Μετά από 164 αγωνιώδεις ημέρες στην εντατική, ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε σε μηχανική υποστήριξη από χθες το βράδυ. Όσα μέλη τής οικογένειάς του πάρουν τη γενναία απόφαση να του τραβήξουν την πρίζα θα κληρονομήσουν και το καλύτερο φιλέτο από την αμύθητη περιουσία του!*

*Extra bonus: το μεγαλύτερο και με το πιο ισχυρό πολιτικό ένστικτο κομμάτι εκείνων που μέχρι το Σάββατο 27 Ιουνίου ακολουθούσαν το κομμουνιστικό κόμμα τής χώρας.

Και τα μισά από όσα κυκλοφορούν για τα αυτοκτονικά μέτρα που εθελοντικά προτίθενται να πάρει η ελληνική κυβέρνηση να είναι αλήθεια, είναι φανερό ότι η Ελλάδα πεθαίνει ως χώρα. Μοναδική παρηγοριά, μερικά πλαστικά λουλούδια στην ταφόπλακά της (= η ‘‘ελάφρυνση’’ του χρέους μέσω επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του συν κάποια «θα» για αναπτυξιακές επενδύσεις που, ακόμα κι αν πραγματοποιηθούν και ωφελήσουν κάποιους, αυτοί δεν θα είναι άλλοι από τα τσακάλια τής επιχειρηματικότητας που θα σπεύσουν να αξιοποιήσουν τα ευρωενωσιακά κονδύλια και τους, επίσης ευρωενωσιακούς, μισθούς πείνας...).

Αυτοί προς τους οποίους μιλάμε —ξέρουν εκείνοι!— δεν περιμένουν από εμάς να μάθουν τι πρέπει να κάνουν! Τους το έχει πει ήδη το τσίμπημα που νιώθουν στην καρδιά τους και το σφίξιμο που αισθάνονται στο στομάχι τους! Ας το κάνουν λοιπόν. Πάση θυσία! —πρόσκαιρη, λέμε εμείς.  After all, a leftist has to do what a leftist has to do!