Ἀνθρώπων ἕκαστος
δύο πήρας φέρει, τὴν μὲν ἔμπροσθεν,
τὴν δὲ ὄπισθεν,
γέμει δὲ κακῶν ἑκατέρα· ἀλλ' ἡ μὲν ἔμπροσθεν
ἀλλοτρίων,
ἡ δὲ ὄπισθεν τῶν αὐτοῦ τοῦ
φέροντος. Καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἄνθρωποι
τὰ μὲν ἑαυτῶν κακὰ οὐχ ὁρῶσι, τὰ δὲ ἀλλότρια
πάνυ ἀκριβῶς θεῶνται.
Το χειρότερο είναι άλλο: δεν αμελεί μόνο
χαρακτηριστικά. Αμελεί και ‘‘συστημικά’’. Πάει να πει, κλείνει τα αυτιά της στις ακραίες
αριστερές φωνές –οι υψηλοί τόνοι τών οποίων συχνά επιλέγονται ως μία άπελπις
προσπάθεια να διασκεδαστεί ή και να αποκρυβεί η αίσθηση ματαιότητας, κάτι σαν το ψάρι που
χτυπιέται στα δίχτυα– επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο να εγκαθίσταται ένα αόρατο (αλλά απόλυτα αισθητό για όσους διαθέτουν τις σχετικές κεραίες) οιονεί
πλέγμα ιδεολογικής τρομοκρατίας. Έτσι που να πρέπει να είναι κανείς και μικρός και τρελός, για να αγνοήσει τα καχύποπτα βλέμματα που θα τον δείξουν ως «ύποπτο», αμέσως μόλις ανοιξει το στόμα του, και να βρει το θάρρος να επιστήσει την προσοχή στους κινδύνους
που εκπορεύονται από την Άπω Αριστερά.
Ευτυχώς, είμαστε ακόμα και (σχετικά) μικροί και
(αρκετά) τρελοί…
Η εικόνα προέρχεται από το 100mythoi.blogspot.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Έχετε το λόγο! Με την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι,
αν δεν σχολιάσετε κάνοντας χρήση λογαριασμού Google,
θα πάρετε ένα όνομα της αρεσκείας σας (αλλά όχι τής πλάκας και της προβοκάτσιας) και θα το γράφετε πάντα
στο σχετικό κουτάκι στην προτελευταία επιλογή ταυτότητας (Όνομα/Διεύθυνση URL).
Με άλλα λόγια: Εδώ θα πρέπει να σχολιάζετε με ένα και πάντα το ίδιο όνομα,
το οποίο και θα είναι η πρώτη-πρώτη λέξη τού σχολίου σας και όχι η τελευταία (ως υπογραφή). Επιπροσθέτως:
Τα σχόλια, αν δεν είναι 100% επί τού θέματος της εκάστοτε ανάρτησης,
θα πρέπει τουλάχιστον να εφάπτονται οπωσδήποτε με αυτό.
Οι παραβάτες αυτών τών απλούστατων και ελάχιστων κανόνων δεν θα έχουν τη χαρά να βλέπουν τα σχόλιά τους να δημοσιεύονται.