Υπόθεση Σαμπιχά Σουλεϊμάν: Πριν μιλήσουμε για το σύνθετο φαινόμενο του εθνικισμού, να μιλήσουμε για την απλή περίπτωση της καθαρής ανθρώπινης βλακείας;

Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι στην περίπτωση της υποψηφιότητας της Ρομά μουσουλμάνας Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που αυτοπροσδιορίζεται ως Ελληνίδα, και των αντιδράσεων που πυροδότησε στη μουσουλμανική μειονότητα, η οποία τρέφει, πιθανότατα κατά πλειοψηφία, τουρκικά εθνικά αισθήματα, το υποκείμενο μείζον ζήτημα είναι αυτό τού εθνικισμού —η λέξη αναφέρεται και θα αναφέρεται σε αυτό το σημείωμα πάντα με την ουδέτερη, μη αξιολογική σημασία της. Πράγματι: αυτό που παρακολουθούμε δεν είναι κατά βάθος τίποτε άλλο παρά η αντιπαλότητα δύο διαφορετικών εθνικών συνειδήσεων, της ελληνικής και της τουρκικής. Βεβαίως, η ελληνική πολιτεία δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη τουρκικής μειονότητας στην Ανατολική Θράκη, δέχεται μόνο το θρησκευτικό κριτήριο διαχωρισμού. Και από την άλλη μεριά, πάλι βεβαίως, είναι κοινό μυστικό ότι οι τουρκικές προξενικές αρχές τής περιοχής και οι ‘‘κεφαλές’’ τής μουσουλμανικής κοινότητας κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, φανερά ή υπογείως, για να καλλιεργούν στο σύνολο των εκεί μουσουλμανικών πληθυσμών την τουρκική εθνική συνείδηση, κυρίως μέσω τής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Το ιδιαίτερο πρόβλημα όμως στην περίπτωση της Θράκης, ιδιαιτερότητα που κάνει ακόμα πιο ζόρικο το έτσι κι αλλιώς δύσκολο ζήτημα των αντιτιθέμενων εθνικισμών, είναι το γεγονός ότι αυτή η επιδίωξή τους να εκτουρκίσουν όλους τους μουσουλμάνους το θρήσκευμα βρίσκει αντίθετους πολλούς από τους μουσουλμάνους Πομάκους τής Θράκης, καθώς και τους (λιγότερους) μουσουλμάνους Ρομά που κατοικούν εκεί. Μεταξύ αυτών τών δεύτερων, πρωτοπόρος και ιδιαίτερα δυναμική, η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, η οποία έχει αναπτύξει εδώ και κάποια χρόνια έντονη δράση σε αυτή την κατεύθυνση, κυρίως μέσα από τις αξιόλογες δραστηριότητες του μορφωτικού και πολιτιστικού συλλόγου «Η Ελπίδα», που ίδρυσε μαζί με άλλες 20 γυναίκες στο Δροσερό τής Ξάνθης. Είναι αυτονόητο ότι, ως πρωτοπόρος, βρίσκεται γραμμένη πάνω-πάνω στα μαύρα κατάστιχα των τουρκικών προξενικών αρχών και των τοπικών κοινωνικών παραγόντων τής μειονότητας.

Έγραψα αυτά τα ολίγα ενημερωτικά όχι ως εισαγωγή  στο εθνικιστικό ζήτημα. Όσο κι αν, σε τελική ανάλυση, αυτό είναι το πάπλωμα, το αντικείμενο του καβγά δηλαδή, και η αφορμή σχεδόν ιδανική, θα το παρακάμψω. Ίσως κάποια άλλη στιγμή να ξαναδούμε την περίπτωση της ωραίας Σαμπιχά υπό αυτό το πρίσμα. Τα έγραψα μόνο και μόνο για να εκθέσω συνοπτικά τα περίπλοκα προβλήματα με τα οποία, πάντα κατά τη δική μας αντίληψη των πραγμάτων, διαπλέκεται η συγκεκριμένη υποψηφιότητα, και τα οποία εξηγούν γιατί συνιστά μια ιδιαίτερη περίπτωση, έτσι ώστε να γίνουν κατανοητά, πέρα από συμφωνίες ή διαφωνίες, τα όσα θα χρεώσουμε στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κάμποσα και είναι χοντρά. Τα θέτω υπό τη μορφή ρητορικών ερωτημάτων.

1. Πώς είναι δυνατόν να μην προβλέφθηκε το (βέβαιο) ενδεχόμενο να βγουν στα κεραμίδια σκούζοντας για την υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάν οι ηγετικοί παράγοντες της τουρκογενούς και τουρκόστροφης μουσουλμανικής μειονότητας;

2. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι στην περίπτωση της Θράκης ο εθνικισμός τον οποίο πρέπει να τιθασεύσουν και να εξημερώσουν δεν είναι μόνο ο ελληνικός αλλά και ο τουρκικός;

3. Τι πρέπει να γίνει για να συνειδητοποιήσουν οι ορθίως κοιμώμενοι και αγρίως δερόμενοι από ούλτρα διεθνιστικές ιδεοληψίες Συριζαίοι ότι δεν γίνεται ούτε καν να συνομιλήσεις, πόσω μάλλον να τιθασεύσεις και να εξημερώσεις τον εθνικισμό, αν σε αφήνουν παγερά  αδιάφορο  τα εθνικά αισθήματα (τα όποια εθνικά αισθήματα: ελληνικά, τουρκικά, των Εσκιμώων ή των Νεφελίμ!);

4. Αν η αιτία που οι αντιδράσεις για την υποψηφιότητα Σουλεϊμάν δεν προβλέφθηκαν βρίσκεται στο ότι δεν ήταν γνωστή η προϊστορία της, πώς είναι δυνατόν να παίρνονται τέτοιες αποφάσεις, που εκ των πραγμάτων και δικαίως ή αδίκως ενδέχεται να κάνουν άνω-κάτω το κόμμα τού ΣΥΡΙΖΑ σε τοπικό (και όχι μόνο) επίπεδο και, γενικότερα, μπορούν να τραυματίσουν καίρια τη σχέση του με τη μουσουλμανική μειονότητα, αλλά και να προβληματίσουν αρνητικά υποψήφιους ψηφοφόρους του σε πανελλαδικό επίπεδο, πώς είναι δυνατόν να παίρνονται τέτοιες αποφάσεις χωρίς καν τις βασικές και στοιχειώδεις πληροφορίες (ας μη μιλήσω για γνώση καλύτερα) που απαιτούνται;  

5. Πώς ανάμεσα στους τόσους υπερευαίσθητους διεθνιστές τού ΣΥΡΙΖΑ δεν βρέθηκε ένας να σκεφτεί ότι, εκτός από την Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που στο κάτω-κάτω εκπροσωπεί τη μειοψηφία τής θρακικής μειονότητας, έπρεπε να εκπροσωπηθεί με δικό της υποψήφιο και η πλειοψηφία της;  

6. Και εντάξει, δεν το σκέφτηκε κανείς τότε. Είναι όμως δυνατόν να μη το σκεφτεί κάποιος ούτε ακόμα και από τη στιγμή που προέκυψε το πρόβλημα; Γιατί δεν μπορούσε ο Μεστάν Οσμάν Ουμίζ να είναι υποψήφιος χωρίς να αφαιρεθεί το χρίσμα από τη Σουλεϊμάν; Το φάρμακο για την αρχική αγνόηση των εθνικών αισθημάτων τής τουρκογενούς μουσουλμανικής μειονότητας, είναι η υπερτροφική διόγκωσή τους; Μόνο ανηφόρα ή κατηφόρα υπάρχει για τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο ίσιος δρόμος αγνοείται;

7. Είναι προφανές και απόλυτα λογικό ότι στην απόφαση για την αποκαθήλωση της Σαμπιχά πρωτεύοντα ρόλο έπαιξαν οι προεκλογικές σκοπιμότητες. Είναι εξ ίσου προφανές όμως ότι δεν υπολογίστηκε η θύελλα της αντισυριζικής προπαγάνδας που ήδη έχει ξεσπάσει εις επήκοον άπασας της ελληνικής επικράτειας με στόχο, βέβαια, να εμφανίσει τον ΣΥΡΙΖΑ υποχείριο του τουρκικού προξενείου τής Θράκης και, άρα, αντεθνικό κόμμα. Ακόμα και τα παιδιά τού Δημοτικού ξέρουν ότι μερικά εκατομμύρια ψήφοι αξίζουν περισσότερο από κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες. Τα στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ δεν πήγαν Δημοτικό;

8. Το καταστατικό τού ΣΥΡΙΖΑ δεν προβλέπει διαγραφές ή καθαιρέσεις και υποβιβασμούς, παρά μόνο σε πολύ ακραίες περιπτώσεις. Οι παραιτήσεις όμως είναι απόλυτα ελεύθερες. Θα υπάρξει καμία;  

ΥΓ Μου είπαν ότι ακούστηκε από ΣΥΡΙΖΑ μεριά πως τάχα η Σαμπιχά παραιτήθηκε μόνη της και δεν ‘‘καρατομήθηκε’’. Το γράφω με κάθε επιφύλαξη, γιατί δεν βρήκα κάποια αναφορά στο διαδίκτυο και, ειλικρινά, ελπίζω να μην αληθεύει. Για να τα λέμε όλα όμως, οι ελπίδες μου δεν είναι και τόσο μεγάλες...

UPDATE Άκυρο εν μέρει το υστερόγραφο. Δυστυχώς, οι ελπίδες μου διαψεύστηκαν. Μόλις πριν από λίγο, 8.15 περίπου, πήρε το αυτί μου στο MEGA τον Γιάννη Μηλιό να διαβεβαιώνει (εικάζω ότι το έκανε στην πρωϊνή ενημερωτική εκπομπή τού καναλιού) πως η Σουλεϊμάν παραιτήθηκε! Τι να πεις... Έξεστι Μηλίοις...

INFO 1: Διαβάστε στο κάθε άλλο από αντισυριζικό The Press Project ένα πολύ κατατοπιστικό και αυστηρά ρεπορταζιακό άρθρο για το πώς η Σαμπιχά έχασε το ωραίο της κεφάλι.

INFO 2: Περισσότερες πληροφορίες και υλικό για τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν και την κοινωνική δράση της εδώ.

Στη photo, νεαρός κομσομόλος τού ΣΥΡΙΖΑ μένει εμβρόντητος, μόλις συνειδητοποιεί την ανοησία που δέρνει τις παλιές καραβάνες τού κόμματος. Από το whitecollarblog.wordpress.com.