Ξεκουμπίδια!

Είτε έφυγε όντως μόνη της, είτε υποχρεώθηκε σε παραίτηση, το ουσιώδες είναι πως ξεκουμπίστηκε. Χαιρόμαστε. Πικρή χαρά, για να τα λέμε όλα. Πάντως χαιρόμαστε. Όχι επειδή σημειώθηκε κάποια νίκη τής αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος τής δεξιάς που τον κουμαντάρει. Σιγά τη νίκη! Η πορεία τού ΣΥΡΙΖΑ προς την περιοχή τού ακραίου κέντρου, έστω και για να βρει κάποια θέση στο αριστερό τμήμα της, είναι ανεπίστρεπτη —το κυβερνητικό non paper που καλύπτει την επιλογή Παναρίτη είναι μία ακόμα επιβεβαίωση. Ούτε πάλι επειδή κάποιος από εμάς φιλοδοξεί να πάρει τη θέση τού εκπρόσωπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ και τα φράγκα που αντιστοιχούν σε αυτήν (δείτε τι έγραψε ένα ‘‘ξεφτέρι’’ τού Protagon, στην προσπάθειά του να αποπατήσει στα μούτρα τής Αριστεράς). Κι ούτε βέβαια επειδή διακατεχόμαστε από αισθήματα φθόνου ή χαιρεκακίας. Αλλά;

Αλλά, να: επειδή θα έχουμε έναν λόγο λιγότερο να ντρεπόμαστε να δηλώνουμε αριστεροί. Με τόσες ντροπές που έχουν μαζευτεί, λίγο δεν το λες αυτό...