Δεν
είναι πολλή ώρα που γύρισα από την κηδεία τού Γαλαξιάρχη (δεν τον ήξερα προσωπικά,
δεν τον ήξερα ούτε καν διαδικτυακά –δεν είχαμε ανταλλάξει ούτε καλημέρα στο
νετ). Ο τρίπτυχος τίτλος συμπυκνώνει τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου
αυτή τη στιγμή. Θα επιχειρήσω να τα εκθέσω αναλυτικά μετά το μνημόσυνο των
40 ημερών, όταν, λένε, η ψυχή διακόπτει οριστικά
κάθε σχέση με τον κόσμο τούτο…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.