Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

«Αφ’ υψηλά όμως έπεσαν»




Μέχρι την ώρα που σε όλο τον κόσμο «τα όπλα, τα κανόνια, τα σπαθιά» θα γίνουν «εργαλεία να δουλεύει η εργατιά», στρατιώτες πάντα θα πέφτουν. Ακόμα και στρατιώτες που έζησαν σε καιρό ειρήνης και δεν είχαν βάψει τα χέρια τους με αίμα, όπως συνέβη με τους τρεις Έλληνες αξιωματικούς τού Πολεμικού Ναυτικού, δύο από τους οποίους (Τάσος Τουλίτσης και Κώστας Πανανάς) κηδεύονται σήμερα. Τους αποχαιρετούμε, μαζί και τον τρίτο, τον Λευτέρη Ευαγγέλου, με το καλύτερο ίσως τραγούδι που έχει γραφτεί για στρατιώτες που έπεσαν. Ένα λαϊκό τραγούδι που, μπορεί να το έχει γράψει κάποιος συγκεκριμένος λαός, αλλά είναι σαν να το έχουν γράψει όλοι οι λαοί τού κόσμου.

ЖЖЖЖЖ


 

Εμείς· οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς, οι Σελευκείς, κ’ οι πολυάριθμοι επίλοιποι Έλληνες Αιγύπτου και Συρίας, κ’ οι εν Μηδία, κ’ οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι, ήμασταν εκεί. Εσείς, Λακεδαιμόνιοι, πού ήσασταν;