![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEUObcfQhM32G3kt8aPxbvdeqR3cA5_c6QiodS6XNsqfLlLa54uAJRJAb0pdWlLcJpZCgZ6imCShhGuf85ay1YOk23tlxtjmdGZqaPN2BIYhqKntmIqQZpz-0Sahfy1cW3HaMkDgQwLFI/s400/50353_19752612684_1865_n.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhszSpW7tFFjVuFfeuU4kKBKEH2bH1qFIMVPpDJj1wMt3wYLPiEknPmoVL2Qn-vEJKCk32iEGoa6XmePA07tGRjdjSJMCdAxrCzb3HGQoE0Ik3UDyVe4Ouis7G8k7i49GTYvEo1dmQ3-Nw/s320/life_green.jpg)
ΗΤΑΝ ΤΟ 2002, εννιά χρόνια ύστερα από το «Μετά» με το οποίο εγκαινίασε, κάπως δειλά, την έναρξη του «Μεγάλου Ελιγμού» και τη μετεγγραφή του από τις δυνάμεις της «αριστερής οπισθοδρόμησης» σ’ αυτές της «στοχαστικής προσαρμογής» στους «νέους» ανέμους του φιλελεύθερου (αχαλίνωτου) καπιταλισμού, που το enfant terrible της ελληνικής Αριστεράς αποφάσισε να ρίξει και το τελευταίο φύλλο συκής το οποίο έκρυβε(;) τη θλιβερή του γύμνια. Τότε, με το «Τάγκο του Τσε», προβάλλοντας επάνω στον Μεγάλο Επαναστάτη τον δικό του εξευτελισμό, τον έβαζε να κηρύσσει την πίστη του στην ΤΙΝΑ της Maggie the Great!
Από τότε, τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν γρήγορα. Βουλευτής Επικρατείας με τη «Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη» του ΓΑΠ το 2004, κι ύστερα, με σταυρό πια, ξανά βουλευτής το 2007 και ξανά πέρυσι, αναβαπτισμένος στην Κολυμβήθρα του Σιλωάμ, την ψήφο του δημοκρατικού συρφετού. Στο μεταξύ και εκ παραλλήλου, ο τσαρλατάνος, αυτός ο Μητσοτάκης της Αριστεράς —από μια άποψη, γιατί κατά τα άλλα ο Μητσοτάκης δεν είναι καθόλου τσαρλατάνος—, συνέχιζε να γράφει τα βιβλία του. Το 2004 ενέσκηψε με το «Βαμπίρ και κανίβαλοι», όπου μας έκλεινε το μάτι συμμαχώντας με τη νέα γενιά εναντίον των βαμπίρ της προηγούμενης (της δικής του!), και προτρέποντάς μας να μη γίνουμε κανίβαλοι· απλώς να δούμε «ρεαλιστικά» τα πράγματα της Νέας Τάξης πραγμάτων. (Φυσικά, πήρε τ’ αρχίδια μας, εκτός από κάτι χάνους[1] σαν τα «ξαδέρφια» μας της Πασοκοδεξιοφιλελευθεροαριστεροδημοκρατικής πτέρυγας των G700 που έχουν κάνει μπαντιέρα τους τη «διαγενεακή δικαιοσύνη»). Μετά, το 2005, του ήρθε να μιλήσει για τους μεγάλους ηγέτες και είχαμε το «Ζητούνται αλχημιστές».
Ύστερα, το ’ριξε στο πόκερ (όχι στην πόκα, ο Μίμης είναι της «παγκοσμιοποίησης» ;-) ) κι έβγαλε το «Θηλυκό πόκερ» την επόμενη χρονιά. Εκεί, προσπαθούσε να μας εξηγήσει τα χρηματοοικονομικά του καπιταλισμού και να μας πείσει ότι «αντί να τα κοιτάμε έκπληκτοι πρέπει να τα μελετήσουμε, να αμυνθούμε στις υπερβολές τους, να εκμεταλλευθούμε τις ευκαιρίες τους».[2] Κι αυτό, γιατί «ακριβώς επειδή δεν είναι καιρός για μεγάλες αφηγήσεις —οι οποίες καθώς ισχυρίζεται ο Ανδρουλάκης ‘‘μυρίζουν θεολογία’’— ‘‘δεν μένουμε με σταυρωμένα χέρια, αλλά στρεφόμαστε σε μερικές αλλαγές που γνωρίζουμε με ασφάλεια ότι θα κάνουν καλύτερη τη ζωή των ανθρώπων’’».[2]
Πέρασαν δυο χρόνια, οι αγορές, δυστυχώς για μας, έγραψαν (κι αυτές!) στ’ αρχίδια τους τον Μίμη τον Θαυματοποιό και ξέσπασε η κρίση. Τότε, Εκείνος ξαναπήρε το όπλο του κι έκανε κόντρα ρελάνς με το «Λευκό κοτσύφι, blue tree, Μαύρο καράβι». Στο οποίο, κοντολογίς, μας ξαναλέει μ’ άλλα λόγια κι ανάμεσα από συνταγές μαγειρικής και ερωτικές φαντασιώσεις, οι οποίες μόνο σε αγάμητους μπορούν να προκύψουν, τα ίδια και τα ίδια που άρχισε να λέει φάτσα φόρα από το 2002 στο «Τάνγκο του Τσε»: «Μάγκες, μη χαλιέστε! Το παιχνίδι λέγεται ΤΙΝΑ. Γι’ αυτό ανοίξτε τα στραβά σας να μάθετε να το παίζετε κάπως ανεκτά, μπας και τη βγάλει σχετικώς καθαρή[3] το 20% από σας»!
ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ, κυκλοφορεί το νέο πόνημα του Κρητός τσαρλατάνου. Τίτλος του, «Η Έβδομη Αίσθηση, troika μοίρα». Καταλαβαίνετε… Εν πάση περιπτώσει, θα το πάρουμε για να το μελετήσουμε και εν καιρώ θα τα πούμε επ’ αυτού. Έχει όμως γούστο να σας μεταφέρουμε ένα-δυο σημεία από μια ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσε στον Χατζηνικολάου με αφορμή αυτό το βιβλίο, για να δείτε πόσο σοφός (και στο πεδίο της οικονομίας) και τι μεγάλη κουφάλα και ποντικός ταυτόχρονα της πολιτικής είναι ο Μεγάλος Μίμης.
Διαβάζουμε λοιπόν στο σχετικό ρεπορτάζ του site της «Real News»:
Ο κ. Ανδρουλάκης μίλησε για κρίση «μακράς διάρκειας» και πρόσθεσε: «Το θέμα είναι πόσο θα χάσουμε. Πέφτουμε, πέφτουμε. Μέχρι να βρούμε πάτο και να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε» είπε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Ωραίος; Έχει κι άλλο!
Περιέγραψε τρία σενάρια για την εξέλιξη της κρίσης: Το ειδυλλιακό. Η χώρα θα βγει στις αγορές το 2013. Το σενάριο της αναδιάρθρωσης[4] του χρέους και το «καταστροφικό» με την κατάρρευση της ευρωζώνης.
Έχει κι άλλο!
«Αγαπώ τον Παπανδρέου, ανεβαίνει στον Γολγοθά με τον σταυρό του μαρτυρίου. Δεν θα του πετάξω πέτρες. Δεν μιλάει όμως μαζί μου. Υπάρχουν μηχανισμοί που σου λένε μόνο αυτό που θέλεις να ακούσεις…».
Τι λαμόγιο Θεέ μου! Στις παραμονές των περσινών βουλευτικών εκλογών, όταν ήταν απόλυτα βέβαιο πως θα τις κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τις πρώτες ώρες μετά, πριν σχηματιστεί η κυβέρνηση, έλεγε σε κάθε ευκαιρία ότι δεν θα δεχόταν καμία υπουργοποίηση γιατί η θέση από την οποία αποδίδει καλύτερα είναι του …συμβούλου από τα παρασκήνια! (Όχι, μαλάκας ήτανε να αναλάβει συγκεκριμένες ευθύνες!...).
Τώρα που έχουν σφίξει οι κώλοι για τα καλά, απεκδύεται τις ευθύνες και του συμβούλου!
Πώς να μη θυμηθείς τον Μανόλη Αναγνωστάκη; Και πώς να μην αλλάξεις το όνομα;
Α, ρε Μίμη, εγώ που μόνο τόξερα τι κάθαρμα ήσουν,
τι κάλπικος παράς, μιά ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.
[1] Αναφερόμαστε σ’ αυτούς που τσιμπάνε το δόλωμα. Όχι στους λίγους που το ρίχνουν. Οι δεύτεροι δεν είναι καθόλου, μα καθόλου χάνοι. Αν ήταν, θα μίλαγε μαζί τους η Διαμαντοπούλου και θα έπαιρναν βραβείο με βούλα της ΕΕ; Μην είστε αφελείς… ;-)
[2] Μανώλης Πιμπλής, «Τα Νέα», 9 Δεκεμβρίου 2006.
[3] Δηλαδή, να επιβιώσει διατηρώντας τα στοιχειώδη από όσα χαρακτηρίζουν κάποιον ως άνθρωπο...
[4] Μην πάει ο νους σας στο …κακό! Όταν μιλάει για αναδιάρθρωση εννοεί …«αναπρογραμματισμό της αποπληρωμής του χρέους»! Και πιο συγκεκριμένα: «Μπορεί να φανεί αρκετή μια μετατροπή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών μας στις κρίσιμες χρονιές σε ένα δεκαετές ομόλογο». (Συνέντευξη στο «7» της Ελευθεροτυπίας 21/11/2010, στην Παρή Σπίνου).
Η πρώτη εικόνα, από το facebook.com. Η δεύτερη, από το mimisandroulakis.blogspot.com
36 σχόλια:
Οχο! οχο! Οι τσαρλατάνοι θα ρίχνουν τα προσωπεία τους τώρα που τα πράγματα τους ζαλίζουν!
Κι εμείς οι "χάνοι" ακούμε στο μεγάλο κανάλι δια στόματος παπακώτσουτον διπλωματικό θρίαμβο της οικονομικής ηγεσίας του τόπου: η Ιρλανδία πέτυχε καλύτερους όρους και κάτι ψίχουλα θα πάρουμε κι εμείς. Κι καημένος ο καψής επιβεβαιώνει ότι αν δεν είχαμε αυτή την τρομερή επιτυχία, να κερδίσει χρόνο η Ιρλανδία, δε θα ήταν αδύνατο να πληρώσουμε το χρέος.
Τσαρλατανοί...
χαιρετώ,
Παρατηρητής
(Επιτρέψτε μου: Ξαναστέλνω το μήνυμα διορθωμένο)
Οχό! οχό! Οι τσαρλατάνοι θα ρίχνουν τα προσωπεία τους τώρα που τα πράγματα τους ζαλίζουν!
Κι εμείς οι "χάνοι" ακούμε στο μεγάλο κανάλι δια στόματος παπακώτσου τον διπλωματικό θρίαμβο της οικονομικής ηγεσίας του τόπου: η Ιρλανδία πέτυχε καλύτερους όρους και κάτι ψίχουλα θα πάρουμε κι εμείς. Κι καημένος ο καψής επιβεβαιώνει ότι αν δεν είχαμε αυτή την τρομερή επιτυχία, να κερδίσει χρόνο η Ιρλανδία, θα ήταν αδύνατο να πληρώσουμε το χρέος.
Τσαρλατανοί...
χαιρετώ και πάλι,
απρόσεκτος Παρατηρητής
To καλύτερο του το έχει "προσάψει"άλλος αστέρας της "ενωματωμένης¨γενιάς του πολυτεχνείου Σ.Τζουμάκας,
"Αλκης Στέας" ο γελοτοποιός της αστικής τάξης.
Γιάννης Α...
Πές τα χρυσόστομε !! Μου έφτιαξες τη μέρα ;-)
τι να σου πώ γιά τον ανεμοδούρα.
αρκεί πως όταν τον είδα προχτές ως καλεσμένο στον καμπουράκη-οικονομέα (που τους έχει μιά προτίμηση) σκέφτηκα,
"χμου ο γυρολόγος, πάλι βιβλίο έβγαλε και πήρε σβάρα τα κανάλια."
υ.γ
τα έχετε διαβάσει αυτά τα βιβλία που λέτε;εγώ τι να σας πω, και μόνο ο παμπόνηρος τρόπος που τα πασσάρει με απωθεί εντελώς.
δ
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία της φύσης από το γεγονός ότι έπλασε αυτόν τον άνθρωπο με φυσιογνωμία που θυμίζει έντονα αυτή του Βάλτερ Μπένγιαμιν. Είναι ένα καλό επιχείρημα υπέρ της θέσης ότι δεν υπάρχει Θεός:
http://4.bp.blogspot.com/_MrdWO02quAA/Sc8FSpy4smI/AAAAAAAAGiY/RPOsJqRSjoY/s400/ανδρουλάκης.jpg
http://greesons.typepad.com/.a/6a0120a679bde1970b0120a7fe9973970b-800wi
Ε, το έκανα ποστ, δεν άντεξα.
Φίλε Παρατηρητή,
Μα …πανηγυρίζουν από το πρωί! Διότι, λέει, θα …επιμηκυνθεί η περίοδος αποπληρωμής του χρέους! Επιμήκυνση που δεν τολμήσανε καν να ζητήσουν οι γαπημένοι! Και πήρε το μάτι μας στου товариш Яков ένα παπαγαλάκι με ροζ φτεράκια και ολοπράσινη καρδιά να λέει, χωρίς καν αίσθηση του γελοίου, ότι η …μαγκιά είναι να μη ζητάς κάτι και να στο προσφέρουν!
Ακούς; Ακούω να λες…
Τα λέμε
Φίλε Γιάννη Α…, καλώς ήρθες!
«Γελωτοποιός της αστικής τάξης»; Καλόοο! Κι ας είναι από τον Τζουμάκα.
Να προτείνουμε μια καλύτερη διατύπωση όμως σε κάτι που λες;
Κατά τη γνώμη μας, όχι της «[…] ‘‘ενωματωμένης’’ γενιάς του πολυτεχνείου […]».
Του τ μ ή μ α τ ο ς της γενιάς του Πολυτεχνείου το οποίο ενσωματώθηκε. (Δεν είναι λίγο άδικο το τσουβάλιασμα;).
Τα λέμε
Φίλε Θανάση Ξ, καλώς ήρθες!
Καλοσύνη σου! Κανονικά θα έπρεπε να μας βρίσεις που σου σερβίραμε για Δευτεριάτικο πρωινό έναν πόντικα τέτοιων διαστάσεων! ;-)
Τα λέμε
Φίλη Δήμητρα,
Δυστυχώς, δεν τον είδε να τον καμαρώσει κανείς από μας. Πάντως, μέσα έπεσες. Έβγαλε καινούργιο βιβλίο και βγήκε στη γύρα, ο ξετσίπωτος!
Έχουμε (όχι όλοι, εντάξει;) διαβάσει τα εξής:
Το «Τάγκο του Τσε», το «Βαμπίρ και κανίβαλοι» και το «Κοτσύφι». Θα του τα σκάσουμε κ α ι γι’ αυτό. Δεν θα του κάνουμε όμως τη χάρη να αγοράσουμε πάνω από ένα αντίτυπο. (Το έχει βγάλει και στο διαδίκτυο με τιμή «ό,τι προαιρείσθε» μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου).
Τα λέμε
Ε, όχι ρε Αντώνη! Για όνομα! Τι δουλειά έχει η ευγενική φυσιογνωμία του Μπένγιαμιν (όχι μόνο στη φωτογραφία που λινκάρεις· σε όλες) με αυτόν τον ποντικομούρη; (Επίσης: όχι μόνο στη φωτογραφία που λινκάρεις· σε όλες!) Μη μας λες τέτοια! ;-)
Τα λέμε
Eκλογές εκεί γυρω στο 1989, μάλλον μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Τζανετάκη, δεν θυμάμαι καλά τη χρονολογία, σε σπίτι συμφοιτήτριάς μου στον Πειραιά μιλάει ο Ανδρουλάκης και τον ρωτάω: Γιατί δεν δέχεστε την πρόταση Παπανδρέου για κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ενιαίου ΣΥΝ με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής, δεσμευμένη να ψηφίσει απλή αναλογικη; Αφού συνεργασθήκατε με τη Δεξιά για θεσμικούς λόγους, το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με το ΠΑΣΟΚ. Η απλή αναλογική θα είναι σταθμός και καμπή κλπ κλπ
Απάντηση Ανδρουλάκη: Εσύ θα εμπιστευόσουν έναν Παπανδρέου;
Με την ευκαιρία, εξηγείστε μου τι εννοείτε στο σχόλιο που αφήσατε χτες στου Ρο, γιατί ειλικρινά δεν καταλαβαίνω το σημείο της διαφωνίας σας.
Φιλικά,
Λ.
Μία ένσταση γιά τη γενιά του πολυτεχνείου, ή τουλάχιστον , αυτή που εννοώ εγώ.Ειδικά όταν ακόμα και εμεις που τα ζήσαμε, γυρνώντας προς τα πίσω, ακόμα στεκόμαστε προσοχή.
Αυτοί που βρέθηκαν εκεί,ήταν ΕΚΕΙ όταν έπρεπε να είναι.Τελεία.
Τώρα το άν δώσανε ή δεν δώσανε αντιπαροχή αργότερα , αυτό είναι έλα άλλο θέμα, που μπορεί να το εξετάσει κάποιος γιά να κατατάξει τη μετέπειτα πολιτική τους πορεία.Γεγονός ωστόσο αντικειμενικό είναι πως ήταν εκεί όταν χρειάστηκε.Και αυτό ούτε συμψηφίζεται , ούτε αφαιρείται.
Λέφτηδες ,έχετε μεγάλη δόση μαζοχισμού καθώς φαίνεται.Δεν θα το άντεχα να διαβάσω ούτε μία γραμμή, εδώ ο προφορικός του λόγος με βαράει στο δοξαπατρί ειδικά όταν απαιτεί την προσοχή του συνομιλητή με κείνα τα συνεχή ," ε; ε; με προσέχεις;"
θα πέσω και στα σκληρά;άπαπαπαπα.
Επίσης, μη ξύνεστε ορέ για τα αλλούτερα παπαγαλάκια.
υ.γ μπά; τότε το πήδημα που δεν το θές, γιατί το λένε βιασμό ,και δεν το λένε μαγκιά!!!!
δ
Προς απατριδες κομμουνιστας, Η επιμήκυνση κάνει τους όρους αποπληρωμής του χρέους σκληρότερους, και την ευχαρίστηση από την πράξη μεγαλύτερη..
Μας ήτο αντιπαθέστατος παλαιόθεν-μαζί με την ετέρα "Καππαδόκισσα", των Βρυξελών πλέον.
Υστερίες και εξυπνακίστικα στυλάκια μαζί με εμφάνιση και χαλκευμένη συστολή, ψευδοταπεινής, κομπλεξικής θεούσας.
Αδυνατούμε να διαβάσουμε τα βιβλία του,διότι αποτελεί λογική αντίφαση ένας δημοσίως αυτογελοιοποιούμενος να έχει κάτι σοβαρό να αποτυπώσει στον γραπτό του λόγο.
Την Καλημέρα μας.
Καρντάσια Λέφτηδες
Ανθρωποι και ανθρωπάκια!
Και πέραν τούτου ουδέν.
Με εντυπωσιάζει που έχετε διαβάσει, απ'ότι φαίνεται, όλα τα βιβλία αυτής της λίγδας. Χαρά στο κουράγιο σας.
Vinotinto
Φίλε Λασκαράτε,
Είμαστε σίγουροι ότι καταλαβαίνεις πως αυτό που σου είπε ήταν μια παπαριά καμαρωτή! Εννοούμε ότι ήταν υπεκφυγή και ο Ανδρουλάκης το ’ξερε πολύ καλά. Στο περιστατικό που αναφέρεις μας φαίνεται ότι ίσχυσε το γνωστό: Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται και πράγματα που δεν γίνονται αλλά λέγονται. Μπορούσε να σου πει ο Ανδρουλάκης ανοιχτά και φάτσα φόρα «έχουμε χρυσή ευκαιρία να τελειώνουμε με το ΠΑΣΟΚ»;
Έχουμε διευκρινίσει πλήρως στο τσαρδί σας τι εννοούσαμε με το χθεσινό σχόλιό μας. Επ’ αυτού, το σωστό είναι να συζητήσουμε για ό,τι χρειαστεί στην έδρα σας
Τα λέμε
Φίλη Δήμητρα Μονομάχισσα,
Για τα περί της γενιάς του Πολυτεχνείου συμφωνούμε, βέβαια, απόλυτα. Μάλιστα, θα σου λέγαμε, όταν βρεις λίγο περισσευούμενο χρόνο ρίξε μια ματιά στο http://leftg700.blogspot.com/2009/07/blog-post_23.html καθώς και στην 12η εγγραφή του ημερολογίου περιθωρίου.
Σχετικά με τον Μεγάλο Μίμη: για να τα λέμε όλα, γράφει καλά (έως πολύ καλά). Να πάρεις το «Τάγκο του Τσε» —εντάξει, όταν στο τυλίγουν, κλείσε τα μάτια σου! ;-) Θα έχεις μια πλήρη εικόνα της κατάντιας.
Ε μ ε ί ς ξυνόμαστε; Μα ο άνθρωπος έχει σαλτάρει τελείως! ;-)
Τα λέμε
Φίλε zalion,
Ναι αλλά η επιμήκυνση είναι το βέλτιστο εκ των δυο κακών. Το άλλο είναι η αποσύνδεση από την Ευρώπη των …λαών! ;-)[1]
Τα λέμε
[1] Σε πειράζουμε φιλικά. Μη θυμώσεις πάλι! ;-)
Φίλοι 7Demons, καλώς ήρθατε!
Όπως λέμε και στη Δήμητρα παραπάνω, γράφει καλά. Σας συστήνουμε να διαβάσετε το «Τάγκο του Τσε». Διαβάζεται ευχάριστα (καλά, αν παραβλέψουμε την τσαντίλα) και είναι αποκαλυπτικό για το τι έχει μέσα στο κεφάλι του.
Τα λέμε
Φίλε Νίκο Άλφα,
Κι εμείς, …ουδέν! ;-)
Τα λέμε
Φίλε Vinotinto,
Το λέμε για τρίτη φορά εδώ ότι ο Ανδρουλάκης γράφει καλά και τα βιβλία του διαβάζονται ευχάριστα. Επίσης για τρίτη φορά εδώ, σου συστήνουμε κι εσένα να διαβάσεις το «Τάγκο του Τσε» (θα του ζητήσουμε ποσοστά!).
Τώρα, για το κουράγιο μας. Ε, τρία βιβλία του έχουμε διαβάσει μόνο (γράφει σχεδόν κάθε χρόνο κι από ένα!) μην εντυπωσιάζεσαι και τόσο. Κι έπειτα, η επιτυχής αντιμετώπιση του αντιπάλου προϋποθέτει την επαρκή γνώση γι’ αυτόν!
Τα λέμε
Καλά γράφει, κάτι σαν Χάρυ Πότερ.
μπα, είναι θέμα σφαιρικής αντίληψης περί βιβλίου.
Το ότι γράφει περίφημα είμαι σίγουρη,διότι αφ ενός είναι πανέξυπνος,(που σημαίνει χρησιμοποιεί ό,τι έχει γραφτεί στους αιώνες),αφ ετέρου, και ο λόγος του είναι χειμμαρωδης , αλλά ωστόσο τόσο αποκρουστικός.. γιά μένα εννοώ.
Ίσως διότι δικδικεί να είναι ως το κόκκαλο δογματικός-προφητικός-καπελωτικός και εν τέλει επικίνδυνος γιά τους μη έχοντες γνώση.Και πιστεύω πως τελικά πουλάει στους πιτσιρικάδες.Ως μάγκας και καλά.Εμείς οι παλιοί, τον ξέρουμε και τον έχουμε τοποθετημένο καταλλήλως.
Μάλιστα.
Τα διάβασα,
οπότε χαιρετισμούς στον πατέρα.:)
Το να αναγνωρίζεις την μεγαλωσύνη του άλλου ,δεν κατεβαίνεις εσύ. Απλώς χρειάζεται να κάνεις περισσότερα γιά να τον φτάσεις.(και με τον σωστό τρόπο ε; )
Σπορ το οποίον αποφεύγουν εντελώς οι πιό πολλοί επόμενοι.
Όταν λέω ξύνεσαι, αντιλαμβάνεσαι πως δεν εννοώ την διαφορετική ιδελογία,και οπωσδήποτε όχι την αυτολογοκρισία.Την γνώμη μου την ειπα, και μάλιστα τραγουδιστά.
Δεν πιστεύω πως σήμερα υπάρχουν αφελείς.. ..."οι άνθρωποι δεν ειναι σαλταρισμένοι"ξέρουν πολυ καλά γιατί το κάνουν..
Απλώς θεωρώ πως τα φύγε συ , έλα συ, είναι δουλειά του οικοδεσπότη και κανενός άλλου.Έχουμε και μεις μπλογκ, και ξέρουμε τους κανόνες.
.....................
Οκ, και τώρα που γνωριστήκαμε καλύτερα, διάβασε και συ αυτό.
http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html
http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.com/2009/09/blog-post_22.html
.................
όπως βλέπεις, το μπλογκ, δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται.Αν Και πολλοι το απαξιώνουν γιατί δεν κατεβάζει λινκς για την απόδειξη του αστερίσκου...:))
ελπίζω μετά από την ανάγνωση, να μη σφαχτούμε και μεις.
:)))
δ
ορέ Λέφτηδες χαδάκια θέλετε και παραπονιέστε σαν να μη καταλάβατε ποιόν αφορούσε το ουδέν;
Για τέτοιους τύπους και πολύ τους πέφτει σε μια εποχή που έχω επιφορτιστεί με βαριά καθήκοντα και δεν μπορώ να ασχολούμαι με διάφορες θεραπαινίδες της όποιας εξουσίας και του πορτοφολιού τους! Ορθόν;
Φίλη Δήμητρα,
Θα απαντήσουμε εκτενέστερα αργότερα. Πρέπει πρώτα να σε "μελετήσουμε"! :-)
Παίρνουμε τον λόγο τώρα για να πούμε ένα μόνο πράγμα:
Να διαφωνήσουμε μπορεί (και το θεωρούμε φυσιολογικό).
Για το να σφαχτούμε, μη βάλεις στοίχημα ούτε ...μισή ντομάτα!
Τα λέμε
Ορέ Νίκο Ποιοτικέ! Μπας και πήρες το εμότικον (κλείσιμο του ματιού άνευ εικόνας, όχι όπως έχεις συνηθίσει στου товариш Яков) για κανονικό ερωτηματικό;
Ορθότερον; ;-)
Τα λέμε
Ανώνυμε φίλε,
Αν και δεν έχουμε διαβάσει Χάρυ Πότερ βέβαια, παρά μόνο κάποια κριτικά άρθρα, καταλαβαίνουμε τι λες και θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Υπάρχει όμως ένα "μικρό" πρόβλημα:
Ο Ανδρουλάκης δεν γράφει λογοτεχνία. Γράφει πολιτικά βιβλία, αξιοποιώντας κάποιες λογοτεχνικές τεχνικές.
Δεν μπορείς επομένως να τον κρίνεις ως αμιγώς λογοτέχνη. Δεν έχει νόημα.
Τα λέμε
Ε άμα είσαι παλιάς κοπής αυτά παθαίνεις καρντάσια Λέφτηδες!
Άντεξα μέχρι τη μέση αυτό με τις γενιές. Όπως και ο προφορικός του λόγος μέχρι καφενοκουβέντα (όντως ανεβασμένη) φτάνει. Αφάνταστα και αφόρητα ξερόλας μόνο σαν επηρμένη λίγδα μπορείς να τον χαρακτηρίσεις. Και με συγχωρείτε δηλαδή, αν αυτό που διάβασα τουλάχιστον, είναι πολιτικό κείμενο που διαβάζεται και ευχάριστα... Τέλος πάντων. de gustibus....
Vinotinto
Φίλη Δήμητρα, επανέρχομαι αφού μελέτησα (δεν ξέρω αν τα διάβασαν οι άλλοι, «τρέχω» κιόλας λίγο αυτές τις μέρες).
Τα κείμενα με συγκίνησαν πολύ, ιδίως το δεύτερο (μέχρι που πήγανε ν’ ανοίξουν οι βρύσες). Είναι βιωματικά κι αυτό φαίνεται, ή μάλλον νιώθεται. Μια παρατήρηση για το πρώτο και μια απορία για το δεύτερο.
Η παρατήρηση (την είχαμε κάνει και προς τον товариш Яков στην πλαϊνή στήλη όπου έχουμε το λινκ για το δικό του κείμενο για το Πολυτεχνείο, αλλά ήταν ανάμεσα στα πολλά ταρατατζούμ που μας ζήτησε να τα «κόψουμε», πράγμα που, φυσικά, σεβαστήκαμε):
Η αναφορά σου στους «τριακόσιους προβοκάτορες» πηγαίνει βέβαια στην Πανσπουδαστική και το ΚΚΕ. Είναι αλήθεια (όλοι ξέρουμε για το φύλλο #8 της παράνομης Πανσπουδαστικής). Είναι όμως η μισή αλήθεια. Ίδια αντίληψη είχε και ο Ρήγας Φεραίος και το ΚΚΕεσ. Οι μόνες αριστερές πολιτικές δυνάμεις που υποστήριξαν την κατάληψη και συμμετείχαν από το πρώτο βράδυ ήταν οι μαοϊκές οργανώσεις. Το ξέρουμε από «πρώτο χέρι» κι από άνθρωπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αξιοπιστία του.
Τώρα, η απορία: Λέει σε κάποια στιγμή η μητέρα σου (γιατί αυτό καταλάβαμε, ότι παραθέτεις τη διήγηση της μητέρας σου —έτσι δεν είναι;):
-Αχάαααα ξάδερφε , τι βλέπω; Κάπα- Κάπα- Ε;
-Ξαδέρφη ,μου λέει. Εγώ στην υποδειγματική της ΕΠΟΝ είμαι.
-Δεν είμαι Κάπα-Κάπα.
(Σάμπως το μολόγησαν και ποτέ, ακόμα γιά δικό τους τον έχουν και τον μελετάνε..... .)
Ποιοι δεν το μολόγησαν ποτέ; Οι συγγενείς του αδικοσκοτωμένου Θοδωράκη; Ήταν δεξιοί;
Κατά τα άλλα, όπως βλέπεις δεν σφαχτήκαμε καθόλου! Και γιατί να σφαχτούμε; :-)
Όσο για τα χαιρετίσματα που παράγγειλες, δόθηκαν και στα ανταποδίδει…
Τα λέμε
Φίλε Vinotinto,
Όντως, το "Βαμπίρ και κανίβαλοι" είναι το πιο άχαρο από τα τρία που έχουμε διαβάσει. Σ' αυτό θα συμφωνήσουμε. Όχι όμως για τα άλλα.
Τα βιβλία του είναι πολιτικά, αλλά δεν θα τα χαρακτηρίζαμε ποτέ "πολιτικά κείμενα". Αν θα έπρεπε να τα χαρακτηρίσουμε θα λέγαμε "λογοτεχνίζουσα πολιτικολογία". Σ' αυτό το πλαίσο τα τοποθετούμε και λέμε ότι γράφει καλά. Όλα αυτά ως εξηγήσεις, γιατί, όπως πολύ σωστά λες κι εσύ, υπεισέρχεται το στοιχείο της υποκειμενικής πρόσληψης.
Δεν θα διαφωνούσαμε βέβαια με τους χαρακτηρισμούς που κάνεις για τον Ανδρουλάκη. Εξ άλλου κι εμείς τον "λούσαμε" κάμποσο.
Διαφωνούμε όμως στο εξής: Δεν αρκούν αυτοί οι χαρακτηρισμοί για να τον καταρρίψεις στα μάτια όσων καλόπιστων αλλά αφελών εντυπωσιάζονται. Για κάτι τέτοιο χρειάζονται επιχειρήματα. Και πού θα τα βρεις, αν δεν τον διαβάσεις;
Τα λέμε
σαφώς βιωματικό (όσο αφορά τη μάννα)αλλά και μας τους υπόλοιπους (στο βαθμό που μας αναλογεί)που ζήσαμε και μεγαλώσαμε μ' αυτές τις ιστορίες απο πρώτο χέρι.
Η κυρά Άννα λοιπόν, εννοεί την οργάνωση του ΚΚΕ.
Θεωρεί , με κείνη την παλιά αντίληψη της αριστερής καθαρότητας περί δικαίου, πως θα έπρεπε να μην τον μνημονεύουν ως μέλος του ΚΚΕ,(αφού δεν ήταν )όπως και πολλους άλλους, που σε τοπικές μικρές κοινωνίες, όλοι γνωρίζουμε ακόμα.Ποιός , έκανε τι , και πως το έκανε.
Μ άλλα λόγια, ας αφήσουν τους πεσσόντες υπέρ πατρίδος να ανήκουν σε όποιον χώρο θέλουν.Έτσι κι αλλιώς το ΚΚΕ έχει μπόλικους.
Αυτό μόνον.
Συγγενείς ο έρμος ο πιτσιρικάς, είχε μόνο μια μαννα χήρα και ενα μωρό αδερφή.(Στην ουσία μεγάλωνε με τη μάννα μου).
Κι αυτές η πλάκα είναι πως κατέληξαν δεξιότατες.
Σε αντίθεση με τους πιο μακρυνούς συγγενείς(πρωτοξάδερφα και θείους και ημάς τους απογόνους ) που φύγανε όλοι προς τα αριστερα , εξ αιτίας της εκτέλεσης.
Τωρα γιά το φύλλο της πανσπουδαστικής.
Μπορεί να είναι κι έτσι.
Εάν υπάρχουν μαρτυρίες των ατόμων που ήταν υπεύθυνα γιά τις εκδόσεις του ρήγα.
Σε μας όμως, την πλέμπα του πεζοδρομίου, και στην ιστορία, έχουν καταγραφει οι αφορισμοί της πανσπουδαστικής.
καλημέρα πέρα ως πέρα.
δ
Φίλη Δήμητρα,
Άλλη φορά θα τα πούμε. Σήμερα έχουμε μνημόσυνο. Και τον Θοδωράκη σου δεν τον ξεχάσαμε...
Τα λέμε
Δημοσίευση σχολίου