Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Typical liberals – poor liberals: Entente cordiale...




Οι Ροϊδολασκαράτοι σε νέα μαθήματα εφαρμογής τής αρχής «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια» (την οποία, κατά τα άλλα, αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας).  Συνιστάται θερμά στους αρχομανείς* αριστερούς που αρνούνται –«δια λόγους αρχών» βεβαίως βεβαίως– να διδάσκονται από τους εχθρούς τους.
*Εν προκειμένω, οι έχοντες εμμονική προσκόλληση σε «πολιτικές αρχών».

 

10 σχόλια:

Θεολόγος είπε...

Το είδα αλλά δεν έχεις δίκιο.
1ον δεν έγινε κατάληψη στη Μητρόπολη, δεν υπήρξαν ζημιές, δεν υπήρξε προσβλητική συμπεριφορά, το λέει και η δικαστική απόφαση.
2ον λέει ο κος Λασκαράτος πως η Μητρόπολη εκτός από κρατική υπηρεσία είναι και Εκκλησία και οφείλει να σέβεται την ευαγγελική διδασκαλία.
Αγάπη, διάλογος με τους ανθρώπους, ειδικά τους νέους και τους βαπτισμένους Ορθόδοξους και τους Έλληνες πολίτες που πληρώνουν φόρους για τους παπάδες, πατρική συμπεριφορά από αυτούς που θέλουν να τους λένε πατέρες, ειδικά απέναντι σε αυτούς που υπερασπίζονται την εντολή του Θεού για αγάπη και βοήθεια σε κάθε πρόσφυγα.
Ξέρεις ο Χριστός είχε σηκώσει μαστίγιο μέσα στο ναό

LeftG700 είπε...

Φίλε Θεολόγε, καλώς ήλθες.
Με τσακώνεις την ώρα που μαζεύω μπαγκάζια. Θα σχολιάσω το σχόλιό σου άλλη ώρα. Εντάξει;


Τα λέμε

Smart Asss είπε...

Χάρη σε σένα Λεφτ, έμαθα για τους "ροΐδηδες"
Σ' ευγνωμονώ εγκαρδίως.

Παντοτινά.

Bell Ciao!

Θεολόγος είπε...

Θα περιμένω να σε ακούσω

LeftG700 είπε...

Φίλε μου Θεολόγε,


Έχεις χάσει τελείως, μα τελείως λέμε, το point τής ανάρτησης. Αυτό για το οποίο λες πως δεν έχω δίκιο δεν με απασχόλησε καθόλου. Τι με απασχόλησε;

Το απύθμενο βάθος τής υποκρισίας που επιδεικνύουν (για πολλοστή φορά) οι περί ου ο λόγος εκπρόσωποι του αστικού φιλελευθερισμού –όπως θα περίμενε βέβαια κανείς μια και η υποκρισία τού αστισμού συναγωνίζεται εκείνην τού παπαδαριού. Οι οποίοι, ενώ καταδικάζουν μετά βδελυγμίας την ιησουίτικη αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και καταριούνται τον «κόκκινο φασισμό» επειδή την υιοθέτησε (έτσι νομίζουν ή έτσι θέλουν να νομίζουν), τώρα, για άλλη μία φορά, κάνουν κανονικότατη χρήση της, αφού, προκειμένου να κοπανήσουν την εκκλησία, δεν διστάζουν να μιλήσουν με πληθωρικά καλά λόγια συμμαχούν ακόμα και για τον ‘‘διάβολο’’ της αναρχίας. Γιατί ανεξάρτητα αν εκείνο που φέρνει κοντά έναν φιλελεύθερο με έναν αναρχικό είναι το δικαίωμα στην ‘‘αναρχία’’ (= ατομική ελευθερία) τού καπιταλιστή να βγάζει κέρδος (= υπεραξία) ακόμα και από την παραγωγή όπλων ή πορνών, η αναρχία, όπως πιθανότατα ξέρεις, δεν είναι παρά ο κομμουνισμός που βιάζεται να περπατήσει (γι’ αυτό και τρώει τα μούτρα του όπως ένα μικρό παιδί που δείχνει την ίδια βιασύνη). Ε, είναι κωμικό και να σκεφτεί κανείς ότι οι Ροϊδολασκαράτοι είναι τόσο πολύ υπέρ του ...κομμουνισμού που βιάζονται να τον βάλουν σε εφαρμογή και προσχώρησαν στο ...αναρχικό κίνημα! Απλούστατα, γλύφουν για συγκεκριμένους σκοπούς αυτό που σιχαίνονται. Και είναι ο ίδιος τακτικισμός που τους κάνει να θυμούνται μόνο τις εκκλησίες που έκλεισε ο Εμβέρ Χότζα, και να ‘‘ξεχνάνε’’αυτές που έκαιγαν (με τους παπάδες μέσα) οι αναρχικοί τής Ισπανίας στον ισπανικό εμφύλιο...

Σου αρέσει μία τέτοια υποκρισία; Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Όχι όμως και να νομίζεις (αν το νομίζεις, δεν θέλω να σε αδικήσω) ότι εμείς οι αριστεροί πιπιλάμε ακόμα το δάχτυλο και δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι δύο πρώτες-πρώτες λέξεις κάτω από το λήμμα «υποκρισία» κάθε στοιχειωδώς σοβαρής εγκυκλοπαίδειας θα έπρεπε να είναι οι λέξεις «αστικός φιλελευθερισμός»!


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε μου Smart Asss,


Χαίρομαι που έφερα κοντά τούς συμπολεμιστές οι οποίοι, από τις τάξεις τού ελληνικού Εθνικού Στρατού (και άλλων Εθνικών Στρατών όπου γης) έδωσαν τον καλό αγώνα εναντίον τού διεθνούς κουμμουνιστοσυμμοριτισμού! ;-) :-)


Τα λέμε

Mimì metallurgico είπε...


Δεν μας τα λες καλά Λέφτη


https://roides.wordpress.com/2013/12/07/7dec13/

Επειδή υποψιάζομαι πως ο κ.Διαμαντόπουλος πέρα από την «Αθλητική Ηχώ του Άρη Θεσσαλονίκης», δεν έχει διαβάσει πολλά πράγματα στη ζωή του, θα ήθελα να του πω πως αν όντως νιώθει Χριστιανός ή αν έστω θέλει να προσεγγίσει αξιοπρεπώς το πνεύμα των Ευαγγελίων ή αν τέλος πάντων θέλει να απλωθεί στα πολύχρωμα πεδία του Αναρχισμού, καλό θα ήταν να μοιάσει στους διάσημους Χριστιανούς αναρχικούς (υπάρχουν και Ορθόδοξοι), που δεν έκαναν καραγκιοζιλίκια, είχαν σταθερές αρχές, αυτοθυσία, γενναιότητα, αυθεντικότητα, γνώση και κοινωνική δράση (όχι στο χώρο του καστορινού Καρνάβαλου και του ποδόσφαιρου). Οι αναρχικοί γενικά, δεν δέχονται κρατικά αξιώματα, ο Κροπότκιν αρνήθηκε να πάρει Υπουργείο, δεν συναγελάζονται με ακροδεξιούς, δεν κάνουν παρέα με κρατικούς μητροπολίτες, δεν παίρνουν μέρος σε «πατριωτικές» εκδηλώσεις, είναι ειρηνιστές, δε δέχονται το βασανισμό των ζώων. Ο Χριστιανός αναρχικός Λέων Τολστόι, αφορισμένος μέχρι και σήμερα από την Ανατολική Εκκλησία, ήταν χορτοφάγος και έλεγε πως όποιος τρώει κρέας ενώ δεν πεινάει, αφαιρεί τη ζωή ενός ζώου, απλά για να ικανοποιήσει την όρεξή του. Δεν θέλω να σπαζοκεφαλιάσω τον κ.Διαμαντόπουλο με πολύ σπουδαίους Καθολικούς Χριστιανούς αναρχικούς, όπως ο Ammon Hennacy και η Ντόροθυ Day, με έντονο το αναρχικό βιωματικό στοιχείο, με την κριτική στην επίσημη Εκκλησία, με τη χορτοφαγία, τον εργατικό συνδικαλισμό (όχι τύπου ΟΤΕ ή ΔΕΗ), τον πασιφισμό, κλπ. O Hennacy ήταν ακόμη και αρνητής καταβολής φόρων, γιατί δεν ήθελε να ξοδευτούν στον πόλεμο. Η πολύ πιστή Day, με τις μεγάλες κοινωνικές ευαισθησίες για την εργατική τάξη, θαυμάστρια των Μαρξ και Λένιν, δεν είχε πρόβλημα να συνεργαστεί με τον αριστερό εκατομμυριούχου, ανθρωπιστή και άθεο Corliss Lamont, πρόεδρο της αμερικανοσοβιετικής επιτροπής φιλίας. Είναι τόσο τεράστιο το έργο της Day στη μάχη για έναν αριστερό χριστιανικό κοινωνισμό, που η φιλελεύθερη Αγγλικανική Εκκλησία δεν διστάζει σήμερα να την μνημονεύει στις επίσημες προσευχές της. Αυτοί οι άνθρωποι δεν εμπορεύθηκαν την αναρχική τους ιδιότητα, την πλήρωσαν με το κόστος μιας συνεπούς ζωής.
anarch-syriza3——Θα συστήσω στον κ.Διαμαντόπουλο, να μελετήσει έναν Ορθόδοξο αναρχικό: O φιλόσοφος Nικόλαος Berdyaev,

https://roides.wordpress.com/2012/11/10/10nov12/

Το που θα κατέληγε το καθεστώς των Μπολσεβίκων στη Ρωσία είχε προδιαγραφεί ήδη από τα πρώτα βήματα της Επανάστασης. Ο αναρχικός Ρώσος πρίγκηπας Πέτρος Κροπότκιν (1842-1921) και η αναρχοκομμουνίστρια Έμα Γκόλντμαν (1869-1940), Εβραία προερχόμενη από τη Λιθουανία και από την Αμερική, δυο πολυσχιδείς και ηθικά ολοκληρωμένες προσωπικότητες, που αφοσιώθηκαν στις πιο αγνές ιδέες της Επανάστασης, είχαν από πολύ νωρίς διαχωρίσει τη θέση τους από τον αυταρχισμό του Λένιν, που οδήγησε μετά σαν φυσικό επακόλουθο στην τυραννία του Στάλιν και στη γνωστή κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος. Αυτές οι δυο αδελφικές φιγούρες της Επανάστασης, έβλεπαν με τα ευαίσθητα μάτια τους και κατήγγειλαν το σαθρό οικοδόμημα που χτιζόταν, έβλεπαν αυτό που άλλοι αριστεροί διανοούμενοι έκαναν χρόνια να το δουν. Είχαν κάνει τρόπο ζωής τους τη διαθεσιμότητά τους για το καλό της ανθρωπότητας. H κοινωνική δράση τους δεν τους φαινόταν θυσία ή βαρύ χρέος. Η ανιδιοτέλεια δεν ήταν γι’αυτούς αυταπάρνηση, ήταν ευτυχία και απόλαυση γιατί αγαπούσαν όλα όσα έκαναν. Όπως εξηγεί ο Κροπότκιν στην «Αναρχική Ηθική», αυτός είναι ο φυσιολογικός τρόπος να ζεις μέσα στην κοινωνία γιατί κάνοντας το καλό ζεις μέσα σε φίλους και ευτυχείς και ο ίδιος. Αλλά και ο σύντροφος της Γκόλντμαν ο Μπέρκμαν έγραψε πως «….η κοινωνική Επανάσταση σημαίνει …μια διαφορετική συμπεριφορά από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως αυτή του ελεύθερου και ανεξάρτητου πάνω στον ίσο του…» (‘Τι είναι ο Αναρχισμός’-1929).

Ανώνυμος είπε...

Toν Λασκαράτο και τους ομοίους του , τους πειράζει μόνο η θρησκευτική(που όντως υπάρχει) υποκρισία. Η υποκρισία της πολιτικής(άλλα λέμε και άλλα κάνουμε, της οικονομίας, του αθλητισμού(όχι στα ντοπαρίσματα αλλά όχι λίγο πολύ παίρνουν ουσίες), της επιστήμης, της κοινωνίας δεν φαίνεται να τους απασχολεί ιδιαίτερα. Το γιατί το καταλαβαίνει κάποιος. Φανταστείτε κάποιος/οι να διέκοπταν την σαββατιάτικη τελετουργία στην εβραϊκή Συναγωγή του Θησείου. Θα τα έγραφε έτσι ο κύριος αυτός;

LeftG700 είπε...

Ρε συ, Mimì metallurgico, όταν έγραφες ήσουνα σε καμιά παραλία με δυνατό ήλιο και σε βάρεσε στο κεφάλι; Τι είναι όλα αυτά που μας αράδιασες;

Εν πρώτοις, τι μας τα λες όλα αυτά περί Διαμαντόπουλου; Έχεις διαπιστώσει ότι είμαστε fan του;

Κατά δεύτερον: Ρε συ, ήρθες εδώ να μας κάνεις αναρχικό κήρυγμα; Αναρχικός είσαι; Δηλαδή κομμουνιστής που βιάζεται, αγνοώντας την πραγματικότητα; Δηλαδή κομμουνισταράς; Ας γελάσω! Ρε συ, ο αναρχισμός συναντιέται με τον κομμουνισμό στην κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Είσαι υπέρ; Και τότε τι δουλειά έχεις στους Ροϊδολασκαράτους; Κανονικά θα έπρεπε να σε βλέπει κανείς σε αναρχικά, νεοαναρχικά, αναρχίζοντα κ.λπ. sites. Εσύ όμως έχεις πιάσει στασίδι στους φιλελέδες και τα λέτε σαν καλές γειτόνισσες. Για μαλάκες ψάχνεις, να φάνε την παραμύθα σας ότι τάχα είσαστε συνοδοιπόροι τής αναρχίας; Το μόνο που σας συγκινεί από την αναρχία είναι το κήρυγμα ελευθερίας γιατί κρυβόσαστε πίσω από αυτό, προκειμένου να δικαιολογήσετε το ελεύθερο του κάθε καπιταλιστή να γαμάει αυτούς που εκμεταλλεύεται! Σαν τον Νίκο Δήμου που έχει γράψει το Αναρχίας εγκώμιον.

Χάνεις τον καιρό σου, φίλε μου. Η αντικομμουνιστική στρατηγική που λέει «υπονομεύω την Αριστερά μέσω της κατάδειξης περιπτώσεων ασυνέπειας λόγου και πράξης» είναι χρεοκοπημένη. Κι αυτό γιατί, στην περίπτωση τη δική σου και των ομοίων σου, δεδηλωμένων δηλαδή εχθρών τής Αριστεράς, μυρίζει πρόσχημα από εδώ που είμαι μέχρι τον Πειραιά! Δεν βλέπεις τα χαΐρια τού Λασκαράτου με τη θρησκεία; Τρώει τις ώρες του με την ασυνέπεια των παπάδων και τι έχει καταφέρει; Η ιδέα τού Θεού είναι πάνω από τους παπάδες. Ούτε καν την ξύνεις, αν ασχολείσαι με τα καμώματά τους.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την ιδέα τής αναρχίας, που είναι πάνω από τον Διαμαντόπουλο, και τη μαρξική κοσμοθεωρία, που είναι πάνω από τον Ζαχαριάδη. Τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβετε; Αλλά έτσι είναι: το πολύ το φιλελέ κάνει το παιδί κουτεντέ!


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Ανώνυμε φίλε/φίλη (που καλό θα είναι, όταν και αν ξαναπεράσεις από εδώ, να ρίξεις μια ματιά στους κανόνες σχολιασμού και να τους ακολουθήσεις ώστε στη θέση τού Ανώνυμος να δούμε το ψευδώνυμο που θα διαλέξεις),


Νομίζω ότι γενικά τούς πειράζει η υποκρισία τών ...άλλων, σε όποιο πεδίο τής κοινωνικής και πολιτικής ζωής κι αν εμφανίζεται. Αντίθετα, τη δική τους την αγαπάνε έως θανάτου!

Όχι δεν θα τα έλεγαν στην περίπτωση της συναγωγής τού Θησείου. Αλλά γιατί εστιάζεις στους εβραίους; Δεν θα τα έλεγαν σε κάθε περίπτωση που αυτό που έγινε στη Θεσσαλονίκη συνέβαινε σε τόπο λατρείας οποιουδήποτε μη χριστιανικού δόγματος (λόγου χάρη, στο τζαμί που θα γίνει). Σαν καλοί φιλελέδες, είναι πολυπολιτισμικοί και κοσμοπολίτες.


Τα λέμε