Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ιδανική κοινωνία; Τι βαρεμάρα, Θεέ μου!




2 σχόλια:

e-δανεικός είπε...

Ιδανική κοινωνία δε μπορεί να υπάρξει. Αλλά χωρίς ιδανικά δε μπορεί να υπάρξει ούτε καν κοινωνία. Χωρίς ιδανικά θα είσασταν ακόμα πίθηκοι. Αγωνίζομαι για μια καλύτερη κατάσταση απ' αυτή που είμαι τώρα = αγωνίζομαι για κάτι που δεν υπάρχει τώρα, δλδ για κάτι ιδεατό κι αφού μιλάμε για κάτι καλύτερο, μιλάμε για ιδανικό.

LeftG700 είπε...

Φίλε e-δανεικέ,


Η προβληματική αυτής τής ατακαδόρικης "ανάρτησης" προχωράει λίγο πιο κάτω από εκεί που πηγαίνεις εσύ: ακόμα κι αν μπορούσε να υπάρξει ιδανική κοινωνία, δεν πρέπει να υπάρξει! Κι αυτό ανοίγει με τη σειρά του μια άλλα προβληματική, πιο ζόρικη: κοινωνία χωρίς αποκλίσεις, παραβιάσεις και "αμαρτίες" είναι κάτι απάνθρωπο. Άρα, πρέπει να ρυθμίσουμε το αποκλίνον, το εξοβελιστέο, το μειοψηφικό. Ωραία, να το ρυθμίσουμε. Αλλά με ποιο σκοπό; Να προκύψει μία κοινωνία ιδανική εν τοις αμαρτίες της. Δηλαδή, και πάλι, επιχειρούμε να σχεδιάσουμε μία ιδανική κοινωνία. Αυτό που εκ προοιμίου έχουμε (εγώ τουλάχιστον) δεχθεί όχι μόνο ως αδύνατο αλλά και ως μη δέον. Δεν ξέρω, όλο αυτό μού φα'ινεται σαν το φίδι που τρώει την ουρά του...


Τα λέμε