«Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.»
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015
4 σχόλια:
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.
Βούβα τα έχει πέσει γενικώς. Κανείς δεν δείχνει να πιστεύει σε κάτι καλύτερο από αυτή τη θλιμμένη κηδεία. Και κανείς δεν δείχνει ότι και θέλει και μπορεί να αναλάβει στη θέση τους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι αναλύσεις ξαναζεσταμένες σούπες, τεράστιο έλλειμμα πρωτοτυπίας, όρεξης και πίστης. Που και που, ο Μπογιό που ενθουσιάζεται χωρίς να ενθουσιάζει και ο Μπελαντής που κάνει ότι καλύτερο κυκλοφορεί με νεκροψίες περασμένων “μεγαλείων”. Κινητοποιήσεις, με φαγούρα και αμηχανία, έτσι για να μη σκουριάσουν και δέσουν όλα.
Κάτι καλό να κάνουμε που να πιάνει τόπο τουλάχιστο, παιδιά ασχολούνται με τη φιλοξενία για τους πρόσφυγες, αμηχανία κι εκεί, αλλά κάτι τέλος πάντων πρέπει να κάνουν.
Χωρίς όμως και να μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτό το καλό το έργο από τις αγνώστου (;) χρηματοδότησης και σκοπού ΜΚΟ, τις εκκλησίες, τους εράνους, τις φιλανθρωπίες...
Ξέροντας αλίμονο πως είναι αδύνατο να φιλοξενηθεί και να εξυπηρετηθεί και να χωρέσει εδώ ο τεράστιος όγκος των κατατρεγμένων -και μη- που ξεβράζουν και δεν θα πάψουν να ξεβράζουν τα κύματα του πολέμου και οι φράχτες των ευρωπαίων.
Και νοιώθοντας δυστυχώς πως οι κατατρεγμένοι είναι αλλού, πολύ μακριά από τα δικά μας τα νομίζω και τα θέλω και δύσκολα θα κάναμε χωριό για τα παρακάτω που μας βασανίζουν...
Κι αφού κατάφεραν να μας φαλιρίσουν, και αντίδραση πια καμία από τη λάθρα φοβία των γονέων, τώρα, πετώντας πενταροδεκάρες, βάζουν τα παιδιά να φροντίζουν τους πρόσφυγες, όσο ακόμα τα παιδιά είναι εδώ και δεν έχουν φύγει αυτά μετανάστες. Μαζί, ανήσυχα πνεύματα, δυτικά παιδιά των χορτασμένων, φερμένοι με ΜΚΟ, γεμίζουν τα νησιά και τα μπαράκια δουλεύουν χειμωνιάτικα...
Πράγματα μπερδεμένα, να διαστρέφουν και να ξεφτιλίζουν κάθε νόημα και κάθε καλή και τίμια διάθεση όσων ακόμα δεν έχουν σκουριάσει, δεν έχουν διαβρωθεί. Πως μας κατάφεραν έτσι;
Πως μας κατάφεραν έτσι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΦίλε πικάπα, χωρίς καμία διάθεση και πρόθεση να ανοίξω πόλεμο γενεών, αλλά απλώς επειδή πρέπει εσείς οι παλιότεροι να το ακούτε που και που, έτσι ώστε να μη το ξεχάσετε ποτέ, όσο κι αν είναι στενάχωρο:
Θα μας είχαν καταφέρει λιγότερο καλά, αν, κάπου εκεί μετά το 1989, ας πούμε, όσοι ήσαστε γάτες, δεν είχατε αφήσει τα ποντίκια να χορεύουν ανενόχλητα...
Τα λέμε
Δε ξερουμε τιποτα για το φονο,εμεις τις ντουφεκιες ακουσαμε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκεινη την εποχη το ΚΚΕ εγινε εσωτερικου. Εκεινη η συγκυβερνηση μας σαπισε. Και μη κανει κανεις πως δεν ξερει.
ΑπάντησηΔιαγραφή