Όσο περισσότερο έρχομαι σε επαφή
με τις αναλύσεις(;), τις ιδέες(;) και τους προβληματισμούς(;;;*) στελεχών και παραγόντων τής
Αριστεράς, όλο και πιο πολύ μπαίνω στον πειρασμό να επαναλάβω τον ανακουφιστικό
αναστεναγμό τού Τάκη Λαζαρίδη που τον έκανε και τίτλο στο βιβλίο του: Ευτυχώς
ηττηθήκαμε σύντροφοι. Για να τηρηθούν, όμως, οι αναλογίες και να εξυπηρετηθούν
οι δικές μου σκοπιμότητες, που βέβαια διαφέρουν από εκείνες τού Λαζαρίδη όσο ο
φάντης από το ρετσινόλαδο, τον επαναλαμβάνω παραλλάσσοντάς τον:
Ευτυχώς που κανείς δεν μας παίρνει πια στα σοβαρά, σύντροφοι.
* Δεν
νομίζω ότι το τριπλό ερωτηματικό χρειάζεται κάποια αιτιολόγηση....
