Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Οικονομική κρίση και Αριστερά. Ζήτημα 1ον (Multiple choice):


Λαμβάνοντας αξιολογικά υπ’ όψη σας τις πολλές διαφορετικές ή και μερικά αλληλεπικαλυπτόμενες σκέψεις που διατυπώνονται από τα διάφορα ρεύματα της Αριστεράς επί του πρακτέου σχετικά με τα οικονομικά αδιέξοδα στα οποία μας οδηγεί η μέχρι στιγμής ακολουθούμενη πολιτική αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος, να επιλέξετε ποια από τις ακόλουθες τρεις κεντρικές κατευθύνσεις είναι η βέλτιστη για την αύξηση της επιρροής της Αριστεράς και τη συνεπακόλουθη δυνατότητά της να επηρεάσει τα πράγματα υπέρ του κόσμου της εργασίας. Αν και περιττό, διευκρινίζεται ότι ο ισομερής συνδυασμός και των τριών δεν συμπεριλαμβάνεται ως πιθανή ορθή απάντηση για τον απλούστατο λόγο ότι, όπως έχετε διδαχθεί στο μάθημα της Φυσικής στο Λύκειο, όσο υπάρχει βαρύτητα, υπάρχει και κέντρο βάρους.

Προσαρμογή. Η κρισιμότατη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα δημοσιονομικά της χώρας επιβάλλει στην Αριστερά υπεύθυνη στάση. Αυτή συνοψίζεται στο τρίπτυχο: Κριτική υποστήριξη της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να σώσει τη χώρα - Τροποποιήσεις σε επί μέρους ζητήματα για δικαιότερη κατανομή των βαρών - Αξιοποίηση της κρίσης έτσι ώστε να αυξηθεί η πίεση για «περισσότερη Ευρώπη».

Αριστερή πρόταση διεξόδου. Η κρισιμότατη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα δημοσιονομικά της χώρας επιβάλλει στην Αριστερά, πέρα από τη στήριξη και τη βοήθεια που είναι καταστατικά υποχρεωμένη να παράσχει στους εργαζόμενους για την καλύτερη οργάνωση της αντίστασης στα μέτρα της κυβέρνησης, να καταθέσει και συγκεκριμένες ρεαλιστικές — αλλά όχι συστημικά διαχειριστικές — προτάσεις για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων πιεστικών προβλημάτων.

Υπέρβαση. Η κρισιμότατη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα δημοσιονομικά της χώρας επιβάλλει στην Αριστερά να επαναφέρει στο προσκήνιο ως πρώτο θέμα στην ατζέντα το κομμουνιστικό αίτημα της ριζικής κοινωνικής αλλαγής. Μια τέτοια ιεράρχηση δεν συναρτάται με προβληματισμούς για εθνικές λύσεις διεξόδου, προσαρμοστικές ή μη, από την καπιταλιστική κρίση.

Παρατηρήσεις: Χρόνος εξέτασης απεριόριστος. Μέχρι τουλάχιστον του σημείου που θα σημειωθούν οι πρώτοι θάνατοι από ασιτία ή οι πρώτες μαζικές λεηλασίες ερήμην της Αριστεράς.



Η εικόνα από το activerain.com

14 σχόλια:

ernesto είπε...

καλησπερα,

το 1ο το κανουν 20 χρονια τωρα,το 3ο ειναι ουτοπικο ,οποτε το δευτερο
ΔΑΓΚΩΤΟ !

Οπως γραφατε και εσεις...οι Ισλανδοι δειξανε τον δρομο....

χαιρετω

LeftG700 είπε...

Φίλε ernesto,


Συμφωνούμε. Με μια μικρή ένσταση: Το τρίτο δεν θα το χαρακτηρίζαμε ουτοπικό μια και είμαστε από αυτούς που πιστεύουν στην κινητοποιητική επίδραση των ουτοπιών. Θα το χαρακτηρίζαμε εκτός παρόντος τόπου και χρόνου.


Τα λέμε.


ΥΓ Σόρυ που σου χαλάσαμε τη νίκη της ομάδας σου με το πλαϊνό κείμενο. Αλλά δεν ήμασταν εμείς που πετάγαμε όλα αυτά τα ...πυρομαχικά! (ΒΤW, συγχαρητήρια!).

ernesto είπε...

ναι σιγουρα ετσι οπως το λετε ειναι καλυτερα...αλλα νομιζα οτι η ερωτηση ηταν για τωρα που μιλαμε.
και σε αυτο το πλαισιο απαντησα και εγω ,οποτε στην ουσια το ιδιο λεμε.
δεν λεω οτι ειναι ουτοπικο σε 5-10-50 χρονια...τοτε μπορει και να ειναι εφικτο.για τωρα μιλαω εγω και για την ελλαδα φυσικα.

τιποτα δεν μου χαλασατε.συμφωνω απολυτα και χαιρομαι που το γραψατε ετσι.
οπως ελεγα να μας αποβαλλουν απο το πρωταθλημα καθε φορα που γινονται επεισοδια απο τους δικους μας -και γινονται πολλα- το ιδιο λεω και τωρα.εχω σιχαθει !

αν πεθαινε η κοπελα τι θα λεγαμε? τωρα το εχουν περασει στα ψιλα ολοι τους...οι ξεφτιλισμενοι !

Greek Rider είπε...

Διάβασα τα ποδοσφαιρικά με αφορμή τον τραυματισμό της κοπελίτσας, στην δεξιά μπάρα και ασφαλώς συμφωνώ. Δεν ήξερα ότι η αριστερά δεν ασχολείται με τέτοια θέματα.

Σε σχέση με το παρόν ποστ νομίζω ότι το πρώτο σκέλος του ερωτήματος είναι λάθος.

Όχι "Η κρισιμότατη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα δημοσιονομικά της χώρας επιβάλλει στην Αριστερά να ...."

αλλά μάλλον : "Η κρισιμότατη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα επιβάλλει στην Αριστερά να..."

Γιατί πιστεύω ότι το ζήτημα δεν είναι δημοσιονομικό. Το δημοσιονομικό προέκυψε λόγω εκατοντάδων άλλων μη οικονομικών προβλημάτων όπως αυτά που διάβαζα προλίγου στο δεύτερο ποστ της Κροτ που έγραψε με αφορμή το σχόλιό σας εδώ μέσα στο πλαίσιο: http://krotkaya.wordpress.com/2010/03/09/back-to-reality/

(oneiropolos) ernesto είπε...

καλησπερα,
δεν ξερω που το διαβασα...πιθανον στο blog http://youpayyourcrisis.blogspot.com

αλλα ποσο ομορφο και ποσο απηχηση θα ειχε στον λαο και αρα και στους ψηφοφορους η ιδρυση μιας "αριστερης" τραπεζας...χωρις ψιλα γραμματακια στα συμβολαια,χωρις "παιχνιδια" με τα λεφτα του κοσμου,με αποδοτικους ορους για τους ανθρωπους που θα την επελεγαν κτλ κτλ ...
αραγε ειναι ΤΟΣΟ δυσκολο πια κατι τετοιο ? δεν το νομιζω...μπορει και να ειναι αδυνατον και να ειμαι στον κοσμο μου.... αλλα σκεφτειτε για λιγο 2-3 τετοιες απλες αλλα τρομερες κινησεις ποσο κακο θα εκαναν σε αυτο το σαπιο συστημα.δεν ξερω ρε γαμωτο τι να πω... μπορει και να ειμαι βαθια νυχτωμενος.μπορει και οχι .
τολμη θελει πιστευω και λιγο μυαλο.
πρακτικο μυαλο...ομως!

χαιρετω

LeftG700 είπε...

Φίλε Greek Rider,


Ακριβέστερο είναι να πούμε ότι η Αριστερά ασχολείται, αλλά με λάθος τρόπο. Όπως λέμε και στο κειμενάκι, είτε καταδικάζει "αφ' υψηλού" το ποδόσφαιρο ως βίαιο, ρατσιστικό, κ.λπ., κ.λπ., είτε εξαίρει τη λαϊκότητά του, το ομαδικό πνεύμα και τα παρόμοια.

Σε σχέση με την παρατήρησή σου, το διατυπώσαμε έτσι λακωνικά γιατί ο στόχος του ποστ δεν ήταν να αναλύσει το πώς προέκυψε το δημοσιονομικό, αλλά να εστιάσει στο "τι κάνουμε τώρα" στο οποίο, κατά την άποψή μας, η Αριστερά θα πρέπει να έχει δική της θέση.

Το "δεν πληρώνω, δεν πληρώνω" που ορθώς φωνάζει ο κόσμος, δεν αρκεί ως γραμμή για τις πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς. Πρέπει να δώσουν τη δική τους απάντηση στο απόλυτα υπαρκτό πρόβλημα ότι αν δεν δανειστούμε δεν υπάρχουν χρήματα για μισθούς και συντάξεις. Δεν είναι τυχαία η αμηχανία της κοινοβουλευτικής Αριστεράς όταν της απευθύνουν στη Βουλή το ερώτημα: "Πείτε μας, πού θα βρούμε τα 40 δις;".

Το ποστ της Κροτ ήταν αρκετά μακροσκελές. Θέλεις να μας πεις λίγο πιο συγκεκριμένα σε ποιό σημείο αναφέρεσαι;


Τα λέμε.

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα
υπάρχει το www.kiva.org που είναι μία τράπεζα στην οποία καταθέτεις π χ 100 ευρώ γιατί κάποιος στν Αφρική τα χρειάζεται να πάρει ας πούμε ραπτομηχανή. Όταν μπορέσει τα επιστρέφει άτοκα και εσύ αν θες χρηματοδοτείς τον επόμενο κοκ-δουλεύει το σύστημα
θα ήθελα να τσεκάρω το 3 στο τεστ - κάποτε θα είναι καιρός
λκ

LeftG700 είπε...

Φίλε ernesto,


Υπάρχουν πολλά συγκεκριμένα πράγματα που με φαντασία -αλλά και πρακτική σκέψη όπως λες, μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Ένα από αυτά είναι και το ζήτημα της τράπεζας. Δεν έχουμε τις ειδικές γνώσεις για να το αξιολογήσουμε, αλλά μας ακούγεται ως μια ιδέα που αξίζει να εξεταστεί, έστω και σε λιγότερο φιλόδοξη κλίμακα (π.χ.: οι συνεταιρισμοί είναι πιο εύκολη υπόθεση).

Πάντως εμείς, όπως γράφουμε και στον GR παραπάνω, στο ποστ εννοούσαμε κεντρικές προτάσεις για το άμεσο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε.


Τα λέμε.

LeftG700 είπε...

Φίλη λ.κ.,


Χαιρετίζουμε την αισιοδοξία της βούλησής σου! (Μήπως όμως πρέπει να της προσθέσεις λίγη από την απαισιοδοξία της γνώσης;). :-)


Τα λέμε.


ΥΓ Τη διάβασες τη συνέντευξη του Κύρκου; Εντυπώσεις;

Ανώνυμος είπε...

Βάζω και αρκετή απαισιοδοξία γνώσης:

Ο Κύρκος στα Νέα πάλι; κι έλεγα ότι θα φανεί όπυ νάναι
λ.κ

herrkstories είπε...

Left καλημέρα
Σωστά θέτεις τρεις επιλογές. Ομως:

"Προσαρμογή": "στην προσπάθειά της να σώσει τη χώρα" - δεν νομίζω ότι καταβάλλεται τέτοια προσπάθεια.

"Αριστερή πρόταση διεξόδου": θα έλεγα ότι οφείλει να καταθέσει ακριβώς συστημικά διαχειριστικές προτάσεις.

"Υπέρβαση": Ενδεχομένως να μην είναι τόσο ασυμβίβαστες οι προτάσεις ριζικής αλλαγής με την "εθνική διέξοδο από την κρίση"

LeftG700 είπε...

Φίλη λ.κ.,


ΟΚ, νομίζουμε ότι το …μείγμα είναι πιο σωστό τώρα!

Όχι δεν χτύπησε ο Κύρκος. (Ψάχναμε κι εμείς στα «Νέα» σαν μλκς — στο χρωστάμε!). Εννοούσαμε τη συνέντευξη του Κύρκου στην «Αυγή», όπως σου γράφαμε στα σχόλια του προηγούμενου ποστ. Αλλά φαίνεται εμείς τα γράφουμε, εμείς τα διαβάζουμε! :-)


Τα λέμε.

LeftG700 είπε...

Φίλε Herr K,


Προσπαθήσαμε («παίζοντας» λίγο και με τη γλώσσα των σπουδαστικών τεστς) να είμαστε αξιολογικά ουδέτεροι, φορώντας τα γυαλιά της κάθε άποψης. Εκεί οφείλεται η υιοθέτηση της διατύπωσης που σε βρίσκει αντίθετο στην πρώτη παρατήρησή σου με την αριστερή ουσία της οποίας συμφωνούμε βεβαίως.

Στη δεύτερη παρατήρησή σου, η όποια διαφωνία πρέπει μάλλον να προκύπτει από τη δυσκολία της συνοπτικής διατύπωσης. Λίγο πιο αναλυτικά λοιπόν για ν γίνουμε κατανοητοί: Κάθε πρόταση που δεν θέτει ζήτημα εργατικής εξουσίας εδώ και τώρα με κατεύθυνση σοσιαλιστική εκ των πραγμάτων θα μπορούσε βεβαίως να χαρακτηριστεί ως ‘συστημική’. Με αυτή την έννοια συμφωνούμε με την παρατήρησή σου. Από την άλλη, μια πρόταση επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους ή μια πρόταση εθνικοποίησης μέρους του τραπεζικού συστήματος ή εξόδου από το ευρώ (παραδείγματα φέρνουμε, μη σταθείς σ’ αυτά), χωρίς να «δυναμιτίζουν» το σύστημα, δεν είναι και μέτρα που θα μπορούσαν να βαφτιστούν και ‘συστημικά’ ακριβώς.

Για την τρίτη παρατήρησή σου ισχύει η εξήγηση που δώσαμε για την πρώτη. Νομίζουμε ότι γνωρίζεις πως για ένα τμήμα της «κομμουνιστικής ορθοδοξίας» (μη πάει το μυαλό σου στο ΚΚΕ μόνο ή κυρίως· έχει κι αλλού «πορτοκαλιές»…) η Αριστερά δεν χρειάζεται πλέον να χάνει το χρόνο της προσπαθώντας να συνθέσει το ταξικό με το εθνικό. Για λόγους ευκολίας υποθέτουμε…


Τα λέμε.

herrkstories είπε...

Left,
συμφωνώ 100%. Ετσι ακριβώς το εννοούσα κι εγώ.
(Τη φανφάρα πολλοί ηγάπησαν, το αυτονόητο πάλι σχεδόν ουδείς)