Επί τής διαδικασίας

Έχω παρακαλέσει πολλές φορές και στο παρελθόν μέσω διαφόρων σχολίων, και θα παρακαλέσω ακόμα μία φορά, πρωτοσέλιδα: Μην παίρνετε ψευδώνυμα συγκυριακά τής εκάστοτε ανάρτησης, γιατί αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάζετε κάθε φορά το ψευδώνυμό σας, ανάλογα με το point που θέλετε να κάνετε. Αλλά έτσι δεν γίνετε δουλειά, αφού δεν μπορούμε να ‘‘τσεκάρουμε’’ ούτε εμείς ούτε οι αναγνώστες αυτά που λέει σήμερα κάποιος με το ψευδώνυμο Χ, σε αντιπαραβολή με όσα έλεγε χτες με το ψευδώνυμο Ψ. Συνεπώς: Διαλέξτε ένα ψευδώνυμο «παντός καιρού» με το οποίο θα εμφανίζεστε πάντα εδώ.

Δεν θα παρακαλέσω άλλη φορά. Ούτε πρωτοσέλιδα, ούτε στα ‘‘ψιλά’’ γράμματα ενός σχολίου. Όταν φτάσω στο αμήν με αυτή τη μαλακισμένη (σόρυ κιόλας!) συνήθεια, θα καταφύγω στο μόνο μέσο που μου έχει απομείνει για να κρατηθεί αυτό το τσαρδί στοιχειωδώς λειτουργικό: στη διαγραφή σχολίων με ‘‘περίεργα’’ ψευδώνυμα όπως  αυτά που ανέφερα —ή σαν αυτά για τα οποία θα κάνω λόγο τώρα: όχι μόνο ευκαιριακά και μιας χρήσης, αλλά, επιπλέον, και εμπρηστικά ή προβοκατόρικα (με την κακή έννοια). 

Μιλημένα, ξηγημένα!