Ὠδή εἰς τόν Φώτιον Γεωργελέν

Ένα μικρό διάλειμμα από την επικαιρότητα που, εκτός άλλων, έχει στήσει αγρίως και τον κύριο Ότο Ρύλε να περιμένει τη σειρά του (προς μεγάλη τσαντίλα και μερικών-μερικών αναγνωστών εδώ —ονόματα δεν λέμε και υπολήψεις δεν θίγουμε ;-) ) για μία Ωδή στο Φώτη Γεωργελέ, ιδιοκτήτη, διευθυντή και ψυχή τής Athens Voice που κάποιοι ανεγκέφαλοι (ή βαλτοί, για να μην ξεχνιόμαστε) κάψανε τις προάλλες τα γραφεία της. Η Ωδή είναι βασισμένη (τι «βασισμένη», ξεπατικωτούρα) στο πολύ γνωστό ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη Επιτύμβιον. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να του την ψάλω όταν διάβασα το τελευταίο Editorial τού Φώτη στο περιοδικό του, στο οποίο, περίπου όπως τα λέγαμε στη σχετική ανάρτηση, πλέκει το ηρωικό εγκώμιο της Athens Voice (δηλαδή τού ...Φώτη Γεωργελέ). Ελπίζω να με συγχωρήσει ο ποιητής. Κάτι που φαίνεται λίαν πιθανό, αν κρίνω από το πονηρό γελάκι που πάει να σκάσει κάτω από το μουστάκι του...

ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ

Ἐπιμύθιον

Κάηκες –κι ἔγινες καὶ σύ: ὁ καλός,

Ὁ λαμπρὸς ἄνθρωπος, ὁ εκσυγχρονιστής, ὁ ὑγιώς σκεπτόμενος πατριώτης.

Τριάντα ἕξη blogs σὲ ὑπερασπίστηκαν, τρεῖς δηλώσεις ὑπουργών,

Ἑφτὰ ψηφίσματα ατομικοτήτων γιὰ τὶς ὑπέροχες ὑπηρεσίες ποὺ προσφέρεις.

Ἄ, ρὲ Φώτη, ἐγὼ –καὶ ὄχι μόνο– τὄξερα τί φροῦτο ἤσουν,

Τί κάλπικος παρᾶς, μιὰ ὁλόκληρη ζωὴ μέσα στὴ μισή ἀλήθεια

Ἀνάνηφε ἐν εἰρήνῃ, δὲν θὰ ‘ρθῶ τὴν ἡσυχία σου νὰ ταράξω.

(Ἐγώ, μιὰ ὁλόκληρη ζωὴ μὲς στὸ ξεμπρόστιασμά σου θὰ τὴν ἐξαγοράσω

Πολὺ ἀκριβὰ κι ὄχι μὲ τίμημα τὸ θλιβερό σου τὸ γραφεῖο.)

Ἀνάνηφε ἐν εἰρήνῃ. Ὡς ἤσουν πάντα στὴ ζωή: ὁ καλός,

Ὁ λαμπρὸς ἄνθρωπος, ὁ εκσυγχρονιστής, ὁ ὑγιώς σκεπτόμενος πατριώτης.

Δὲ θά ‘σαι ὁ πρῶτος οὔτε δὰ κι ὁ τελευταῖος.