Ως
προδημοσίευση της επόμενης ανάρτησης, ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο τής
Μαρίας Καραγιώργη (με τη συνεργασία τής Κατερίνας Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου).
Κυκλοφόρησε σε αυτοέκδοση στις αρχές τής περασμένης χρονιάς και είχε θέμα του
την ηρωική και άξια ζωή και τον τραγικό και ανάξιο θάνατο του συζύγου της Κώστα Καραγιώργη
(Γυφτοδήμου).
ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ
Άλλη μαρτυρία, στην Αθήνα έγινε
αυτό, στο ΚΚΕ επί Φλωράκη Γραμματέα. Στο 10ο Συνέδριο,
το Μάη τού 1978. Δυο από τους συνέδρους διαφωνούσαν σε κάτι, μέχρι που ήρθαν στα
χέρια. Και λέει ο ένας στον άλλο πάνω στο θυμό του: «Οι πρόκες από τις αρβύλες σου είναι ακόμα στο κεφάλι τού Καραγιώργη». Κι
ο άλλος τού απαντάει: «Κι εσύ που τον
κρατούσες, τι έκανες;».
ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ
Αυτό
ήταν. Σας το είπαμε: ένα-μικρό-απόσπασμα.
Μικρό όμως.
Όχι
ελάχιστο…
Η
εικόνα από το embracingbevin.blogspot.com
Δεν είναι καλό να πατάς σε δυο βάρκες. Η με τον Καραγιώργη και τον Αρη ή με τον Ζαχαριάδη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητοί Λέφτηδες αυτή είναι μια φιλική συμβουλή.
Ακολουθήστε την.
Χο, επειδή δεν έχω αμφιβολία με ποιους θα είστε, να πείτε στον φίλο Μάρκο να μην ανησυχεί! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρεμπιπτόντως, συγχαρητήρια βρε που τα καταφέρατε με την εμφάνιση των σχολίων και αποδείξατε πως κρατάτε τις υποσχέσεις σας! :)
Αυτό που πάντα με τρόμαζε σ' αυτό το κόμμα είναι το μίσος και η εκδικητικότητα που επιφυλάσσουν οι εναπομείναντες στους παλιούς τους συντρόφους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρόκειται για μια παράνοια που εγώ δεν μπορώ να εξηγήσω, και δε μιλάω για την ηγεσία που εκεί φυσιολογικά υπάρχουν οι γνωστές αντιπαλότητες, αλλά για τα απλά μέλη και τους φίλους του κόμματος! Ένα τρελό μίσος για ανθρώπους που μέχρι χθες ήταν στο ίδιο κόμμα και σήμερα παραμένουν ουσιαστικά στο ίδιο στρατόπεδο.
Δεν είναι τυχαίο που ενώ κάποτε στέγαζε τους καλύτερους Έλληνες κατέληξε να το εκπροσωπούν μια χούφτα αγράμματων γραφικών!
dimitris t
Φίλε Μάρκο,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε παραπέμπουμε στον Νίκο Άλφα! ;-)
Τα λέμε
Φίλε Νίκο Άλφα,
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστούμε για την πίστη σου σ' εμάς! :-)
Ευχαριστούμε και για το κοπλιμάν για τα σχόλια. Κάλιο αργά (πολύ αργά, για να τα λέμε όλα! ;-) ), παρά ποτέ!
Τα λέμε
Φίλε dimitris t,
ΑπάντησηΔιαγραφήΕσύ πρέπει να περιμένεις λίγο! ;-)
Τα λέμε
Μετά το γράμμα του υιού Χαλβατζή, δεν χρειάζονται και πολλά σχόλια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν και μαντεύω ότι η δημοσίευση θα αναφέρεται σε κάποιο γενικότερο πρόβλημα της αριστεράς; Ή μήπως όχι;
Φίλε Μάρκομ Ξ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγγνώμη κ α ι από εσένα για την καθυστερημένη απάντηση. Κι αυτό είναι το καλό νέο! ;-)
Το κακό είναι ότι το μόνο που μπορούμε να πούμε και σε σένα είναι ό,τι είπαμε στον dimitris t:
Πρέπει να περιμένεις λίγο! ;-)
Τα λέμε
Άντε βρε παιδιά ξεροσταλιάσαμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν πιάνω και ΣΚΑΪ καθαρά και έχω πάθει σύνδρομο στέρησης Μπ. Παπαδημητρίου :-)
συντροφικά,
Μάρκομ Ξ
Τώρα αν εγώ πω ότι διαφωνώ με τον niko_alfa και ότι προτιμούσα το προηγούμενο layout, τι θα πεις, φίλε leftg700; Τέλος πάντων, μικρό το κακό! Αυτό που μετράει είναι το περιεχόμενο, όχι η μορφή (όσοι λενε κάτι άλλο είναι απλά "οπορτουνιστές" -έτσι μού είχε πει κάποτε φιλόλογος/στέλεχος του ΚΚΕ).
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνανεωτικέ φίλε,
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα για όνομα του Μαρξ και όλων των Αγίων μας! Τι να πούμε; Ότι ...κακώς διαφωνείς;;; Με αυτά που γράφεις, πώς θα καθαρίσουμε από τους ΕΟΣίτες; ;-) Διότι τώρα έχουν κάθε πάτημα να ισχυριστούν:
Ορίστε. Το λένε κι οι δικοί τους πως είναι σταλίνες! Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε; ;-)
Στα σοβαρά τώρα: Δεν κατάλαβα σε τι ακριβώς διαφωνείς. Στο ότι βγάζουμε τα δέκα τελευταία σχόλια δεξιά, ή στο ότι το παράθυρο των σχολίων δεν είναι ολοσέλιδο; Για διευκρίνα!
Τα λέμε
Γεια σας, Αριστερά Φιλαράκια
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοι-πον εγω διαφωνώ που το παράθυρο των σχολίων δεν ειναι ολοσέλιδο, αφενός, και εκείνη η "σύμπτυξη των σχολίων" ηταν μια πολύ πρακτική λύση.
Αυτά. (-;
Φίλη Ένη,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλάξαμε το στυλ τών σχολίων, γιατί στο προηγούμενο ολοσέλιδο δεν δούλευε πια ακριβώς αυτό που σε εξυπηρετούσε (και το οποίο είναι όντως εξυπηρετικό): η σύμπτυξη των σχολίων.
Ακόμα εξεκολουθεί να μη δουλεύει. Έτσι τώρα το γυρίσαμε στο ενσωματωμένο στυλ. Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο στα πλαίσια τού τεχνικά εφικτού. Και το τεχνικά εφικτό το ορίζει ο Blogger.
Τουλάχιστον όσο δεν έχουμε αποκτήσει ακόμα το 50,01% των μετοχών... ;-)
Τα λέμε (αλλά μη λέμε συνεχώς τα ίδια! δεν είμαστε τα αφεντικά εμείς! ;-) )
Ε, όχι! Δεν θα μείνω στο 13ο σχόλιο, όσο κι αν με κυνηγάει το 13! ;-)
ΑπάντησηΔιαγραφή13/3/'13 θα γίνει η επανάσταση κι εσύ left θα τη μνημονεύεις στις επετείους!Κλείδωσε! :))
ΑπάντησηΔιαγραφήΦίλε Γρηγόρη, άμα είναι για την επανάσταση, δεν θα τα χαλάσουμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΆσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια! ;-)
Τα λέμε
Καλά μη θυμώνετε Α-Φ, με τίποτα δεν εννοουσα αυτό που βλέπω, δηλαδή μια "αχανη" ολόκληρη σελίδα κενή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜιας και φταίω εγω, να πω οτι εννοουσα την προηγούμενη εικόνα.
Απο δω τα σχόλια και απο κει η σωμόν σελίδα του μπλογκ. (-;
υγ. Ουτε την πλειοψηφία του 50% σύν, δεν εχετε;
Ε, τι να σας πω δεν κάνετε για "κάτοχοι των μέσων παραγωγής" με καμία κυβέρνηση. :lol:
υγ. Εν τάξει, καλόν ειναι να μιλάμε και για τεχνικά θέματα μιας και τα άλλα ¨"καινε". (-;
Φίλη Ένη,
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμείς να θυμώσουμε; Τα καλύτερα παιδιά; ;-)
Όπως θα δεις, το ξαναγυρίσαμε στο μικρό παράθυρο των σχολίων, γιατί, στη μεν περίπτωση που εμφανίζεται η ανάρτηση μαζί με τα σχόλια, ο Blogger τα 'χει παίξει και βάζει κάτι τρελές ώρες στα σχόλια, στη δε περίπτωση των ολοσέλιδων σχολίων, δεν λειτουργεί το κολπάκι τής σύμπτυξης. Τουλάχιστον εδώ λειτουργεί το κόλπο τής "μεταπήδησης στη φόρμα σχολίων".
Κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να μην έχεις παράπονο! :-)
Τα λέμε