Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

–Σύντροφε συντονιστή τού Λαϊκού Επιτροπάτου Οικονομικών, ο λαός διαμαρτύρεται γιατί δεν μπορεί να αγοράσει ψωμί. –Δεν μπορεί να αγοράσει ψωμί; Καλά, χάθηκε το σανό;




Το κλείσιμο της ομιλίας τού Ευκλείδη Τσακαλώτου, άτυπου αρχηγού τής ομάδας τών 53+, που ασφαλώς θεωρούν για τους εαυτούς τους ότι «πιο αριστερά τους βρίσκεται μόνο ο τοίχος», σύμφωνα με την αλησμόνητη διατύπωση του Χρήστου Λάσκου:

Και τέλος: Δεν είναι μόνο τα θέματα [τα] οικονομικά. Τα θέματα που θέλουμε εμείς αυτή η ανάπτυξη να έχει, θα έχει και δικαιώματα και θα έχει ένα σεβασμό για όλους τούς πολίτες αυτής τής χώρας. Για μας εξ ίσου σημαντικό είναι τι γίνεται στις φυλακές, [για] εμάς εξ ίσου σημαντικό τι γίνεται στα δικαιώματα, [για] εμάς εξ ίσου σημαντικό είναι η αυριανή συνάντηση του Gay Pride, γιατί θέλουμε μια Ελλάδα που είναι σύγχρονη, ανοιχτή, χωρίς προκαταλήψεις κι εμείς θα πάμε στον ελληνικό λαό μ’ ένα τέτοιο πρόγραμμα, γιατί εμείς έχουμε κάτι που θέλουμε να πούμε και μετά απ’ αυτό και τα Μνημόνια.


Όχι, ρε Θανάση! Δεν είσαι μόνο εσύ που αγαπάς την Ελευθερία! Απλώς εμείς την αγαπάμε διαφορετικά!





Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ιδανική κοινωνία; Τι βαρεμάρα, Θεέ μου!




Πέντε συλλογισμοί για τον κομμουνισμό




Εξαιρουμένων όλων τών άλλων, ο κομμουνισμός είναι το χειρότερο πολίτευμα.

Όσο κι αν προσπαθήσει κανείς, δεν μπορεί να προσεγγίσει τον ορίζοντα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τον κομμουνισμό.

«Η πραγματική κίνηση που καταργεί τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων» είναι ακριβώς η προσπάθεια να προσεγγίσει κάποιος τον ορίζοντα του κομμουνισμού.

Αν τα παραπάνω ισχύουν, ο Έντουαρντ Μπερνστάιν («ο τελικός σκοπός, όποιος κι αν είναι, δεν έχει καμιά σημασία, το παν είναι το κίνημα»), αλλά και ο Κ. Π. Καβάφης (Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο»), κάπου είχαν δίκιο.

Omnia sunt communia. Τίποτε εν ζωή δεν είναι όλον. Το μοναδικό όλον είναι ο θάνατος.