμε πολύ πιθανό τα ‘‘πτώματα’’ τελικά να είναι οι αφεντομουτσουνάρες μας. Δεν θα διαφωνήσουμε λοιπόν εκεί. Ξέρεις πού θα διαφωνήσουμε; Στο ότι προσδίδεις στο κείμενο το χαρακτήρα του συμβιβασμού. Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Το κείμενο δεν εκφράζει κανέναν συμβιβασμό από αριστερή σκοπιά, χάριν μιας κύριας επιδίωξης ή μιας άλλης, μεγαλύτερης διακινδύνευσης. Το κείμενο εκφράζει βαθιά πίστη στο υπάρχον και την άγρια χαρά τού νικητή.

Ο συγκεκριμένος κεντρικοεπιτροπάριος αποτελεί, μαζί με άλλους 6-7, τη ...δεξιά εσωτερική αντιπολίτευση της ΔΗΜΑΡ. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι πολλοί από τους Δημαρίτες που θα το διάβασαν θα έφριξαν.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλοι Δαίμονες,


Να μας συγχωρείτε τότε, η πρόθεσή μας δεν ήταν καθόλου να σας προκαλέσουμε ναυτία και έμετο.

Η πρόθεσή μας ήταν να προκαλέσουμε ναυτία και έμετο σε κάποιους αναγνώστες που πιθανόν βλέπουν με συμπάθεια ή ανεκτικότητα τη ΔΗΜΑΡ, εξ αιτίας όμως των αμαρτιών τής Αριστεράς κυρίως, και όχι επειδή έχουν προσκυνήσει το ένα και μοναδικό σύστημα στο οποίο αξίζει να ζει κανείς: τη φιλελεύθερη(;) αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Για να δουν ότι υπάρχει και κάτι χειρότερο από μια αμαρτωλή Αριστερά: η μη-Αριστερά...


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλη Ένη (αν περάσεις καμιά βόλτα πριν σαλπάρεις για τα νησιά),

Επί της ουσίας του σχολίου σου δεν είπαμε τίποτε γιατί το μέλημά μας είναι να σε αντιχαιρετήσουμε εν όψει των διακοπών σου. Θα ισχύουν ως απάντηση τα όσα θα πούμε στον φίλο μας τον Λασκαράτο.


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Λέφτηδες

δεν θα έπρεπε να απορείτε.
Ο καλός κυριούλης εκφράζει τις πιό καθαρές απόψεις , αυτό που δεν τολμούν να εκφράσουν ευθέως τα ηγετικά στελέχη της παράταξης.
Πάνω στις καλύτερες παραδόσεις της ανανεωτικής αριστεράς πατά ο εξαίρετος αρθρογράφος γιατί ελπίζει σε δύο πράγματα :
α) δε θα χρειαστεί σύντομα να εκτεθεί αυτός και η παράταξη του στην εκλογική μάχη , επειδή θεωρεί ότι με τις αποφάσεις της συνόδου κερδήθηκε πολιτικός χρόνος .
και
β) δεν θα ξεχαστεί η χρήσιμη αυτή συμβολή του όταν το επόμενο τραίνο ( στα πλαίσια των τακτικών προγραμματισμένων δρομολογίων που βιώνουμε εδώ και 3 δεκαετίες ) θα περάσει από το σταθμό με κατεύθυνση τη μεγάλη σοσιαλδημοκρατική παράταξη. Νομίζει προφανώς ότι θα του έχουν κρατήσει θέση έστω και στη σκευοφόρο βρε αδελφέ...

Γιάκοβ

LeftG700 είπε...

Φίλη Κατερίνα,


Πω πω φαρμάκι! Πού είναι η ανεκτικότητα του φύλου σου; Δεν ντρέπεσαι, κορίτσι πράγμα; ;-)


Τα λέμε (εσύ καλημερίζοντας κι εμείς ...καλησπερίζοντας! ‘‘Ορέα’’!)

LeftG700 είπε...

Φίλε Λασκαράτε,


Για τον άνεργο τής δικής μας κλάσης, για τον μισθωτό σαραντάρη που του κάνουν τα 1200 ευρώ 900 (και βλέπουμε), γι’ αυτόν που στα 58 του αναγκάστηκε να κλείσει το μαγαζάκι του και δουλεύει νυχτερινός σε περίπτερο για να μπορεί ίσα-ίσα να πληρώνει την ασφαλιστική εισφορά του στον ΟΑΕΕ μέχρι να βγει στη σύνταξη, η πτώχευση έχει ήδη συντελεστεί. Η διατήρηση της Ελλάδας στην ημιζωή μέσω μηχανικής υποστήριξης δεν κάνει τίποτε άλλο από το συντηρεί την υπάρχουσα και συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή τους και τις μηδενικές προοπτικές για το μέλλον. Πώς μπορεί ένας αριστερός να επιχαίρει γι’ αυτό; Απορούμε πραγματικά. Και πώς μπορεί να μη βλέπει ότι αυτή η ‘‘σωτήρια’’ συμφωνία είναι μια τρύπα στο νερό, αφού απλώς αναβάλλει το αδιέξοδο για αργότερα, χωρίς καμία ουσιαστική μείωση του χρέους;

Εσύ το βλέπεις κάπως αλλιώς και λες ότι τουλάχιστον αποφύγαμε τα χειρότερα. Λοιπόν, θα σου πούμε κάτι που ίσως σε εκπλήξει. Κι εμείς νιώσαμε ότι αποφύγαμε τα χειρότερα! Κοίταξε όμως ποια είναι η μεγάλη μας διαφορά: Εμείς το νιώσαμε αυτό γιατί ξέρουμε ότι η Αριστερά προς το παρόν δεν είναι σε θέση να πάρει τα ηνία σε μια τέτοια κρισιακή κατάσταση. Επομένως οι όποιες εξελίξεις θα ήταν πάλι εις βάρος των μη εχόντων και μη κατεχόντων τίποτε άλλο πέρα από την εργατική του δύναμη. Έτσι είπαμε μεταξύ μας: «μαλάκες, τουλάχιστον κερδίσαμε κάποιο χρόνο».

Κερδίσαμε χρόνο όμως για ποιο πράγμα; Όχι για τον αστικό εκσυγχρονισμό βέβαια. Αλλά για το ακριβώς αντίθετό του: τον εκσυγχρονισμό του αριστερού κινήματος, έτσι ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει τη μεγαλύτερη κρίση τού καπιταλισμού από το ’29 και μετά προς όφελος των δικών του επιδιώξεων.

Ως συνήθως σε κάθε σχόλιό σου τσουβαλιάζεις ένα σωρό πράγματα. Οφείλουμε να παραδεχθούμε πως έχεις ένα ιδιαίτερο ταλέντο σ’ αυτό. ;-) Απαντάμε, τσουβαλιαστά κι εμείς:

Είναι πολύ σημαντικότερο και πιο επείγον να ξεσκεπάζεις ένα κόμμα που θέλει να εμφανίζεται ως αριστερό, (εγκλωβίζοντας έτσι έντιμους αλλά αφελείς αριστερούς), ως αυτό που είναι, παρά να ανεβαίνεις στα κεραμίδια επειδή ο Λεβέντης διόρισε το γιό του στη Βουλή. Φίλε Λασκαράτε, έλεος πια μ’ αυτή την περιπτωσιολογία και τη θεώρηση τής πολιτικής κατά μίκρο!

Ώστε δυτικόφιλος; Κι εμείς! Και πάλι όμως με μια διαφορά! Εσύ αγάπησες τη Δύση μέσω του Γκίντενς, κι εμείς μέσω τού Μαρξ! ;-)

Οι Αγανακτισμένοι ήταν κάθε καρυδιάς καρύδι, σύμφωνοι. Δεν είναι όμως όλες οι καρυδιές για πέταμα. Και οι περισσότερες από αυτές που φαίνονται για πέταμα θέλουν απλώς ένα καλύτερο λίπασμα!

Ηθική και θεσμική αναγέννηση; Μέσα! Τι θα έλεγες για κάτι σαν αυτό:

Ο πλούτος σ’ αυτούς που τον παράγουν δίκαια μοιρασμένος και όλη η εξουσία στα Σοβιέτ! ;-)


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович Павлов,

Άψογος! (Με όρους πόκας, φλος στο άσο κούπα! ;-) ).

Увидимся

Ανώνυμος είπε...

Θα απαντήσω μόνο σε ένα το οποίο θεωρώ τεράστιο ζήτημα και εσείς μικρό, γιατί κυρίως, ή και μόνο σε αυτό, μπορώ να πω ότι διαφωνώ εντελώς με αυτά που λέτε.
Στα υπόλοιπα βρίσκω την απάντησή σας δίκαιη και με πολλή λογική, κοντά στη δική μου.

Λοιπόν επιμένω: Ο αριστερός βουλευτής που διορίζει το γιό του στη Βουλή με τη γνωστή αδιαφανή διαδικασία και με το γνωστό υπέρογκο μισθολόγιο σε βάρος της κοινωνίας, είναι πρόσωπο το οποίο δεν δικαιούται σιωπηλή αποδοχή, πολύ δε περισσότερο επιτελική θέση στην Αριστερά και αυτοί που τον κουκουλώνουν είναι έτοιμοι να πράξουν ή να καλύψουν τα χείριστα.

Από αυτά τα, για εσάς, μικρά και ασήμαντα μπορείς να καταλαβαίνεις τα πάντα για τους άλλους.
Εξ όνυχος τον λέοντα.

Όσο για την περιπτωσιολογία, ο φουκαράς (αυτοκτόνησε γιατί απαξίωναν τις έρευνές του) ο μέγας Boltzmann, ανάγοντας τις συμπεριφορές μεγάλων μαζών σε (στατιστική) μελέτη των συγκροτούντων μορίων άνοιξε καινούργιους δρόμους στη Φυσική.

Το ξαναλέω για να το καταλάβετε. Από τις συμπεριφορές στα "μικρά" γνωρίζεις τον άντρα, από τα επί μέρους γνωρίζεις το κόμμα, προβλέπεις και ξέρεις τι θα κάνουν οι πολιτικές λινάτσες την κρίσιμη στιγμή. Εδώ μιλάνε οι μαθηματικές εξισώσεις. Δεν υπάρχει κάποια έκπληξη.

Όσο για την ηθική, μην την υποτιμάτε, αν είχαμε χρόνο θα σας αποδείκνυα ότι πίσω από την αποτυχία κάθε Επανάστασης, είτε γαλλικής είτε ρωσικής, κρύβονται ανήθικες συμπεριφορές και επιθυμίες στελεχών της. Η περιπτωσιολογία (ή ας πούμε η στατιστική μοριακή ανάλυση) προβλέπει και αποδεικνύει την κατάληξη κάθε μεγάλου συνόλου.

Ανώνυμος είπε...

Θα συμφωνήσω με τις τελευταίες παρατηρήσεις του αγαπητού Λ. επισημαίνωντας μόνο ένα κίνδυνο :

Αν μένουμε μόνο στη περιπτωσιολογία , όπου πράγματι θα διαπιστώσουμε πολλαπλά ηθικά ελλείμματα σε πρόσωπα , ενυπάρχει ο κίνδυνος να περιπέσουμε σε ηθικολογία παραβλέπωντας ότι το πρόβλημα έχει και πολιτικές διαστάσεις.

Βέβαια για την επίλυση αυτών των ζητημάτων ηθικής δεν μπορεί να βασιζόμαστε μόνο σε πολιτικές παρεμβάσεις και μέτρα . Χρειάζεται και η επικέντρωση στα γεγονότα και τα πρόσωπα στο μέτρο που οι ευθύνες δεν μπορούν να είναι συλλογικές μόνο.

Με αυτή την έννοια η "περιπτωσιολογία" στην οποία συχνά καταφεύγει ο Λ. έχει και τη χρησιμότητα και την ωφέλεια ώστε να αντιλαμβανόμαστε με ποιούς έχουμε να κάνουμε , αλλά επίσης να κατανοούμε τους περιορισμούς και τα παραφερνάλια της ανθρώπινης φύσης. Μια φύση με ηθικά αλλά και πολιτικά χαρακτηριστικά αλληλένδετα , στο μέτρο που η εκάστοτε ηθική συμπλέκεται με τη πολιτική διαχρονικά

Γιάκοβ

ΥΓ : Να παρατηρήσω ότι η συζήτηση αυτή είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Ο υποφαινόμενος θα μπορούσε πολλά να συνεισφέρει στη περιπτωσιολογία , όσον αφορά τα καζάντια της Αριστεράς , αλλά θα το αποφύγει :)

LeftG700 είπε...

Φίλε Λασκαράτε,


Αχ, γιατί δεν μας καταλαβαίνεις και γιατί —το κυριότερο— μας διαβάζεις επιπόλαια; Δεν ισχυριστήκαμε ποτέ πως είναι μικρό και ασήμαντο ένας αριστερός βουλευτής να διορίζει το γιό του στη Βουλή ή αλλού. Ισχυριζόμαστε πως είναι δευτερεύον! Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσεις αυτό εσύ, ένας καλλιεργημένος άνθρωπος; Κατακριτέο και καταδικαστέο είναι ως πράξη και συμπεριφορά και από εμάς όπως ακριβώς κι από σένα. Λέμε όμως το εξής απλό: δεν είναι δυνατόν να προτάξεις τέτοια κριτήρια προκειμένου να αντιπαρατεθείς πολιτικά. Δεν μπορεί να έρθει εδώ ένας καθ’ όλα συνεπής οπαδός τής ΔΗΜΑΡ για να επιχειρηματολογήσει υπέρ των απόψεων του κόμματός του κι εμείς να του τα χώσουμε για τον Λεβέντη ή τον γελοίο Ψαριανό (ο οποίος, για να τα λέμε όλα, πριν υπάρξει βουλευτής τής ΔΗΜΑΡ, υπήρξε βουλευτής τού ΣΥΡΙΖΑ…). Οι προσωπικές στάσεις κάποιων στελεχών του δεν μπορούν να χαρακτηρίζουν ένα ολόκληρο κόμμα, θετικά ή αρνητικά. Εκείνο που χαρακτηρίζει ένα κόμμα θετικά ή αρνητικά είναι πρώτα και κύρια η κοσμοθεωρία του, η ιδεολογία του, η πολιτική γραμμή του. Να στο πούμε αλλιώς, πηγαίνοντας μάλιστα σε χωράφια δικά σου, για να καταλάβεις τη βαθιά λαθεμένη στρατηγική που ακολουθείς;

Εφαρμοσμένη αυτή η στρατηγική στον αντιθρησκευτικό αγώνα σημαίνει ότι, αν κάποια στιγμή εγκαταλείψεις τον αντικληρικαλισμό και αποφασίσεις να τα βάλεις με την ίδια την ιδέα του Θεού, θα προτάξεις ως επιχείρημα το γεγονός ότι ο ίδιος ο γιός του παραβίασε αυτά που δίδασκε πλακώνοντας τους εμπόρους στις γρήγορες με το μαστίγιο και ζητώντας από τον πατέρα του ρουσφέτι για να τον απαλλάξει από το μαρτύριο του σταυρού! Σου φαίνεται ότι θα έκανες κάτι καλύτερο από μια μεγαλοπρεπή τρύπα στο νερό;

Έπειτα είναι και κάτι άλλο (κι εδώ θα σε στριμώξουμε άγρια ;-) ). Έχεις την ακράδαντη πεποίθηση ότι διαφέρουμε ριζικά στο συγκεκριμένο ζήτημα. Φαντασίωση, φίλε Λασκαράτε, φαντασίωση! Δες τι γράφεις παραπάνω, στο προηγούμενο σχόλιό σου:

«Αν ένα κομμάτι της Αριστεράς προσβλέπει στη σαβούρα των Αγανακτισμένων, δικαιούμαι κι εγώ και η Δημ.Άρ. και πολλοί ακόμη να προσβλέπουμε στη Δύση , σε ότι καλύτερο και σήμερα ακόμη στην παρακμή της αντιπροσωπεύει(Δημοκρατία, κοινωνικό κράτος, ορθολογισμό, Διαφωτισμό, Παιδεία, ατομικά Δικαιώματα κλπ), παραβλέποντας έστω (εθελοτυφλώ; Δεν το ξέρω) την καπιταλιστική βαρβαρότητα, […]».

Εδώ πιάνεσαι σαν το ψαράκι μεσ’ τα δίχτυα! Διότι με τα ίδια σου τα χεράκια παραδέχεσαι ότι δεν αποκλείεται να ψηφίσεις ΔΗΜΑΡ (αφού μοιράζεστε μερικές κοινές προσδοκίες) και, το σημαντικότερο, γράφεις τη μαγική λέξη-κλειδί: παραβλέποντας! Γουάου!

Τι ομολογεί εδώ ο καλός μας φίλος Λασκαράτος; Αυτό που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να του λέει: Όπως σε όλα, έτσι και στην πολιτική (πολιτική, με την ευρύτατη έννοια) ο άνθρωπος κάνει επιλογές μεταξύ υπαρκτών καταστάσεων και πραγμάτων που, ακόμα και οι καλύτερες από αυτές, απέχουν από το τέλειο όσο η γη από τον Ουρανό (τον πλανήτη)! Μ’ άλλα λόγια, συμβιβάζεται. Κάτι κρατάει (αυτό που θεωρεί κύριο), και κάτι πετάει (αυτό που θεωρεί δευτερεύον) Επομένως, είναι ατελέσφορο και άνευ αντικρίσματος να επικρίνεις κάποιον επειδή η επιλογή του έχει μαύρες τρύπες. Όλες οι επιλογές έχουν μαύρες τρύπες! Το ζήτημα είναι ποια έχει τις λιγότερες!


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

LeftG700 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
LeftG700 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
LeftG700 είπε...

Όμως, τι βλέπουμε; Νεοθετικιστής; Φυσιοκράτης; Αυτό, φίλε Λασκαράτε, ήταν μια κάποια έκπληξη! —κι ας λες ότι δεν υπάρχει έκπληξη…

Ώστε για να καταλάβουμε τις συμπεριφορές μεγάλων μαζών δεν έχουμε παρά να μελετήσουμε στατιστικά τα μόρια (άτομα) που τις συγκροτούν;

Σε τι περιβάλλον, φίλε Λασκαράτε; Και κάτω από ποιες εξωτερικές επιδράσεις; Δηλαδή τα μόρια του αέρα που περιέχει ένα μπαλόνι το οποίο βάλαμε μέσα σε φούρνο μικροκυμάτων θα ‘‘συμπεριφερθούν’’ με τον ίδιο τρόπο με αυτά ενός άλλου που το χώσαμε σε μια κατάψυξη; Εδώ τι λένε οι μαθηματικές εξισώσεις; ;-)

Αδιέξοδους δρόμους μας φαίνεται παίρνεις, φίλε Λασκαράτε! Να σε πειράξουμε λίγο; Θα σε πειράξουμε, γιατί μας αρέσει να ‘‘τσιγκλάμε’’ ανθρώπους (χωρίς κακία όμως):

Μήπως επιλέγεις αδιέξοδους δρόμους, επειδή, κατά βάθος, δεν θέλεις να το κουνήσεις ρούπι από το σημείο που βρίσκεσαι, αλλά χωρίς και να ‘‘καρφωθείς’’, οπότε, μ’ αυτό τον τρόπο, έχεις το περιθώριο να λες «παιδιά προσπάθησα, αλλά δυστυχώς… ΤΙΝΑ»; ;-)


Τα λέμε


ΥΓ «Από τις συμπεριφορές στα ‘‘μικρά’’ γνωρίζεις τον άντρα, από τα επί μέρους γνωρίζεις το κόμμα, […]».

Δηλαδή, επειδή είμαστε φιλόζωοι, ν’ αρχίσουμε να βλέπουμε τον Αδόλφο μ’ άλλα μάτια; Κι αφού ο Καρατζαφέρης κολλάει όλα τα ένσημα στους μετανάστες που απασχολεί, να ψηφίσουμε ΛΑΟΣ στις προσεχείς εκλογές;

Αχ, φίλε Λασκαράτε! Αχ…

ΥΓ2 «[…] πίσω από την αποτυχία κάθε Επανάστασης, είτε γαλλικής είτε ρωσικής, κρύβονται ανήθικες συμπεριφορές και επιθυμίες στελεχών της».

«All of old. Nothing else ever. Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better».

Τι άλλο, φίλε Λασκαράτε; Τι άλλο;

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович Павлов,

Επειδή όντως η συζήτηση έχει ενδιαφέρον, (αλλά κι επειδή ήσουν κάπου με τον χωροφύλαξ και κάπου με τον αστυφύλαξ ;-) ), για ρίξε μια ματιά στα όσα γράφουμε στον Λασκαράτο να μας πεις μια further γνώμη!

Увидимся

Ανώνυμος είπε...

1.Ακριβώς επειδή δεν είμαι ηθικιστής, το ποιό κόμμα θα ψηφίσω θα κριθεί από πολλές παραμέτρους, κυρίως πολιτικές, αλλά αυτό δεν σημαίνει καθόλου πως δεν θα ελέγχω όσο μπορώ τις συμπεριφορές των στελεχών του και πως δεν θα ξεμπροστιάζω πρώτο και καλύτερο το κόμμα που θα ψηφίσω, όπως ξεμπροστιάζω πρώτο από όλους τους εθνικισμούς αυτόν της πατρίδας μου και όπως (αυταπατώμαι ενδεχομένως, πως) κρίνω πιο αυστηρά από όλους τον εαυτό μου.
2.Θα (νομίζατε πως) με τσακώσετε πιο πολύ στο τρύπιο δίχτυ σας αν θυμόσαστε πως λίγες ημέρες πριν είχα γράψει πως θεωρώ έναν συνασπισμό ΣΥΝ-Δημ.Αρ.-Οικ./Πρ και κάποιων δυσαρεστημένων του ΠΑΣΟΚ ως μια ρεαλιστική μαγιά κλπ.
3.Τώρα για τις προφάσεις περί εξωτερικών συνθηκών θερμοκρασίας ενός μπαλονιού και της κάτω από αυτές συμπεριφοράς των μορίων του αερίου που περιέχει, να ξέρετε πως οι καλές και ολοκληρωμένες εξισώσεις της Φυσικής, περιέχουν όλες τις παραμέτρους, και την πίεση ακόμη, όχι μόνο τη θερμοκρασία, όπως κάνει η καταστατική εξίσωση των αερίων που συνδυάζει τους νόμους των Boyle-Mariotte και Charles. Έτσι κι εμείς θα τα βάλουμε όλα κάτω και δεν θα κάνουμε ηθικές εκπτώσεις και στραβά μάτια.
4.Έτσι γίνεται και στην πολιτική, θα δω όλες τις παραμέτρους και τις μεταβλητές και παρά το Μέγα Iερό Στόχο της Ανατροπής κλπ δεν θα κλείσω το στόμα μου ούτε για την πιο ασήμαντη παραβατική συμπεριφορά του δημοτικού συμβούλου της Ζαχάρως που ανήκει στον ΣΥΝ ή στη Δημ.Αρ. για την οποία το κόμμα κάνει την πάπια, γιατί μπορεί να είμαι με τη γαλλική ή με τη ρωσική Επανάσταση αλλά δεν σημαίνει πως δεν θα διαμαρτυρηθώ όταν αυτή εξοντώνει τον ανήλικο γιό του Λουδοβίκου ή εκτελεί τις κόρες του τσάρου. Για να το πω πιο απλά όταν δολοφονείς τον ασθενή τσάρεβιτς είναι ήδη βέβαιο πως θα δολοφονήσεις και τον Τρότσκυ.
Τι άλλο; Τι άλλο; Κάτι που κανένα στόμα δεν τό'βρε και δεν το'πε ακόμα.
5. Τα επί μέρους ηθικά κριτήρια είναι συνθήκη αναγκαία αλλά όχι και ικανή, όπως λένε στη γλώσσα των μαθηματικών. Δηλαδή ασφαλώς δεν μου αρκεί να είσαι φιλόζωος για να σε ψηφίσω, αλλά αν δεν είσαι σε βλέπω πολύ ύποπτα.
6. Στη θέση σας θα απέφευγα την ψυχανάλυση προσώπων γα τα οποία δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα.
Λ.

LeftG700 είπε...

Φίλε Λασκαράτε,


Πριν απαντήσουμε (κάτι που θα γίνει αργότερα) χρειαζόμαστε μια διευκρίνιση.

Σε τι αναφέρεσαι όταν γράφεις: "Στη θέση σας θα απέφευγα την ψυχανάλυση προσώπων γα τα οποία δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα". Δεν μπορώ να το καταλάβω.


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Λέφτηδες

Θα χρειαστεί να μελετήσετε λίγο De Broglie ....

Λασκαράτε

Εκεί λίγο με τον ασθενικό Τσάρεβιτς μου το χαλάς λίγο. Η εκτέλεση του είτε το θέλουμε είτε όχι ήταν τότε μια ( ηθικά προβληματική αλλά ) πολιτικά κατανοητή πράξη. Αντίθετα ο τσεκουράτος κος Μερκαντέρ άλλο κουρμπέτι διακονούσε. Η πράξη του ( αυτού και των ηθικών αυτουργών ) εκτός από ηθικά είναι και πολιτικά καταδικαστέα.. ( Πίστεψε με ότι ποτέ δε συμπάθησα ή δεν εντάχθηκα στους τεταρτοδιεθνίτες )

Θέλω με αυτό να σημειώσω αγαπητέ σχολιαστή ότι η από ηθική σκοπιά προσέγγιση και κριτική προσώπων και πράξεων πολιτικού χαρακτήρα ενέχει και το κίνδυνο της υπερβολής.

Το κατά πόσον οι ηθικές διαστάσεις αυτών των μεγεθών είναι sine qua non για κάθε είδους αποτίμηση - κριτική , εναπόκειται στο χαρακτήρα και τη παιδεία του κρίνοντος , αλλά όπως κάθε άλλη διάσταση της ζωής απαιτεί αυτογνωσία , αυτοκριτική ( όπως και εσύ σωστά επισημαίνεις ) αλλά και ευρύτερη κατανόηση της ανθρώπινης φύσης. Ο Μπέκετ φαντάζομαι ότι είναι το ιδανικό καταφύγιο όταν προκύπτουν τέτοια ζητήματα.

Γιάκοβ

( και για τον αγαπητό Λασκαράτο : Παπούλης , αν δεν το έχει ήδη αντιληφθεί )

Ανώνυμος είπε...

Εννοώ αυτό, όχι βέβαια πως με ενόχλησε ή είναι προς θάνατον:

@Μήπως επιλέγεις αδιέξοδους δρόμους, επειδή, κατά βάθος, δεν θέλεις να το κουνήσεις ρούπι από το σημείο που βρίσκεσαι, αλλά χωρίς και να ‘‘καρφωθείς’’, οπότε, μ’ αυτό τον τρόπο, έχεις το περιθώριο να λες «παιδιά προσπάθησα, αλλά δυστυχώς…

Λ.

Παπούλη,
κατανοώ τις συνθήκες της εποχής, τη δυστυχία του λαού, τα προβλήματα που θα δημιουργούσε όσο ζούσε, τα πάντα.
Αλλά ήταν ένα αθώο άρρωστο παιδί.

Ανώνυμος είπε...

Αυτό ακριβώς επισημαίνω αγαπητέ Λασκαράτε.

Ότι κακώς ( ηθικά ) εστάλη για βρούβες ο μαθητής - ασθενής του καλόγερου και πολύ δάκρυ χύθηκε και για τις κόρες. Αλλά δε βρέθηκε κανείς την ίδια περίπου περίοδο να κλάψει και να υψώσει το ηθικό του ανάστημα για τα παιδάκια που ο εκ Δύσεως ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΣ και ΗΘΙΚΑ ΑΜΕΜΠΤΟΣ ( κατά τα άλλα ) Βασιλεύς Λεοπόλδος του Βελγίου έβαζε να δουλεύουν στα αδαμαντωρυχεία του Κονγκό μέχρι θανάτου. Δεν αντιπαραβάλλω τα δύο αυτά ζητήματα για να αντισταθμίσω , αγαπητέ , αλλά για να δείξω ότι είναι άτιμη η ανθρώπινη φύση και ξεγλυστράει και ηθικά και πολιτικά και όταν επιχειρήσεις να τη πιάσεις από το ένα ποδάρι θα σε κλωτσήσει με το άλλο.

Σε κάθε περίπτωση πάντως είναι όαση να συζητώ μαζί σου

Γιάκοβ

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Γιάκοβ,
δεν πρόλαβα δυστυχώς να το πω πρώτος.
Σε ευχαριστώ πολύ.

Β.Δ. Καργούδης είπε...

@Λέφτηδες, μην αφήνετε να σας αποπροσανατολίσει μια συζήτηση γεροπαράξενων:

* Ο Μέγα δλδλ δίλημμα της υπέρβασης ή μη των συγκεκριμένων κάθε φορά ηθικών κανόνων, όταν φυσικά συμβαίνει στο τερέν της διεκδίκησης ή της άσκησης της εξουσίας
(τότε και μόνο είναι που αποκτά, άλλωστε, και ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη συζήτηση),
γίνεται πάντα με όρους πολιτικούς.

Ανάλογα δλδ από
*τη μικρή ή μεγάλη απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στον προς υπέρβαση ηθικό κανόνα και την αξιακή σκευή του δρώντος (πολιτικά) υποκειμένου,
*το μέγεθος του διακυβεύματος και
*η κρισιμότητα των στιγμών ως προς την τελική έκβαση, και, τέλος, *πλήθος άλλων μικρότερων παραμέτρων που,
μπορεί μεν να καθιστούν κάθε πρόβλεψη υπόθεση χαοτική, δεν καταφένουν ωστόσο να παραλλάξουν το χαρακτήρα του "εγχειρήματος", που παραμένει "εν τω βάθει πολιτικό" σε κάθε περίπτωση.

Χαίρεσθε
(και αν το μπορείτε)
αγαλλιάσθε, φίλτατοι @Λ. & @Γιάκοβε

Ανώνυμος είπε...

Βάγγο

η αγαλλίαση μου ξεχειλίζει πλέον από το γιακά και τα μπατζάκια ... Φαντάζομαι και του αγαπητού Λασκαράτου

Γιάκοβ

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Καργούδη,
θα σας στενοχωρήσω αλλά μην με συγκαταλέγετε στους συνομήλίκους σας.
Ισχύει το κλασσικό όταν πηγαινα στο Νηπιαγωγείο σας θυμάμαι σημαιοφόρο της 6ης (ναι left gκλπ υπήρχε τότε) Γυμνασίου.
Λ.

LeftG700 είπε...

Φίλε Λασκαράτε,


Κλείνουμε συνοψίζοντας (και απολογούμενοι για την καθυστέρηση):

Όταν υποστηρίζεις ότι δεν είσαι ηθικιστής, για μας, υπάρχει σ’ αυτό μια αλήθεια και μια μη αλήθεια. Όντως, δεν είσαι ηθικιστής, αφού παραδέχεσαι ότι στις επιλογές σου αναγκάζεσαι να παραβλέπεις (κάτι απόλυτα φυσικό). Από την άλλη όμως, αν δει κανείς το πρίσμα μέσα από το οποίο εξετάζεις την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, διαπιστώνει ότι συχνά, συχνότατα αυτό δεν είναι παρά το πρίσμα μιας ‘‘αιώνιας’’, ‘‘φυσικής’’ και a priori ηθικής (‘‘αιώνια’’, ‘‘φυσική’’, a priori: πόσο πολύ μας θυμίζουν τον Θεό!). Όμως, και το πρίσμα σου είναι ‘‘πειραγμένο’’ λίγο. Διότι κι εκεί επιλέγεις (άρα κάτι παραβλέπεις). Για παράδειγμα επιλέγεις να ψέξεις τον Τσίπρα για παραβίαση της ηθικής συμπεριφοράς απέναντι στους μεγαλύτερους (Κακλαμάνης), αλλά παραβλέπεις την παραβίαση της ηθικής συμπεριφοράς εκ μέρους των μεγαλύτερων προς τους νεότερους. Ή στέκεσαι στον θάνατο ενός άρρωστου αθώου παιδιού (τσάρεβιτς), αλλά αφήνεις έξω από το πρίσμα σου, εκτός από τα κογκολεζάκια που λέει ο товариш Яков, τα εκατομμύρια των ρώσων αγροτών, ελάχιστα μεγαλύτερων από τον τσάρεβιτς και εξ ίσου αθώων, που πέθαναν με πολύ πιο μαρτυρικό τρόπο στο σφαγείο τού Ανατολικού Μετώπου.

Λες, βέβαια: Θεωρώ ηθικό να κρίνω πρώτα και κύρια τους δικούς μου, αυτούς με τους οποίους συντάσσομαι. Αυτό, ως αρχή, είναι σωστό. Όμως, πόσο δίκαιη είναι αυτή η κρίση σου, όταν τους κρίνεις από τη σκοπιά μια αφηρημένης ηθικής, μ’ άλλα λόγια μιας ηθικής που έχει αποσυνδεθεί από τη διαλεκτική τής σύγκρουσης και έχει καταστεί έτσι πάλι μια a priori κατηγορική προσταγή;

Δεν ήταν πρόφαση η υπενθύμιση των εξωτερικών συνθηκών που επηρεάζουν καθολικά την κίνηση ευρύτερων μαζών (αερίων ή ανθρώπων). Γιατί τη χαρακτηρίζεις έτσι; Είναι μια πραγματικότητα που σε υποχρέωσε να συμπληρώσεις τον Boltzmann με Boyle-Mariotte και Charles. Τώρα, αν στ’ αλήθεια πιστεύεις ότι σ’ όλα τα παραπάνω θεμελιώνεται μαθηματικά η μικροσκοπική προσέγγισή τής πολιτικής, τι να πούμε; Θα σου θυμίσουμε μόνο την τεράστια απόσταση και διαφορά μεταξύ μορίων και ατόμων μιας μάζας και των ατόμων (ανθρώπινων υποκειμένων) μια κοινωνίας. Η αγνόησή αυτών των διαφορών νομίζουμε πως σε παραδίδει ολοκληρωτικά στην αγκαλιά τού πιο μηχανιστικού (χυδαίου) υλισμού.

Τέλος, για την ‘‘ψυχανάλυση’’: Φίλε Λασκαράτε καμία ψυχανάλυση δεν κάναμε. Με την έννοια ότι δεν καταλήξαμε σε κάποιο πόρισμα σύμφωνα με το οποίο ο Λασκαράτος σκέπτεται και ενεργεί έτσι και έχει τις απόψεις πού έχει γι’ αυτό κι αυτό το λόγο! Θυμίσαμε μια πλευρά της (πολιτικής και όχι μόνο) ψυχολογίας. Τέτοιους μηχανισμούς έχουν όλοι οι άνθρωποι. Σε ποιους και σε ποιες εκφάνσεις της ζωής ενεργοποιούνται και σε ποιους όχι είναι άλλο ζήτημα. Όπως σου έχουμε ξαναπεί, δεν κάνουμε δίκες προθέσεων.

Εκείνο που κάνουμε είναι να αστειευόμαστε πειρακτικά. Όμως, επειδή το ταγκό θέλει δυο και δεν σε βλέπουμε να σηκώνεσαι με τίποτε από την καρέκλα σου, το κόβουμε και σου δηλώνουμε ότι στο εξής θα αποφεύγουμε κάθε πείραγμα στις συζητήσεις μεταξύ μας.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович Павлов,


Κι εσύ φυσιοκράτης товариш; Αυτά κάνει ο διαλεκτικός υλισμός όπως σας τον διδάσκανε στην KUTV! ;-)


Увидимся

LeftG700 είπε...

Φίλε Β.Δ.Καργούδη,


Νομίζουμε ότι καλώς το έθεσες το επί της ουσίας ζήτημα.

Έχουμε μια ένσταση με την εισαγωγή σου:

Πρέπει να δηλώσουμε ότι παίρνουμε τις μεγαλύτερες δυνατές αποστάσεις από τον χαρακτηρισμό ‘γεροπαράξενοι’.

Πρώτον, επειδή εμείς, σε αντίθεση με τα ξαδέρφια μας (τους ‘‘δικούς σου’’ ντέ! τους σκέτους g700), δεν νιώθουμε καμία αντιπαλότητα με άλλες γενιές. (Άσε που δεν μας κάθεται καθόλου καλά το ‘γέρος’. Δεν ξέρουμε για σένα, αλλά: ο Λασκαράτος το ξεκαθάρισε απ’ ό,τι βλέπουμε, κι ο товариш Яков, όπως τον κόβουμε στη φωτογραφία, δεν είναι ούτε 30!).

Και, δεύτερον, επειδή ζούμε σε μια κατ’ εξοχήν παράξενη εποχή. Οπότε, τι πιο φυσικό; Κι ύστερα, το παράξενο δεν είναι που δίνει και ενδιαφέρον στη ζωή;


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Ορέ Λέφτηδες

Θα με αναγκάσετε να κάνω μόρφινγκ στο άβαταρ για να ταιριάζει στην ηλικία μου

Κατά τα λοιπά πράγματι γοητεύομαι από τη φυσιοκρατία. Αλλά παράλληλα θεωρώ ότι τη πιό ουσιαστική ματιά στα ανθρώπινα πράγματα δίνει από τα βάθη της Ιστορίας η φωνή του μεγάλου Ηράκλειτου

Γιάκοβ