Πρόλαβες
να ζήσεις δέκα χρόνια. Θα ζούσες περισσότερα, αν δεν σε φαρμάκωναν τα χημικά. «Αιώνες φαρμάκι, γενιές φαρμάκι». Ας είναι. Πρόλαβες να τους γαυγίσεις κατάμουτρα «κάτω
οι τύραννοι» αμέτρητες φορές. Πρόλαβες να γίνεις τραγούδι. Πρόλαβες ακόμα και
να βγεις σε τιμητική αποστρατεία. Με πλάκα τα παράσημα-κλωτσιές —εκείνων— και τα
παράσημα-χάδια —τα δικά μας. Και (σύμπτωση;) έτυχε οι δεκάδες επικήδειοι για σένα να ακούγονται σήμερα, τη μέρα που μνημονεύουμε και τον Τσε...
Να
πας να βρεις οπωσδήποτε τον Ντικ. Σύνδεσμο δεν χρειάζεσαι. Θα τον καταλάβεις
εύκολα. Έχει κρεμασμένη στο ζερβί του δόντι μια μικρή πινακίδα με το σύνθημα που φώναζες κι εσύ και σε περιμένει πώς και πως! Καλά παιχνίδια, φιλαράκο! Και να μας
φυλάτε από ψηλά! Τ’ ακούς, ρε συ; Να μας φυλάτε!
ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.