Ας είναι η χρονιά που φεύγει, η τελευταία χρονιά που η Αριστερά ξεχνάει από πού πηγάζει η δύναμή της!

Ο μυθικός Ανταίος αντλούσε τη δύναμή του από τη γη. Νικήθηκε από τον πονηρό Ηρακλή μόνο όταν εκείνος κατάφερε να τον ανυψώσει στον αέρα, στερώντας του κάθε επαφή με το έδαφος.

Η Αριστερά δεν διαφέρει από τον Ανταίο. Κι εκείνη από τα γήινα αντλεί τη δύναμή της, αυτά επαγγέλλεται στους ανθρώπους, προϊόντα τής γης: ψωμί και τριαντάφυλλα (με αυτή τη σειρά· γιατί, όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει η ιδεολογία του ύστερου καπιταλισμού, ω, ναι: υπάρχει πάντα σειρά στα πράγματα!).

Είναι πολλές οι δεκαετίες –εγώ έχω ζήσει ήδη πάνω από μία– που η Αριστερά φαίνεται να το έχει ξεχάσει αυτό ή να το έχει απωθήσει. Ακόμα χειρότερα: φαίνεται σαν να βολεύεται, σαν να της αρέσει που συνεχίζει τη (φυτο)ζωούλα της εκεί στον αέρα, αποκομμένη από τα γήινα που απασχολούν τους ανθρώπους. Δηλαδή, όπως δικαιούμαστε κατά συγχώνευση να πούμε: αποκομμένη από τα ανθρώπινα.

Ας είναι το 2016 η τελευταία χρονιά που βολεύεται σε μία τέτοια κατάσταση, που την αποκόπτει από κάθε επαφή με τη ζωογόνο δύναμη της ύλης. Κάθε χρόνο τα ίδια λέμε –όσοι τα λέμε, τέλος πάντων–, μου υπενθυμίζει ο άλλος εαυτός μου, ο απαισιόδοξος.

Σώπα, του λέω. Μην ξεχνάς ότι το 2017 συμπληρώνονται 100 στρογγυλά χρόνια από τότε που οι άνθρωποι, πατώντας ακριβώς στη γη, έφτασαν να αγγίξουν τον ουρανό. Ποιος ξέρει... Μπορεί μία τόσο στρογγυλή επέτειος να ξυπνήσει την Ωραία Κοιμωμένη μας και να την κάνει να καταδεχθεί να πατήσει τα αβρά και ευαίσθητα –ίσως και λίγο καλοθρεμμένα– ποδαράκια της και πάλι στη γη...

ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ

Παιδιά, για τη Νέα Χρονιά ευχόμαστε Υγεία, Δύναμη, Πίστη. Με την προϋπόθεση μιας στοιχειώδους επιδεξιότητας, μια χαρά υλικά για την παρασκευή Ευτυχίας μάς φαίνονται! 

:-)  :-)  :-)  :-)  :-)