Εκεί που τ’ ανθρώπινο βλέμμα τσακίζεται ανήμπορο,βλέπω να καταφθάνει
των πεινασμένων στρατηλάτης
φορώντας το ακάνθινο στεφάνι της επανάστασης
το 1916.
................................................................................
Κι όταν
τον ερχομό του διαλαλώντας
ανταριασμένοι
θα βγείτε να δεχτείτε τον Σωτήρα,
εγώ για σας θα ξεριζώσω την καρδιά μου
θα την ποδοπατήσω
κ’ έτσι μεγαλωμένη
και καταματωμένη
θα σας τη δώσω για σημαία.
................................................................................
Τη σκέψη σας που νείρεται πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα την τσιγκλάω επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα ως να χορτάσω χλευασμό.
Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου
κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας τον κόσμο, ωραίος τραβάω,
τραβάω εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.
Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι: «Σύννεφο με παντελόνια» (αποσπάσματα σε μετάφραση Γιάννη Ρίτσου, εκδόσεις «Κέδρος»).
Στην εικόνα ο πίνακας των Mikhail Fedorovich Kholuev και Ludmila Sergeevna Manevich «Ο Λένιν ηγείται της Επανάστασης». Αναδημοσίευση από το περιοδικό «AZERBAIJAN International».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.