Гласность? Δεν σφάξανε!

Παιδί τού «δυτικού μαρξισμού» (και δη της πτέρυγας του «αριστερού ευρωκομμουνισμού» που πιο αριστερά της υπάρχει μόνο ο τοίχος, όπως έλεγε κι ο φίλος του απ’ τα παλιά Χρήστος Λάσκος που τώρα τρέχει από οντισιόν σε οντισιόν μπας και βρει κάνα ρολάκι...) και μαθητής τής εφ’ όλης τής ύλης αντισοβιετικής σχολής, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος απεχθάνεται κάθε τι που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «σοβιετικής κατασκευής και προελεύσεως». Του θυμίζει τον Στάλιν και δεν το μπορεί αυτό –στην πραγματικότητα τον Λένιν τού θυμίζει, αλλά λέγονται αυτά; Έτσι, έχει κάνει delete σε οτιδήποτε θυμίζει «σοβιετία». Ακόμα κι αν πρόκειται για τη λέξη που ο ευρωκομμουνισμός, δεξιός κι αριστερός, την υιοθέτησε πλήρως και την έκανε σημαία του, από τη στιγμή που τη λάνσαρε ο Γκορμπατσόφ: гласность. Προφέρεται γκλάσνοστ και σημαίνει ανοιχτή σε όλους δημοσιότητα, απόλυτη διαφάνεια.

Δεν πα’ να σημαίνει και όλα τα καλά τού Αβραάμ και του Ισαάκ! Ο Ευκλείδης δεν θέλει ούτε να την ακούει. Γι’ αυτό και επιμένει να κρατάει κλεισμένη στα συρτάρια του ως επτασφράγιστο μυστικό την επιστολή με την οποία δήλωσε το «ναι σε όλα» που απαιτούσε η Νέα Ιερά Συμμαχία.

Για τον ‘‘αντισταλινισμό’’, ρε γαμώτο, το κάνει ο άνθρωπος! Τι σας πέρασε απ’ το μυαλό;