Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014

Ένα (απλό) ερώτημα προς την πλειοψηφία τού ΣΥΡΙΖΑ και τους συντασσόμενους με αυτή: Δραγασάκην ή Σταθάκην;




Σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό Επίκαιρα και δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του, ο Γιάννης Δραγασάκης αντιμετώπισε την ερώτηση των «60.000 dollars» που απουσιάζει από τις συνεντεύξεις στελεχών τού ΣΥΡΙΖΑ όσο λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή:

Σε περίπτωση σύγκρουσης [με την ΕΕ], το σενάριο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα πρέπει να υπάρχει στο τραπέζι;

Η απάντηση που δίνει είναι η εξής:

Και σ’ αυτό το ζήτημα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει ξεκάθαρες επιλογές, μετά από ανοιχτή, δημοκρατική συζήτηση στο Συνέδριό του. Και η αφετηριακή και ιδρυτική θέση μας είναι ότι η έξοδος από το ευρώ δεν είναι επιλογή μας. Και τούτο γιατί η κρίση που ζούμε αφορά στο ίδιο το μοντέλο και όχι μόνο στη διαχείρισή του. Και η πάλη για την ανατροπή τού νεοφιλελεύθερου υποδείγματος θα ευοδωθεί μόνο αν δοθεί σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η δεύτερη επιλογή μας είναι ότι πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο είναι για εμάς οι άνθρωποι, οι ανάγκες και η αξιοπρέπειά τους, η σωτηρία και η αναπαραγωγή τής κοινωνίας. Κανένα νόμισμα και καμιά συμφωνία δεν μπορεί να κάμψει την ιεράρχηση των αξιών και των προτεραιοτήτων μας.

Η τρίτη σταθερή επιλογή μας είναι ότι η πολιτική μας θα χαράσσεται πάντα σε αντιστοιχία με τη δημοκρατικά εκφρασμένη συλλογική βούληση και τη διαρκή στήριξη του λαού.

Αυτές οι τρεις επιλογές, στην ενότητά τους, ορίζουν ένα σαφές και διαυγές πλαίσιο στο οποίο θα κινηθούμε, έτοιμοι πάντα να αντιμετωπίσουμε και ενδεχόμενα ή απρόοπτα που μπορεί να προκύψουν ανεξάρτητα από τις δικές μας προτιμήσεις ή επιθυμίες.

Από την άλλη, διαβάζουμε στα Νέα και στα Επίκαιρα ότι ο Γιώργος Σταθάκης κατά την παρέμβασή του στη συζήτηση που διοργάνωσε ο ΣΒΒΕ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος) στη Θεσσαλονίκη χθες είπε τα εξής (η φράση του δημοσιεύεται στην εφημερίδα εντός εισαγωγικών):

«Είμαι πολέμιος της δραχμής, δεν τίθεται από τον ΣΥΡΙΖΑ θέμα επιστροφής στη δραχμή. Ουσιαστικά δεν τέθηκε ποτέ το θέμα αυτό ούτε στην Ευρώπη, παρά τα φοβικά σύνδρομα, ούτε βέβαια τίθεται τώρα.»

Ισχυριζόμαστε ότι τα όσα είπε ο Γιάννης Δραγασάκης μεταφέρουν ακριβώς και μέχρι κεραίας τις αποφάσεις τού Ιδρυτικού Συνεδρίου τού ΣΥΡΙΖΑ (εκ μεταφοράς από τις αποφάσεις τής Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης τού Δεκεμβρίου 2012). Κι εδώ οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι, από τα στελέχη τής πλειοψηφίας, ο Δραγασάκης είναι ίσως και ο μοναδικός που κινείται στο δημόσιο λόγο του σεβόμενος τις συλλογικές αποφάσεις. Εξ άλλου, δεν πάει πολύς καιρός που έδωσε επί της ουσίας την ίδια απάντηση σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου —και Σύμβουλου Έκδοσης στην Αυγή— Βασίλη Πάικου από τα ερτζιανά τού Αθήνα 98,4. (Η μικρή ‘‘λεπτομέρεια’’ είναι ότι τότε ο Πάικος είχε πλαστογραφήσει εν ψυχρώ και αναίσχυντα την απάντηση του Δραγασάκη, μετατρέποντάς την, απολύτως ‘‘αντισταλινικώ’’ των τρόπω, στο ακριβώς αντίθετό της! Το έχουμε πει πολλές φορές και το κάναμε και πρωτοσέλιδο, αλλά δεν ίδρωσε κανένα Συριζαίικο αυτάκι…).

Και ισχυριζόμαστε, απολύτως αντίστροφα, ότι τα όσα υποστήριξε ο Γιώργος Σταθάκης από το βήμα τής αίθουσας του ξενοδοχείου TheMet, όπου ο ΣΒΒΕ διοργάνωσε την εκδήλωσή του, μπορεί να εκφράζουν τις δικές του προσωπικές ευρώδουλες απόψεις, αλλά καταστρατηγούν, διαστρεβλώνουν και βιάζουν έως ανασκολόπησης τις αποφάσεις που πήραν 3.500 μέλη τού κόμματος, τον Ιούλιο του 2013. (Απολύτως αναμενόμενο για εμάς, αφού έχουμε πάρει προ πολλού χαμπαρι και έχουμε επισημάνει ότι ο Σταθάκης είναι πρωταθλητής στο να γράφει συστηματικά, μεθοδευμένα και τεχνηέντως τις αποφάσεις του κόμματος στα παλαιότερα των υποδημάτων του...)

Στη βάση τών παραπάνω ισχυρισμών μας —οι οποίοι πιστεύουμε ακράδαντα ότι δεν επιδέχονται ούτε ένα «μα…» και που πολύ θα το διασκεδάζαμε αν εμφανιζόταν εδώ κάποιος γραμμιτζής τής πλειοψηφίας για να επιχειρήσει την αντίκρουσή τους—, θέλουμε να ρωτήσουμε τους συντρόφους ‘‘μπολσεβίκους’’:

Ποια προσέγγιση πρέπει να ακολουθούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν εκπροσωπούν δημόσια το κόμμα (αλλά και τους οπαδούς, φίλους ή και απλούς ψηφοφόρους); Την προσέγγιση Δραγασάκη ή την ‘‘αφήγηση’’ του Σταθάκη; —μέλη τής πλειοψηφίας αμφότεροι, να τους το υπενθυμίσουμε αυτό. Και, παραπέρα και ειδικότερα, θέλουμε να ρωτήσουμε αυτούς που θα συμφωνήσουν μαζί μας ότι όλοι, από τον Πρόεδρο μέχρι το τελευταίο μέλος, πρέπει να κινούνται στη γραμμή Δραγασάκη (δηλαδή στη γραμμή τού Ιδρυτικού Συνεδρίου):

Πότε θα έρθει η στιγμή που θα πει κάποιος από εσάς στον Σταθάκη (και στον κάθε Σταθάκη) να βγάλει επί τέλους το σκασμό;;;


Η photo, από το zmescience.com.