Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Σεβαστοί και σοφοί καθηγητές Καβουριάρη, Δουζίνα και Σεφεριάδη, μπορεί κάποιος από εσάς να μας πει, σε ποια χώρα βρίσκεται η Πλατεία Συντάγματος;


Στην Εσθονία; Στη Λετονία; Στη Λιθουανία; Ή μήπως στην Πολωνία ή στην Τσεχία;


ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ Σ’ ΕΣΑΣ, σεβαστοί μας καθηγητές, γιατί, από χθες το βράδυ, έχουμε μπερδευτεί άσχημα. Να μη σας διαφύγει ο χρονικός προσδιορισμός, σε συνδυασμό με τον επιρρηματικό (‘άσχημα’). Και, παρακαλούμε, να βγάλετε τω σωστά συμπεράσματα: Αυτή η διατύπωση σημαίνει πως ήμασταν εξ αρχής λίγο μπερδεμένοι με τους Αγανακτισμένους (μπερδεμένοι, όχι εχθρικοί) κι ότι από χθες το βράδυ το μπέρδεμά μας χτύπησε ...κόκκινο!

Γιατί συνέβη αυτό; Αυτό συνέβη επειδή χθες το βράδυ επιβεβαιώθηκε ότι η Αριστερά έχει κηρυχθεί εκτός νόμου από τη volonté générale[1] τής Πλατείας Συντάγματος! Και γιατί γράφουμε ‘επιβεβαιώθηκε’; Γιατί τα σημάδια είχαν φανεί από πριν.

Φάνηκαν για πρώτη φορά, όταν στο πρώτο κάλεσμα τών Αγανακτισμένων ξεκαθαριζόταν ότι δεν θέλουν «ούτε κόμματα ούτε ιδεολογίες». Η δεύτερη φορά που φάνηκαν ήταν όταν ένας σύντροφος, ένας σύντροφος που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του και μάλλον δεν θα τον μάθει ποτέ κανείς, κατέβηκε στην Πλατεία με την αποκοτιά τών γενναίων και την καρδιά του ανοιχτή —πα να πει μια Κόκκινη Σημαία— και κυνηγήθηκε σαν το σκυλί. Η τρίτη ήταν χθες το βράδυ. Χθες το βράδυ που λέτε λοιπόν, σεβαστοί και σοφοί μας καθηγητές, κάποιοι άλλοι σύντροφοι[2] προπηλακίστηκαν και εξορίστηκαν επειδή «τόλμησαν» να στήσουν ένα τραπεζάκι κάτω από ένα πανό που έγραφε «Αριστερά στην Πλατεία». Τους έσκισαν το πανό, τους γκρέμισαν το τραπεζάκι, πάνε και οι προκηρύξεις που μοίραζαν, πάνε και τα Σφυροδρέπανα, πάνε όλα...

Όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί καθηγητές μας, αυτό το περιστατικό οριστικοποιεί, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, το ξωπέταγμα (συγχωρήστε μας τον παλαιοκομμουνιστικό όρο) τής Αριστεράς από την Πλατεία —και μάλιστα κάτω από άμεμπτες, «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες. Κάτι που μας κάνει να αναρωτιόμαστε σε ποια χώρα βρίσκεται η Πλατεία Συντάγματος. Μέχρι χθες ξέραμε ότι ανήκε στον «ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό». Αλλά τώρα αμφιβάλλουμε. Και αρχίζουμε να φλερτάρουμε με την ιδέα ότι μάλλον πρέπει να ανήκει σε άλλους «κοινωνικούς σχηματισμούς». Ας πούμε σε μια από τις τρεις χώρες τής Βαλτικής (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία) εκεί όπου οι κομμουνιστές και μαζί τα κόμματά τους και τα σύμβολά τους είναι υπό διωγμό (σε δυο από αυτές, «με το νόμο»), ενώ οι ντόπιοι βετεράνοι τών Waffen SS παρελαύνουν με τα παράσημά τους εν δόξη και τιμή. Ή στην Πολωνία, όπου έχουν απαγορευτεί δια «δημοκρατικού» ροπάλου τα κομμουνιστικά σύμβολα. Ή στην Τσεχία, που ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο. Κι όλα αυτά βέβαια, υπό την «Αγία Σκέπη» τής «δημοκρατικής Ευρώπης», που με τα ψηφίσματα τού Συμβουλίου Της και τού Κοινοβουλίου Της διατράνωσε την ανυποχώρητη αντίθεσή της στον «μαύρο και κόκκινο φασισμό»...

Έχετε εσείς καμιά ιδέα για το πού ακριβώς βρίσκεται η Πλατεία Συντάγματος; Διάολε! Εσείς πρέπει να το ξέρετε! Αυτό δεν το λέμε μόνο επειδή τέτοιες στοιχειώδεις γεωγραφικές γνώσεις πρέπει να είναι παιχνιδάκι για σας. Το λέμε, επιπλέον και κυρίως, επειδή, διαβάζοντας τα τελευταία κυριακάτικα άρθρα σας, τα οποία ασχολούνται με τις συγκεντρώσεις στην Πλατεία Συντάγματος, καταλάβαμε ότι έχετε βαθειά γνώση τών τεκταινομένων εκεί. Οπότε, στην περίπτωση που η Πλατεία Συντάγματος βρίσκεται όντως στην Ελλάδα, όπως πιστεύαμε κι εμείς μέχρι χθες, είστε οι πλέον κατάλληλα εξοπλισμένοι να μας πληροφορήσετε μήπως αυτό που συμβαίνει τελικά είναι το ανάποδο! Δηλαδή ότι ναι μεν η Πλατεία βρίσκεται στην Ελλάδα, πλην όμως οι παρεπιδημούντες σ’ αυτήν είναι Εσθονοί, Λετονοί, Λιθουανοί, Πολωνοί και Τσέχοι!


ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ λίγο πιο σοβαρά —αν και δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι είναι για καλό σας... ;-)

Δεν μας λέτε αγαπητέ Μάκη Καβουριάρη, για να ’χουμε και το καλό ρώτημα: Διαβάσαμε στην κυριακάτική «Αυγή» το υπέροχο ταξίδι σας στον χρόνο που σας γύρισε 140 χρόνια πίσω, στην Παρισινή Κομμούνα. Κυνηγούσαν κι εκεί τις Κόκκινες Σημαίες κι όσους τις ανέμιζαν; Γιατί εμείς αλλιώς ξέρουμε πως έγιναν τα πράγματα... Τόσο πολύ ενθουσιαστήκατε που είδατε να πραγματώνεται το σύνθημα, το οποίο κι εσείς ως μετέχων φωνάζατε έναν άλλο Μάη, αυτόν του ’68 στο Παρίσι, το σύνθημα που έλεγε ειρωνικά «οι δομές δεν κατεβαίνουν στους δρόμους», τόσο πολύ συγκινηθήκατε ώστε ξεχάσατε ότι, αν είναι αληθές (που είναι) ότι δεν χρειάζονται απαραιτήτως δομές για να κατεβεί ο κόσμος στους δρόμους, αυτές είναι μάλλον απαραίτητες προκειμένου να κινηθεί προς την κατεύθυνση που εμείς (κι εσείς) πιστεύουμε ότι είναι η μόνη η οποία μπορεί να τον βοηθήσει;

Κι εσείς αξιότιμε Κώστα Δουζίνα, στ’ αλήθεια πιστεύετε ότι «η αδυναμία πρόβλεψης, και ακόμα περισσότερο κατανόησης, του φαινομένου [Σ.Σ.: της Πλατείας Συντάγματος] σχετίζονται [...] με τη σχετική αδιαφορία τής Αριστεράς και της θεωρίας για τις μεταμαρξιστικές και μεταδομιστικές τάσεις», όπως διαβάσαμε στο άρθρο σας; Δεν έχετε αντιληφθεί ότι το κομμάτι τής Αριστεράς που ακριβώς είναι και το πιο ενημερωμένο για τις μεταμαρξιστικές και μεταδομιστικές τάσεις έχει τόσο πολύ «κατανοήσει» το φαινόμενο ώστε έχει γίνει ένα με αυτό, έτσι που παρακολουθεί, αθέατο, μη διακριτό και βεβαίως άλαλο, το παιχνίδι τής Πλατείας «Κόκκινη Σημαία είσαι εδώ; Βγάζω το ματσούκι μου και σε κυνηγώ!»; Και πείτε μας και το άλλο κύριε καθηγητά: Είμαστε πολύ λάθος εμείς, και θα μας κόβατε αν ήμασταν φοιτητές σας, είμαστε πολύ λάθος που προτιμάμε, αντί του όρου ‘μεταμαρξισμός’, να χρησιμοποιούμε τη διατύπωση ‘κριτικός μαρξισμός’, πα να πει, στο φτωχό μας το μυαλό, ζωντανός, επικαιροποιούμενος και ανανεωνόμενος μαρξισμός; Και είμαστε καχύποπτοι και συντηρητικοί που φοβόμαστε ότι αυτό το ‘μετά’ (στο στόμα τού πολύ κόσμου, όχι στο δικό σας, δεν ξέρουμε για σας) δεν είναι παρά μια μετωνυμία τού ‘κατά’ ή του ‘αντί’;

Τέλος, εσείς κύριε Σεφεριάδη —καθ’ όλα σεβαστός κι εσείς, αν και νεότερος. Σ’ εσάς, ξέροντας τον πολυετή καημό σας με τα κινήματα, αναγνωρίζουμε κάποια ελαφρυντικά· τα ίδια που θα αναγνωρίζαμε σε κάποιον εμμονικά μονομερή ή τυφλά ερωτευμένο... Όμως, όσο καλή θέληση και να ’χουμε —που, πιστέψτε μας, έχουμε—, δεν μπορούμε με τίποτε να καταπιούμε το γεγονός ότι στη συνέντευξή σας χαρακτηρίζετε ανιστόρητη την άποψη σύμφωνα με την οποία η κρίση συντηρητικοποιεί τους ανθρώπους. Και μας κάθεται κυριολεκτικά στο λαιμό και το άλλο που ισχυρίζεστε. Με τα δικά σας λόγια:

«Να πω κάτι προκλητικό: δεν ξέρω άλλη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, που ο κόσμος δυνάμει (και είναι αυτό ένα ‘‘δυνάμει’’ με σημασία) να ήταν πιο προοδευτικός από ό,τι είναι σήμερα. Όμως έχουμε μπροστά μας μια καθημερινή διαπάλη ιδεών, από την έκβαση της οποίας θα καθοριστούν και τα πολιτικά χαρακτηριστικά που θα πάρει η επίδραση της κρίσης».

Ώστε έτσι κύριε καθηγητά! Δεν ξέρετε άλλη περίοδο τής ανθρώπινης ιστορίας που ο κόσμος να ήταν δυνάμει πιο προοδευτικός από ό,τι είναι σήμερα; Πού ζείτε κύριε καθηγητά; Δεν ακούσατε τίποτε για «Αληθινούς Φινλανδούς»; Δεν υπέπεσε στην αντίληψή σας μια κάποια Μαρίν Λεπέν εξ αιτίας τής οποίας ο πολύς Σαρκοζί κοιμάται με χάπια εδώ και μήνες; Δεν έχετε πάρει πρέφα την άνοδο τών ακροδεξιών σε Ολλανδία, Δανία, Βέλγιο; Ακόμα και τη «Λίγκα του Βορρά», που είναι δυο βήματα από την Ελλάδα, ακόμα κι αυτήν την ξεχάσατε κύριε καθηγητά; Ή νομίζετε ότι αυτό το ‘δυνάμει’ θα σας σώσει; Δυνάμει; Τι δυνάμει κύριε καθηγητά; Ούτε σημαία τού Ολυμπιακού δεν μπορούμε να σηκώσουμε στην Πλατεία! Ακριβώς όπως στις «ανανήψασες χώρες» που φιγουράρουν στον τίτλο μας...


ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΜΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, δεν θα σας κουράσουμε για πολύ ακόμα. Πιστεύουμε ότι έχουμε γίνει κατανοητοί. Δεν θέλουμε να σας κρύψουμε ότι τα κυριακάτικα άρθρα σας ήταν μια απογοήτευση για μας. Γιατί σας είδαμε να εκστασιάζεστε σαν μικρά παιδιά σε λούνα παρκ μπροστά στο φαινόμενο τού «πλήθους» και να ξεχνάτε την κριτική σας σκέψη (και καθήκον!) κάπου στο τελευταίο συρτάρι τού γραφείου σας. Το κακό δεν είναι μόνο ότι έτσι εμφανίζεστε να μην κρατάτε το νόμο που διδάσκετε (κριτική σκέψη), δίνοντας πρώτοι το σύνθημα για επιπόλαιη, αβαθή, ενστικτώδη ανάγνωση των πραγμάτων. Υπάρχει κι άλλο, πολύ μεγαλύτερο, φοβόμαστε.

Το μεγαλύτερο κακό είναι ότι με αυτή τη στάση σας εκχωρείτε το δικαίωμα (και υποχρέωση μαζί!) τής κριτικής προς το λαό σε όλους αυτούς που είτε από υποκρισία, είτε από ελιτισμό, είτε από ταξική αντιπαλότητα, είτε από άγνοια, είτε από σύγχυση, είτε από λιποταξία, φόρεσαν το μανδύα του αντιλαϊκισμού για να πολεμήσουν τον ίδιο το λαό, επικαλούμενοι (προσχηματικά) τις αμαρτίες του! Και κοιτάξτε τώρα το θλιβερό φαινόμενο:

Άνθρωποι που κατά βάση δεν είναι αριστεροί (το πολύ-πολύ να είναι μεταμαρξιστές, αλλά όχι με το περιεχόμενο τής έννοιας τού κριτικού μαρξισμού που δώσαμε προηγουμένως) σημειώνουν με κροκοδείλια δάκρυα αυτό που θα έπρεπε να έχετε σημειώσει πρώτοι εσείς: η Αριστερά δεν επιτρέπεται να είναι παρούσα στην Πλατεία Συντάγματος, παρά μόνο χωρίς τη Σημαία της και τα Σύμβολά της![3] Η Αριστερά έχει τεθεί εκτός νόμου! 


ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΟΥΜΕ, σεβαστοί μας δάσκαλοι, με τα ίδια λόγια με τα οποία κλείναμε το πρώτο post επί τού θέματος, λίγες μέρες πριν. Εκεί, αφού επικρίναμε τις δυο ακραίες στάσεις τής Αριστεράς για τους Αγανακτισμένους (η μια είναι της απόρριψης, η άλλη είναι η δική σας) γράφαμε στο τέλος:

Κι εμείς; Εμείς θα συνεχίσουμε να τραγουδάμε όχι για να ξεχωρίσουμε σύντροφέ μας απ’ τον κόσμο. Θα συνεχίσουμε να τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο. Αλλά να τον σμίξουμε ως ένα εμείς.

Πα να πει: Ως μια σταγόνα κόκκινο μελάνι σ’ ένα ποτήρι νερό. Όχι ως μια κουταλιά ζάχαρη...

Σεβαστοί μας δάσκαλοι. Κανείς μας δεν θα διαβάσει ποτέ ούτε τα μισά βιβλία από όσα έχει διαβάσει ήδη ο ένας από εσάς. Δεν θα τα φτάσουμε σε αριθμό, ακόμα κι αν προσθέσουμε όσα βιβλία θα διαβάσουμε και οι πέντε μαζί σε μια ολόκληρη ζωή! Ακόμα κι αν ζήσουμε δυο ζωές! Αλλά, πιστέψτε μας:

Η προσέγγισή σας στο ζήτημα που απασχολεί κι εσάς κι εμάς και όλη την Αριστερά σ’ αυτές τις κρίσιμες μέρες είναι κάτι χειρότερο από έγκλημα!

Είναι λάθος!


[1] ‘Γενική Βούληση’. Έτσι αποδίδεται η διατύπωση τού Jean-Jacques Rousseau. Κάτι σαν το Νόμο τών Νόμων. (Ω, δεν το γράφουμε για σας αγαπητοί μας καθηγητές, μη στραβομουτσουνιάζετε. Το γράφουμε για «τους αλήτες με τα πρησμένα πόδια», που δεν ξέρουν Γαλλικά και, ίσως, δεν έχουν ακούσει ποτέ ποιος ήταν ο Jean-Jacques Rousseau).

[2] Έτσι τους αποκαλούμε εμείς, κι ας μας χαρακτήρισε κάποιος από αυτούς ‘γιαλαντζί αριστερούς’...

[3] Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα μας κατηγορήσετε για φετιχισμό. Αν το κάνετε, θα σας απαντήσουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει το σημαίνον. Ή, για να το πούμε αλλιώς: Ο μόνος λόγος για τον οποίο μας ενδιαφέρει το σημαίνον είναι το σημαινόμενο!


Η εικόνα, από το iskra.gr

22 σχόλια:

Μάρκομ Ξ είπε...

Το μόνο που θέλω να τονίσω -όχι πως υπονοείτε το αντίθετο- είναι ότι για την κατάσταση αυτή δεν φταίνει οι "αγανακτισμένοι", αλλά η ίδια η Αριστερά που δεν απαντά και στο όνομα του καλοπιάσματος του αυθόρμητου αφήνει να καλλιεργούνται τέτοιες πρακτικές.

markos είπε...

Από το αυθόρμητο της πλατείας παίρνουμε πολλά καλά στοιχεία αλλά τις προτεραιότητες και τους στόχους τους θέτουμε εμείς.
Κατανοητό?
-και όχι βέβαια με την γνωστή ανωριμότητα των αριστερών γκρουπούσκουλων και Αλαβάνου-

bernardina είπε...

Λέφτηδες (από σήμερα τέρμα το "Κλεφτόπουλα")
Σκουπίζω τα μάτια μου, παίρνω ανάσα και προσυπογράφω με δύο χέρια και δέκα δάχτυλα το σημερινό κείμενό σας.

"Στριμωγμένη ανάμεσα στο πλήθος και την αστυνομία".

Μάρκομ Ξ είπε...

Αφού έφτασε το ΚΚΕ να υπερασπίζεται την πολυφωνία και το ΚΚΕ μ-λ (βλ. σημερινό ριζοσπάστη), φανταστείτε σε ποιο σημείο έχουμε φτάσει. Εξαιρώντας τον ΕΟΣ (http://enosy.blogspot.com/2011/06/blog-post_3283.html) που παίρνει άριστα στο μάθημα "πως με ριζοσπαστική ρητορική καταλήγεις φασίστας", καμιά άλλη ιστοσελίδα της ριζοσπαστικής αριστεράς δεν λέει λέξη για το γεγονός. Ακόμα και η ιστοσελίδα real democracy ποιεί την νήσσαν (αγγλισστί κάνει την πάπια).
Λοιπόν, σύντροφοι και λοιποί συνδιαλεγόμενοι, το θέμα δεν είναι ούτε το ΚΚΕ μ-λ, ούτε η "αντι-ΚΚΕ" στάση των αγανακτισμένων. Το θέμα είναι ότι όσο και να υποκρίνονται τους υπερδημοκράτες οι εραστές του αυθόρμητου, όσο και να φαντασιώνονται την παρθενογένεση της άμεσης δημοκρατίας, όσο και να αγνοούν την ταξική ανάλυση της κοινωνίας η μπούφλα θα τους έρθει. Ξαναλέω, δεν τα βάζω με τους γνήσιους αγανακτισμένους, αλλά με αυτούς που τόσα χρόνια επέλεγαν την οργανωμένη δράση στο όνομα του μαρξισμού και τώρα αντιδρούν υστερικά ακόμα και όταν βγάζει κάποιος αριστερό φλας για να στρίψει. Το χάνουμε το κορμί συντρόφια! Για να μην πω το χάσαμε ήδη και αναγκαστώ να αλλάξω το nick σε Κασσάνδρα. Ακόμα δεν πειστήκατε σ/φοι της αμεσοδημοκρατίας ότι στραβά αρμενίζετε; Εντάξει, δεν θα πειστείτε ούτε με την κριτική του Φωτόπουλου (http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/28_05_2011_ekklisi_laiki_sinelefsi_sintagma.html) και των περιεκτικών δημοκρατών, αν και κανονικά θα έπρεπε να τους θεωρείτε πνευματικούς σας πατέρες. Μήπως ψυλιαστείτε τίποτα από το γεγονός ότι δίνετε λαβή στον Ι.Κ. να σας κάνει κριτική από τα αριστερά (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=136&artID=4634921);
Άντε και να δεις που στο τέλος εσείς θα βγείτε δικαιωμένοι και εγώ χωρίς δουλειά που κάθομαι και ασχολούμαι όλη μέρα μαζί σας!
Σιχτίρια!


Μάρκομ Ξ ο Αγανακτισμένος

LeftG700 είπε...

Φίλε Μάρκομ Ξ.,


Για την ώρα, παίρνουμε το λόγο για μια επισήμανση:

"Εξαιρώντας τον ΕΟΣ (http://enosy.blogspot.com/2011/06/blog-post_3283.html) που παίρνει άριστα στο μάθημα "πως με ριζοσπαστική ρητορική καταλήγεις φασίστας",[...]".

Είναι λόγια αγανάκτησης, το καταλαβαίνουμε. Ελπίζουμε ότι θα καταλάβεις κι εσύ όμως πως είναι άδικα, πολύ βαριά και αχρείαστα.


Τα λέμε

Μάρκομ Ξ είπε...

Σε σχέση με το σχόλιο μου στις 9/6/2011 στη 1:49μμ και την επισήμανση από τους λέφτηδες 9/6/11 στις 2:03μμ:

Οκ. Ανασκευάζω: "..."πως με ριζοσπαστική ρητορική καταλήγεις σε αντιδημοκρατικές αντιλήψεις"..."

πιο ψύχραιμος
Μάρκομ Ξ

LeftG700 είπε...

Ok, φίλε Μάρκομ Ξ.! :-)

Ανώνυμος είπε...

Βλέπω να αναζητείται ψυχραιμία εναγωνίως. πέρα από το οξύμωρο του πράγματος , να σημειώσω ότι η ψυχραιμία καθίσταται πλέον είδος εν ανεπαρκεία...

Γιάκοβ

Ενη είπε...

Αριστερά Φιλαράκια

Εδω ειναι που πράγματι χρειαζεται να τα λεει κανεις ολα.
Κι εσεις ειπατε τα περισσότερα ομως και τα πιο ουσιώδη.

Το περιστατικό της πλατείας, οπως το περιγράφετε, ειναι η πραγματική εικόνα της σημερινής "εξέγερσης".
Αν οι αξιότιμοι καθηγητές, που αναφέρετε ειναι ακόμα επηρεασμένοι απο δομέ"ς" Αλτουσερ κλπ.,οπως και απο τον Μαη του '68
Ισως βλέπουν οτι
τώρα εδώ ειναι μια κατάσταση αλλοπρόσαλη που φυσικά "καμια πάλη των ιδεων" δε διαφαίνεται αλλά και καμιά "προοδευτικότητα" στο σύνολο του "κινήματος".

Μη μπλέκεστε ομως και με μαρξισμο, κριτική σκέψη ναι, ομως ερμηνείες παρακινδυνευμένες μόνο αν ηταν "εδώ και τώρα" ο ιδιος ο Μαρξ ισως να μας ελεγε.

Συνεπώς μην μεμφεσθε ουτε την Αριστερά το μόνο που βλέπουμε γύρω μας στον κόσμο ειναι αυτό που επισημαίνετε μια ραγδαία συντηρητικοποίηση των κοινωνιών, με μόνη επιδίωξη το προσωπικό οφελος (ειτε ως ησυχία-τάξη, ειτε ως στατους ζωης).

Αν κάποιοι νομίζουν οτι εγκυμονείται ενα λαικό ξέσπασμα προς μορφές αμεσης δημοκρατίας, που εν τέλει θα γενικοποιηθει και θα "καταλάβει" τα μυαλά του κόσμου, λυπάμαι να πώ οτι ζουν σε μια "ωραία πλάνη".

Δειτε πότε "φουντωσε" η λαικη οργή, μόλις τελειωσε το παρτυ της "καταναλωτικης κοινωνίας" και της ζωης με παντός ειδους δάνεια, καταναλωτικά, στεγαστικά, εορτοδάνεια, για τα "μπάνια του λαου" κλπ.

Αυτο το "κίνημα" ειναι που δε δεχεται τις μορφές οργάνωσης της κοινωνίας με θεσμούς οπως πολιτικές οργανώσεις που ειναι τα κόμματα, που ειναι η βουλή, που ειναι οι δημοκρατικοι θεσμοί οπως το Σύνταγμα.
Αλλά (οι περισσότεροιπου ειναι και το σημαντικότερο), θέλουν μια ζωή που δεν θα εχει καμιά σχέση με ιδεολογίες, αλλά θα υπόσχεται ευμάρεια και ευκολες λύσεις.

Οι "ευκολες λύσεις" μας τέλειωσαν τώρα ολος ο κόσμος αντιμετωπίζει μια παγκόσμια οικονομική κρίση που κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει ποιο θα ειναι το τέλος.

Εδω λοιπόν η Αριστερά ας επιχειρήσει να εφευρει ιδέες που θα βοηθήσουν στην αντιστροφή του ρεύματος προς τον συντηρητισμό.
Τότε και το τραπεζακι των καθηγητών θα ηταν ευπροσδεκτο στην "ανώριμη" ακόμη πλατεία, κι ας νομίζουν μερικοί οτι ζούμε "ιστορικές στιγμες" προοδου.

LeftG700 είπε...

Φίλε Μάρκομ Ξ.,


Άμα έχεις χάσει την πίστη σου, πιάνεσαι απ’ τα μαλλιά σου...


Τα λέμε


ΥΓ Ευχαριστούμε για τα λινκ. Χρησιμότατα· ιδίως του Ι.Κ.! Με την ευκαιρία: Ευχόμαστε να μη μείνεις για πολύ ακόμα χωρίς δουλειά! :-) :-) :-) :-) :-)

LeftG700 είπε...

Φίλε Μάρκο,


Μπορείς να μας προσδιορίσεις κάπως αυτό το ‘εμείς’. Ποιοι είναι αυτοί οι ‘εμείς’;

Κι ένα δεύτερο ερώτημα: Ανώριμοι λες εσύ; Εμείς να πάμε στο άκρο, να γίνουμε λίγο κακά παιδιά και να μιλήσουμε για μαλακίες. Και λοιπόν; Τους ρίχνουμε στον Καιάδα; Δικοί μας δεν είναι; Ή έχεις την εντύπωση ότι εξ ορισμού ισχύει πάντα η ανισότητα μλκς≠αριστερού;


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλη bernardina,


Για την αλλαγή τής προσφώνησης: Κάποιος διαβολάκος μάς λέει ότι η μέχρι τώρα χρήση τού ‘Κλεφτόπουλα’ είχε αρνητικό πρόσημο... ;-)

Για τα συγκινημένα μάτια σου: Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μας. Και επί τέλους: όπως γράφει κι ο товариш Яков παρακάτω, κάποιοι πρέπει να μείνουν ψύχραιμοι σ’ αυτή την κατάσταση...


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович Павлов,


Σωστά βλέπεις. Και σωστά διαβλέπεις ότι η ψυχραιμία καθίσταται είδος εν ανεπαρκεία.

«Ειν΄οι προσπάθειές μας[1], των συφοριασμένων
ειν΄οι προσπάθειες μας σαν των Τρώων»...


Увидимся


[1] μας=όλων μας, όχι ημών των ιδίων.

LeftG700 είπε...

Φίλη Ένη,


Σε πολλές από τις διαπιστώσεις σου θα συμφωνήσουμε. Όμως, δεν διαμορφώθηκαν τα πράγματα έτσι όπως έχουν αυτή τη στιγμή, επειδή απλώς κάτι πήγε στραβά σε ένα κατά τα άλλα σωστό (καπιταλιστικό) σχέδιο. Το σχέδιο όλο είναι στραβό!

Ε, κάπου επηρεάστηκε και η Αριστερά από τη γενική στραβομάρα! ;-)


Τα λέμε

Β.Δ. Καργούδης είπε...

Θα πίστευε κανείς σας ότι καθόλου λιγότερο απ τον καθένα σας ρε @Λέφτηδες,
δεν πικραίνομαι,
που χρειάζεται ΠΑΛΙ
-με κομμένες τις γραμμές μετάδοσης της (πολιτικής)Μνήμης-
κάθε φορά δλδ και πιο επωδυνα
(γιατί άραγε;)
να ανακαλυπτουμε την
(απλή αλλά πανισχυρη)
αλήΘεια της διατύπωσης
"ΣΤΑ "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Μ Ο Ν Ο Η ΔΕΞΙΑ"

Μάρκομ Ξ είπε...

Παρακαλώ εξηγήστε λίγο το:

"Άμα έχεις χάσει την πίστη σου, πιάνεσαι απ’ τα μαλλιά σου..."

σε ποιον/ποιους αναφέρεστε;

Είναι που μ' αρέσει να καταλαβαίνω ακριβώς τι λέει ο άλλος. Ειδικά αυτόν τον καιρό. Να μη μου λένε π.χ. "η έξοδος από το ευρώ είναι καταστροφική", εγώ καταλαβαίνω για το λαό και αυτοί που το είπαν να εννοούν για τις τράπεζες. (η μπηχτή φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με σας)

συντροφικά
Μάρκομ Ξ

LeftG700 είπε...

Φίλε Β.Δ.Καργούδη,


Αμ έλα που δεν είμαστε σίγουροι πια (όλο και για περισσότερα δεν είμαστε σίγουροι πια...), αν έχουμε να κάνουμε για Αριστερά τής Αριστεράς ή για Μετααριστερά!


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε Μάρκομ Ξ.,


Δεν εννοούμε βέβαια κάποιο οργανωτικά συγκεκριμένο κομμάτι τής Αριστεράς. Εννοούμε όλους εκείνους τους αριστερούς που κουνάνε το κεφάλι όταν ακούν αυτές τις κριτικές και λένε: "Σύντροφοι, ας το παραδεχτούμε: ο κόσμος ξεπέρασε την Αριστερά. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τον ακούσουμε".(*)


Τα λέμε


(*) Όχι με την έννοια τής κατανόησης, αλλά με την έννοια τής άκριτης αποδοχής των όσων λέει.

bernardina είπε...

Λέφτηδες,
Το "Κλεφτόπουλα" δεν είχε ποτέ αρνητικό πρόσημο. Άλλωστε, αν θυμάστε, ξεκίνησε κάπως σαν παιχνίδι.
Απλώς με την ανάρτηση αυτή 1) αγγίξατε γυμνές νευρικές απολήξεις (Εξ ου και το αντανακλαστικό) και 2) ανεβήκατε μια κλάση.

LeftG700 είπε...

Έλα μωρέ Μπέρνυ, που λέει κι ο товариш Яков. Σε πειράζαμε! ;-)

Ανώνυμος είπε...

Οσα αρνητικα κι αν εχει το Συνταγμα (και οι αλλες πλατειες)εδινε και δινει το δικαιωμα στην Αριστερα (και την Αναρχια) να παρεμβει οπως ηθελε σ΄ενα σημαντικο κινημα. Καποιοι μπηκαν μεσα καιυποκληθηκαν στο "αυθορμητο".Αλλοι το εκαναν πολυ μα πολυ αγαρμπα. Οι υπολοιποι που ειναι?(εκτος απ τα ιστολογια). Τα περιστατικα με την κοκκινη σημαια και το μλ ειναι ατυχη αυτογκολ. Αν τα ζουσες απο κοντα θα το γνωριζες...

LeftG700 είπε...

Φίλε ανώνυμε,


Δεν δώσαμε κάποια «γραμμή» από εδώ του τύπου «μακριά απ’ το Σύνταγμα». Ούτε αποκηρύξαμε το Σύνταγμα και τις άλλες πλατείες λόγω τών αρνητικών τους (λες και υπάρχει κάτι στον κόσμο αυτό χωρίς αρνητικά!). Εκείνο που υποστηρίζουμε από την αρχή είναι την κριτική παρέμβαση. Είδες εσύ κάποια κριτική παρέμβαση στα άρθρα που επισημαίνουμε στο ποστ; Γιατί εμείς βλέπουμε μια υμνολογία και ακριβώς την υπόκλιση στο «αυθόρμητο» που αναφέρεις στο σχόλιό σου. Ή μήπως σου διέφυγαν τα πρωτοσέλιδα τού αριστερού τύπου τού περασμένου Σαββατοκύριακου; Μ’ αυτά στο κεφάλι του ο μέσος αριστερός θα κατέβει στην Πλατεία και τέτοια θα είναι η «παρέμβασή» του.

Τώρα για το δικαίωμα που λες, κόψε κάτι! Εδώ δεν έχει το δικαίωμα να μοιράσει υλικό! Και σε παρακαλούμε, μη μας βάζεις την Αριστερά μαζί με την αναρχία. Χοντρικά: οι αριστεροί που κατεβαίνουν στην Πλατεία είναι γοητευμένοι από το «πλήθος» (εξ άλλου, πολλοί από αυτούς συμφωνούν με το χαρακτηρισμό τής «Αυτοκρατορίας» ως του «Κεφαλαίου» τής εποχής μας!), η δε αναρχία που κατεβαίνει αισθάνεται ότι επί τέλους υλοποιείται το όραμά της και ζει το όνειρό της!

Ώστε ‘αυτογκόλ’ ο τύπος με τη σημαία και το περιστατικό με τους μουλούδες! Γι’ αυτό πέρασε στο ντούκου (πλην «Ριζοσπάστη»); Να δούμε αυτό το Σαββατοκύριακο, αν και πού θα υπάρξουν αναφορές και τι τύπου αναφορές... (Θυμάσαι την ατάκα τού Μπρεχτ; «Όταν πήραν τους Εβραίους, δεν μίλησα...» κ.λπ., κ.λπ....


Τα λέμε