Και πάλι: Για την απλή αναλογική και το χρώμα τής γάτας που πιάνει ποντίκια (Β´ μέρος)

Ολοκληρώνουμε με τις υπόλοιπες ενστάσεις στο σχόλιο που αναδημοσιεύσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση. Να σημειωθεί ότι, όπως αποδείχθηκε στη συζήτηση, το σχόλιο ήταν τού Μιχάλη Καστρινάκη, μέλους τής Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής τού ΣΥΝ. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο για το οποίο κάναμε λόγο στο Α´ μέρος, χωρίς να το ονοματίσουμε. Είναι προφανές ότι εκ παραδρομής έστειλε το αρχικό του σχόλιο ανυπόγραφο, πράγμα που ακυρώνει εκ των πραγμάτων τον ισχυρισμό μας πως δεν υπήρξε κανένα επώνυμο σχόλιο από μεριάς ΣΥΡΙΖΑ.

Εδώ, ολοκληρώθηκε και το Β´ μέρος τής ανάρτησης! Η αρχική μου σκέψη ήταν να ολοκληρωθεί κανονικά, σύμφωνα με το προβλεπόμενο ‘‘σχέδιο’’. Όσο όμως το σκέπτομαι, όλο και πιο πολύ καταλήγω ότι δεν είναι και τόσο καλή ιδέα. Ο πρωτοσέλιδος σχολιασμός τών απόψεων που κατέθεσε εδώ επώνυμα, με ένα απλό σχόλιο, κάποιο στέλεχος αριστερού κόμματος, θέλω δεν θέλω, θα πάρει προσωπικό χαρακτήρα. Δεν το θέλω σε καμία περίπτωση. Ιδίως επειδή ο Μιχάλης Καστρινάκης είναι ένα από τα ελάχιστα αριστερά στελέχη —ένα και μισό για την ακρίβεια, απ’ όσο θυμάμαι και έχω δει— που συνηθίζει να σχολιάζει επώνυμα στο διαδίκτυο (δεν εννοώ μόνο εδώ). Ακόμα περισσότερο επειδή, όταν το κάνει, είναι ευθύς και με παρρησία λόγου, χωρίς συνδικαλιές, τερτίπια και ντρίπλες.  

Οι ευκαιρίες για να θίξουμε τα θέματα που έμειναν σε εκκρεμότητα —αλλά όχι σε στενή σύνδεση με επώνυμο σχολιαστή μας, όπως θα συνέβαινε τώρα εκ των πραγμάτων— δεν θα λείψουν.