Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Αισχίνην ή Δημοσθένην;

Από την Εποχή τών Μνημονίων και εντεύθεν, μπορεί να δει κανείς στη μπλογκόσφαιρα αρκετά εξαιρετικά καλογραμμένα κείμενα, που περιγράφουν με ωραίες λέξεις τα προβλήματα και τα αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας. Και παρακάτω, στα σχόλια, θα δει να περισσεύουν οι έπαινοι και τα εύγε.


Είναι τότε που θυμόμαστε τον Αισχίνη, τον αρχαίο Έλληνα ρήτορα. Τα όμορφα λόγια του, η φυσική του ομορφιά και η εξαιρετική φωνή του έκαναν τους Αθηναίους τής εποχής να λένε μεταξύ τους με θαυμασμό: «Τι ωραία που τα λέει!».


Και μετά, θυμόμαστε τον Δημοσθένη, τον τραυλό, που, λέγεται ότι, για να υπερνικήσει τη φυσική του αδυναμία στο λόγο, προσπαθούσε να εξασκήσει την ομιλία του βάζοντας χαλίκια στο στόμα του.

Παρ’ όλη την εξάσκηση, ποτέ του δεν κατάφερε να πουν και γι’ αυτόν οι συμπατριώτες του, ακούγοντάς τον να τους μιλάει, «Α, τι ωραία που τα λέει!».

«Εμπρός! Ας βαδίσουμε εναντίον τού Φιλίπππου!», έλεγαν.


Αυτό ήταν το μόνο που κατάφερε ο φτωχός, ο τραυλός Δημοσθένης...

8 σχόλια:

  1. Τι ωραία που τα λες, Λεφτ ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι όμορφα που έγραψες τον καλό σου λόγο, φίλε Herr K. ! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οταν οι Ρόδιοι άκουσαν τον Αισχίνη να ρητορεύει , καταγοητεύτηκαν και ερώτησαν αφελώς.
    -Μα πως έχασες την δίκη από τον Δημοσθένη και εξορίστηκες εδώ ?
    Και ο Αισχίνης απάντησε.
    -Ω Ρόδιοι , δεν ακούσατε όμως το θηρίο -Δημοσθένης- να αγορεύει.


    Γειά σας Λεφτόπουλα. με εγυρίσατε πολλά χρόνια πίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. και ετοιμόλογος συν τοις άλλοις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εχεις εμπνευση. Η ενδοσκοπηση σαν προσωπα και σαν λαος θα μας ειχε σωσει απο αρκετες περιπετειες..

    Βεβαια υπαρχουν και οι αλλοι. Που μεταξυ τυρου με 0% λιπαρα και αχλαδιου σε συσκευασια τετραπακ ειναι διατεθημενοι να δεχθουν ως πληροφορηση οτι δηποτε δεν θα τους χαλουσε τη νιρβανα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αριστερά Φιλαράκια,

    Αν μιλήσουμε γενικά (και οχι μόνο για τη μπλογκοσφαιρα που ετσι κι΄αλλιως δεν αφορά την πλειονότητα μιας κοινωνίας), να μου επιτρέψετε να πω οτι εισαστε ελαφρως φαουλ.

    Τι εννοω. Τώρα την εποχή της πλροφορίας οπου μπορεί κανείς να εχει πολλαπλη ενημέρωση απο πολλές πηγές (ετσι διαμορφώνεται και πολύ καλύτερα η γνώμη και κρίση της κοινής γνώμης)

    οι πάσης μορφής ρήτορες ειναι εν πολλοις και "αχρηστοι" αλλά και αναποτελεσματικοι.

    Ετσι και οι διαμορφωτές της κοινης γνώμης, που ειναι σήμερα τα ΜΜΕ, βρίσκονται μπροστα σε ενα πιο απαιτητικό και "δυσκολο" "ακροατήριο". Νομίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αριστερά Φιλαράκια,

    Αν μιλήσουμε γενικά (και οχι μόνο για τη μπλογκοσφαιρα που ετσι κι΄αλλιως δεν αφορά την πλειονότητα μιας κοινωνίας), να μου επιτρέψετε να πω οτι εισαστε ελαφρως φαουλ.

    Τι εννοω. Τώρα την εποχή της πλροφορίας οπου μπορεί κανείς να εχει πολλαπλη ενημέρωση απο πολλές πηγές (ετσι διαμορφώνεται και πολύ καλύτερα η γνώμη και κρίση της κοινής γνώμης)

    οι πάσης μορφής ρήτορες ειναι εν πολλοις και "αχρηστοι" αλλά και αναποτελεσματικοι.

    Ετσι και οι διαμορφωτές της κοινης γνώμης, που ειναι σήμερα τα ΜΜΕ, βρίσκονται μπροστα σε ενα πιο απαιτητικό και "δυσκολο" "ακροατήριο". Νομίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν φταιω εγω για το διπλο.
    Δυο φορές μου ειπε το "σύστημα" να επαναλάβω τη "διαδικασία".
    Την πρώτη φορά που κάνεις κλικ για δημοσίευση δεν υπάρχει κανένας κωδικός.
    Μετά εμφανίζεται και σήμερα δις.
    Για ελεξτε το ΑρΦιλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL)
.
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή)
. Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό
.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.