Μας το φώναζαν μερικοί-μερικοί δικοί μας τα
τελευταία δυο-τρία χρόνια σε κάθε ευκαιρία: «Η Ευρώπη αλλάζει!». Δύσπιστοι
εμείς, για να μην πω κακόπιστοι, δεν λέγαμε να το πιστέψουμε. Ακόμα κι όταν
βγήκε ο Ολάντ στη Γαλλία και ντύθηκε όλη η Ευρώπη στις Κόκκινες Σημαίες και η Αυγή κυκλοφόρησε με τη συλλεκτική πρώτη
έκδοση του Μανιφέστου τού Κομμουνιστικού
Κόμματος, εμείς, σκέτη (φαιο)κόκκινη αντίδραση, κλείναμε τα μάτια στην
πραγματικότητα. Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να πληρώσουμε κι εμείς
το τίμημα της απιστίας μας καθ’ ότι όλα εδώ πληρώνονται!
Όπως διαβάζουμε στο Βήμα, η Μέρκελ
υποχώρησε στην ασφυκτική πίεση των νεοσπαρτακιστών του SPD και δήλωσε ότι
μπροστά στο φάσμα μιας Κόκκινης Επανάστασης είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει την
πάγια θέση τών Χριστιανοδημοκρατών, σύμφωνα με την οποία ο κατώτατος μισθός πρέπει
να ρυθμίζεται από την αγορά, δηλαδή ελεύθερα και χωρίς καταναγκασμούς, και να
προσυπογράψει τη θέσπισή του από το κράτος. Συμπληρωματικά, διευκρίνισε ότι το
κάνει για το καλό τού γερμανικού λαού, αφού, όπως είπε, είναι προτιμότερο γι’
αυτόν να συμβιβαστεί προσωρινά με τον νεομπολσεβικισμό και να αποφύγει έτσι τις
ανθρωποθυσίες και τις καταστροφές ενός λίαν πιθανού εμφυλίου πολέμου μεταξύ τών
δύο άκρων. Καταλήγοντας, δήλωσε αισιόδοξη ότι ο γερμανικός λαός θα βρει σύντομα
τη δύναμη να ανατρέψει και πάλι τον ερυθρό ολοκληρωτισμό που αναγκάζει τους εργοδότες
να διαπραγματεύονται τους μισθούς των εργαζομένων με το πιστόλι στο δικό τους κρόταφο
αντί στον κρόταφο των υπαλλήλων τους, όπως συνέβαινε όσο η Γερμανία ήταν
ελεύθερη και δημοκρατική.
Δεν πα’ να λέει η Μέρκελ! Αυτή τη φορά δεν
πρόκειται να την πατήσουμε! Βάλαμε μυαλό, πειστήκαμε, πώς το λένε; Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω! Με την περιφανή
νίκη τους, οι Γερμανοί σύντροφοι έκαναν το πρώτο βήμα! Ανατροπή στη Γερμανία,
αλλαγή στην Ευρώπη! Που θα πάει; Με
τόσες ανατροπές και αλλαγές, όλο και κάτι θα περισσέψει και για μας!
