Τρίτη 6 Ιουνίου 2017
2 σχόλια:
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.
Ιδανική κοινωνία δε μπορεί να υπάρξει. Αλλά χωρίς ιδανικά δε μπορεί να υπάρξει ούτε καν κοινωνία. Χωρίς ιδανικά θα είσασταν ακόμα πίθηκοι. Αγωνίζομαι για μια καλύτερη κατάσταση απ' αυτή που είμαι τώρα = αγωνίζομαι για κάτι που δεν υπάρχει τώρα, δλδ για κάτι ιδεατό κι αφού μιλάμε για κάτι καλύτερο, μιλάμε για ιδανικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦίλε e-δανεικέ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ προβληματική αυτής τής ατακαδόρικης "ανάρτησης" προχωράει λίγο πιο κάτω από εκεί που πηγαίνεις εσύ: ακόμα κι αν μπορούσε να υπάρξει ιδανική κοινωνία, δεν πρέπει να υπάρξει! Κι αυτό ανοίγει με τη σειρά του μια άλλα προβληματική, πιο ζόρικη: κοινωνία χωρίς αποκλίσεις, παραβιάσεις και "αμαρτίες" είναι κάτι απάνθρωπο. Άρα, πρέπει να ρυθμίσουμε το αποκλίνον, το εξοβελιστέο, το μειοψηφικό. Ωραία, να το ρυθμίσουμε. Αλλά με ποιο σκοπό; Να προκύψει μία κοινωνία ιδανική εν τοις αμαρτίες της. Δηλαδή, και πάλι, επιχειρούμε να σχεδιάσουμε μία ιδανική κοινωνία. Αυτό που εκ προοιμίου έχουμε (εγώ τουλάχιστον) δεχθεί όχι μόνο ως αδύνατο αλλά και ως μη δέον. Δεν ξέρω, όλο αυτό μού φα'ινεται σαν το φίδι που τρώει την ουρά του...
Τα λέμε