Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

5/3/1953 – 5/3/2015




Επιτύμβιον 2

Πέθανες —κι έγιναν αυτοί: οι καλοί.
Οι λαμπροί αριστεροί άνθρωποι, οι δημοκράτες, οι αντισταλινικοί.
348.755 κατάρες σε συνοδέψανε, 27 λίβελοι Γενικών Γραμματέων,
2.239 καταδικαστικά ψηφίσματα Κεντρικών Επιτροπών, οργανώσεων και συλλόγων για τα «φρικιαστικά εγκλήματα» που διέπραξες.

Α, ρε Ιωσήφ, εμείς το λέγαμε τι καθάρματα ήσαν,
τι κάλπικοι παράδες, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.
Κοιμού εν ειρήνη, δε θα προσυπογράψουμε την αποκήρυξή σου.
(Εμείς μια ολόκληρη ζωή μες στην έρημο φωνάζοντας θα την περάσουμε
πολύ πικρά κι όχι φορτώνοντας τις δικές μας αμαρτίες πάνω στις δικές σου τις πολλές).
Κοιμού εν ειρήνη. Κι φες ατος: τους καλούς,
τους λαμπρούς αριστερούς ανθρώπους, τους δημοκράτες, τους αντισταλινικούς.

Δε θα ’ναι οι πρώτοι που αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους ούτε δα κι οι τελευταίοι.



Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Wolfgang Munchau: «Το λογικό επιχείρημα για την έξοδο από την ευρωζώνη είναι η ευκαιρία να μην είσαι τόσο χαζός»




Από το άρθρο τού γνωστού δημοσιογράφου Wolfgang Munchau στους Financial Times την περασμένη Κυριακή:

Στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου ήμουν φιλοευρωπαίος και υποστηρικτής της νομισματικής ένωσης. Γίνεται όμως όλο και πιο δύσκολο να επιχειρηματολογήσεις υπέρ μίας ένωσης που συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Πάντα ένιωθα πως ο ευρωσκεπτικισμός ήταν ένα παράλογο ένστικτο. Σήμερα όμως, υπάρχουν απολύτως λογικά επιχειρήματα για να αντιτίθεται κανείς στην ένταξη τόσο στην ευρωζώνη, όσο και στην ίδια την Ε.Ε.

Ακόμη και κάποια από τα προηγούμενα επιτεύγματα της Ε.Ε. εξαφανίζονται. Το πιο σημαντικό είναι τα θεμελιώδη δικαιώματα που συμφωνήθηκαν πριν από καιρό, που σχηματίζουν μέρος των σημερινών μας νομικών συστημάτων. Σε αυτά περιλαμβάνεται η ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, κεφαλαίων, προϊόντων και —σε ένα μικρότερο βαθμό— υπηρεσιών. Περιλαμβάνεται επίσης το δικαίωμα απόκτησης κατοικίας σε οποιοδήποτε μέρος της Ε.Ε.

Σήμερα όμως, έχουμε λιγότερο ενιαία αγορά στον χρηματοοικονομικό κλάδο από ό,τι είχαμε πριν από την κρίση. Η βρετανική κυβέρνηση αμφισβητεί το δικαίωμα κατοικίας. Το ευρώ, που ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια ως μέρος της διαδικασίας προς την οικονομική ολοκλήρωση, πλέον έχει εξελιχθεί σε μία μοντέρνα εκδοχή του κανόνα χρυσού, αλλά με εξόδους κινδύνου.

Αναρωτηθείτε τώρα: Θα μπορούσε ποτέ η Ελλάδα να έχει εύλογο συμφέρον για να διεκδικεί την έξοδό της από την ευρωζώνη; Η έμφαση πρέπει να δοθεί στις φράσεις «εύλογο συμφέρον» και «διεκδικεί».

Η απάντησή μου είναι «ναι». Για μένα, το κυρίαρχο επιχείρημα θα ήταν η απελευθέρωση από ένα ιδιαίτερα κακό σύνολο πολιτικών —προκυκλικής λιτότητας και αποπληθωριστικής νομισματικής πολιτικής. Το λογικό επιχείρημα για την έξοδο από την ευρωζώνη είναι η ευκαιρία να μην είσαι τόσο χαζός.

Καθώς η πολιτική της Ε.Ε. γίνεται κυνική και δυσλειτουργική, καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τους καλούς από τους κακούς σε αυτές τις συζητήσεις μεταξύ φιλοευρωπαίων και ευρωσκεπτικιστών. Πριν από 20 χρόνια δεν θα δίσταζα να χαρακτηρίσω ξενόφοβο —αν όχι χειρότερα— έναν ευρωσκεπτικιστή. Δεν ισχύει το ίδιο και σήμερα.




Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Για δες κάτι πράματα! Οι μούτσοι που ούτε καν καταδεχόμασταν να γαμήσουμε να θέλουν να γίνουν καπεταναίοι!




Αυτή η παραλλαγή τής γνωστής λαϊκής ρήσης μού έρχεται στο νου καθώς βλέπω διάφορους εκπροσώπους τού χώρου «με τα χίλια ονόματα» (ακραίο κέντρο κατά Ταρίκ Αλί) και όψιμους ψηφοφόρους τού ΣΥΡΙΖΑ να καλούν με όλους τους τρόπους το κυβερνητικό κόμμα να ‘‘λογικευτεί’’ και να προτρέπουν τον Τσίπρα να ακολουθήσει τη ‘‘σωστή’’ κατεύθυνση: Δεξιότερα Πρόεδρε! Γιατί όλα αυτά; Επειδή έριξαν ένα ψηφαλάκι!

Για την ψήφο σε κόμμα τής Αριστεράς, έστω και σε ένα πολλαπλά προβληματικό αριστερό κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, τους ευχαριστούμε πολύ. Κι ας έχουν μερικοί εξ αυτών δηλώσει πως «ΔΕΝ είναι αριστεροί» (εκατό φορές προτιμότεροι, πάντως, από άλλους τής ίδιας κατηγορίας που κυκλοφορούν με κόκκινες μουτσούνες...).

Το καπετανλίκι, όμως, να το ξεχάσουν! Μη γαμήσουμε τίποτε!


Η photo, από το becuo.com.