Τρίτη 28 Απριλίου 2015

Δεν βρισκόμαστε πια ούτε καν στο τέλος τής αρχής. Είμαστε ήδη στην αρχή τού τέλους...




Δεν είναι μόνο που βαριέμαι σαν Μεξικανός σκύλος να υποστηρίξω αναλυτικά τον τίτλο. Είναι και που θεωρώ τόσο αυτονόητο το συμπέρασμα το οποίο διατυπώνεται σ’ αυτόν, ώστε κρίνω περιττή ακόμα και την παραμικρή αιτιολόγηση. Τουλάχιστον για όσους δεν έχουν κόκκινες κομματικές μαρμελάδες στα μάτια —αλλά και για εκείνους που πιστεύουν ότι ακόμα και ο σκληρότερος δημοκρατικός συγκεντρωτισμός πρέπει να έχει κάποια όρια... 



2 σχόλια:

  1. Παραμενουμε ο αδυνατος κρικος της Ευρωπης, το μονο σιγουρο ειναι οτι, 'μεγαλη αναταραχη, θαυμασια κατασταση'

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Όργουελ,


    Μεγάλη αναταραχή - θαυμάσια κατάσταση; Ναι. Με την προϋπόθεση ότι θέλεις (και μετά ότι μπορείς) να την αξιοποιήσεις. Διαφορετικά, μας περιμένει το νεκροταφείο (με τη μόνη παρηγοριά να γράφει στον τάφο μας ακριβώς αυτό: Μεγάλη αναταραχή - Θαυμάσια κατάσταση!!!).


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL)
.
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή)
. Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό
.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.