Ο καθένας για λογαριασμό του και για όλους μαζί ο παππούς Κάρολος

Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος από όσους και όσες παρακολουθούν τι γράφεται εδώ που να πιστεύει ότι το ιστολόγιο θα επαναλάβει τον εαυτό του των εκλογών τού Ιουνίου 2012 και θα ‘‘εισηγηθεί’’ χάριν ενός κεντρικού πολιτικού στόχου (τότε ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ) μία και μοναδική επιλογή ψήφου για τους δήμους, τις περιφέρειες και, πολύ περισσότερο, για τις ευρωεκλογές. Κι αν υπάρχει, ας το πω από τώρα: αυτό δεν θα συμβεί. Η αιτία είναι απλή. Δεν μπορούμε να προτείνουμε κάτι που εμείς οι ίδιοι δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε. Είναι αλήθεια ότι από τον Ιούνιο του 2012 δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στο γενικό πολιτικό σκηνικό, όμως, από την άλλη, ο διαρρεύσας χρόνος επέτρεψε να δούμε καλύτερα κάποιες ουσιώδεις λεπτομέρειές του. Με μια παραβολή: μπορεί η γέφυρα τού πορθμού τού Ευρίπου να είναι πάντα στη θέση της, αλλά το νερό που έχει πάει κι έχει έρθει από κάτω της είναι πολύ (περισσότερα την άλλη εβδομάδα).

Ψήφος κατά συνείδηση, λοιπόν. Αριστερή συνείδηση φυσικά. Πράγμα που σημαίνει ότι για τις αυτοδιοικητικές και περιφερειακές εκλογές θα ψηφίσουμε αυτοδιοικητικά σχήματα που υποστηρίζονται από κόμματα της Αριστεράς (ούτε γι’ αστείο να μη θεωρηθεί ότι συμπεριλαμβάνουμε τη ΔΗΜΑΡ!) ή συγκροτούνται από ανεξάρτητες πρωτοβουλίες πολιτών με σαφείς αριστερούς προσανατολισμούς.

Δεν σας φωτίσαμε, το ξέρω. Αλλά, και πάλι: εδώ δεν μπορούμε να φωτίσουμε τους εαυτούς μας, άλλους θα φωτίσουμε;

Η εικόνα είναι από την κινηματογραφική ταινία «Blindness», που βασιζόταν στο βιβλίο τού Ζοζέ Σαραμάγκου «Περί τυφλότητος».