Το ανέκδοτο είναι το πασίγνωστο και παμπάλαιο (οι γονείς
τής παρέας θυμούνται ότι το έλεγαν όταν ακόμα πήγαιναν στο …Δημοτικό!), με τον τύπο που έχει τρελαθεί και νομίζει πως είναι καλαμπόκι. Οπότε, τον
πλακώνουν στα ηλεκτροσόκ και στις αλοπεριντίνες και τον κάνουν καινούργιο. Έτσι,
μετά από μερικές βδομάδες, όταν τον ρωτούν οι γιατροί τι νομίζει πως είναι,
εκείνος απαντά: «Ε, τι να είμαι; Άνθρωπος είμαι!». Αποφασίζουν να του δώσουν
εξιτήριο. Για να τον ακούσουν να τους λέει, λίγο πριν περάσει την πύλη τού
τρελοκομείου: «Ρε παιδιά, εντάξει, εγώ το ξέρω πως δεν είμαι καλαμπόκι. Οι
κότες όμως το ξέρουν;»
Ε, λοιπόν, ώρες-ώρες σκέπτομαι ότι εμείς
οι αριστεροί είμαστε σε χειρότεροι διανοητική κατάσταση από τον τρελό τού
παραπάνω ανεκδότου. Γιατί, συχνά, παραλείπουμε να κάνουμε στον εαυτό μας και τους συντρόφους
μας την εξής ερώτηση:
«Εντάξει, εμείς το ξέρουμε: σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Γιατί, όμως,
συνηθίζουμε να μιλάμε στους ανθρώπους, έχοντας ως δεδομένο ότι το ξέρουν κι εκείνοι;»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.