Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

«Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μέσα σε μια φάση τραγική. Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και η σωτηρία μου είσαι εσύ»

Το θυμάστε; Πριν λίγα χρόνια χάλαγε κόσμο. Ο Γιώργος Παπανδρέου, με τις χθεσινές προγραμματικές δηλώσεις του στη Βουλή, ανέλαβε να μας το θυμίσει και, ει δυνατόν, να μας κάνει να αρχίσουμε πάλι να το τραγουδάμε, αυτή τη φορά προς εκείνον. Διότι, λέει, η κατάσταση της οικονομίας είναι τραγική -εννοείται πολύ πιο τραγική απ’ όσο νόμιζε- και πρέπει οπωσδήποτε κάτι να γίνει. Μας θύμισε δε και την αποστροφή του πατέρα του που είχε πει το 1993 «ή το Έθνος θα αφανίσει το χρέος ή το χρέος θα αφανίσει το Έθνος!». «Φυσικά», ξέχασε να μας θυμίσει ταυτόχρονα, ότι από τότε που το είπε ο Ανδρέας έχουν περάσει 16 στρογγυλά χρονάκια, εκ των οποίων τα 11 και μισό με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ! Εν πάση περιπτώσει, με τούτα αλλά χωρίς τα άλλα, ο Πρωθυπουργός κατέληξε: «Είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης» και μόνο από εμένα θα προέλθει η σωτηρία (αυτό το τελευταίο το παρέλειψε βέβαια ως ευκόλως εννοούμενο). Τέλος και τελεία και εις άλλα με υγεία!

Σήμερα, όπως επίσης ήταν «φυσικό», αναπαρήγαγαν τη Δαμόκλειο σπάθη της καταστροφής με τον πρωτοσέλιδο κύριο τίτλο τους τρεις από τις πιο influential εφημερίδες της χώρας: Η «Καθημερινή», τα «Νέα», και η φιλική προς την Αριστερά (περισσότερο λόγω Market Positioning παρά από πολιτική άποψη) «Ελευθεροτυπία». Έτσι ολοκληρώθηκε σε αυτή τη φάση ο κύκλος της γενικής κυβερνητικής προπαγανδιστικής γραμμής που, όπως είχαμε
επισημάνει -χωρίς φυσικά να είμαστε και οι μόνοι- τον είχε ανοίξει προεκλογικά ο κατά πάσα πιθανότητα εμπνευστής της, το πάλαι ποτέ Εnfant Τerrible της Αριστεράς και νυν ιδεολογικο-στρατηγικο-επικοινωνιακός σύμβουλος του ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης, μιλώντας για «Έκτακτη Εθνική Ανάγκη» κάθε φορά που αναφερόταν στην κρίσιμη δημοσιονομική κατάσταση.

Τι σημαίνει πρακτικά η κατάσταση «Έκτακτης Εθνικής Ανάγκης»; Σημαίνει ότι όλα όσα γίνουν και κυρίως όλα όσα δεν γίνουν πρέπει να τα δούμε μέσα από αυτό το πρίσμα. Αυτό σημαίνει γενική προπαγανδιστική γραμμή άλλωστε. Να θέτει το πλαίσιο μέσα από το οποίο οι Έλληνες θα πρέπει να βλέπουν τα πράγματα. Και πρώτα απ’ όλα να δουν μέσα από αυτό το πρίσμα τις ίδιες τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού.

Όσοι το κάνουν αυτό, ίσως και να μην προσέξουν -ή εν πάση περιπτώσει να μη σημειώσουν- ότι ο Γιώργος Παπανδρέου αναλώθηκε σε διατύπωση επιθυμιών, ευχών και κατευθύνσεων με τον ίδιο γενικόλογο και ασαφή τρόπο που χαρακτηρίζει κάθε κυβέρνηση (δηλαδή κάθε ΝΔ και κάθε ΠΑΣΟΚ) όταν διατυπώνει τις προγραμματικές δηλώσεις της, μέσω του κάθε φορά «καταλληλότερου» Πρωθυπουργού. Ή πάλι και να θεωρήσουν, ότι, δεδομένης της «Έκτακτης Εθνικής Ανάγκης», ακόμα και αυτά που είπε συνιστούν γενναιόδωρη παραχώρηση προς το λαό, με αποκορύφωμα τις δεσμεύσεις, τις μόνες δεσμεύσεις που διατύπωσε ποσοτικά, για ένα επιπλέον δισεκατομμύριο ευρώ στην Παιδεία και 3.000 προσλήψεις ετησίως στον τομέα της Υγείας.

Εδώ είμαστε, ως Αριστερά, να τα δούμε. Και τα νούμερα και τα λόγια των προγραμματικών του δηλώσεων. Μόνο που δεν θα τα δούμε κάτω από το πρίσμα της «Έκτακτης Εθνικής Ανάγκης», γι’ αυτό μπορεί να είναι σίγουρος ο Πρωθυπουργός. Γιατί αυτό θα σήμαινε ότι, εκτός από την ανάγκη του άνεργου που βλέπει να του βγάζουν το σπίτι στον πλειστηριασμό, νιώθουμε το ίδιο και την «ανάγκη» του Σωκράτη Κόκκαλη που, επειδή έχουν μειωθεί τα κέρδη του ή η χρηματιστηριακή αξία των επιχειρήσεών του, αναγκάζεται να πουλάει το μισό γήπεδο Καραϊσκάκη. Ο καημένος…


Η Αριστερά θα τα δει, θα πρέπει να τα δει, κάτω από το πρίσμα των εργαζομένων για τα συμφέροντα των οποίων υπάρχει. Ή θα περιθωριοποιηθεί ακόμα περισσότερο.

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν!...



Η εικόνα είναι από το press-gr.blogspot.com

6 σχόλια:

ORPHEAS είπε...

Φίλοι μου, καλημέρα.
Όπως κάνω πάντα τώρα τελευταία, κατά ανεξήγητο για μένα τρόπο, μου έγινε χούι ν’ αρχίζω τη μέρα μου διαβάζοντας τις αναρτήσεις σας.
Εφημερίδες έχω πάψει από καιρό ν’ αγοράζω (το βρίσκω περιττό και ανώφελο). Και στη αγνότητα των προθέσεών σας, την εντιμότητα της παράθεσης και της ευπρεπούς παρουσίασης, χωρίς άναρθρες υστερικές κραυγές, στειρότητα πνεύματος και ξύλινη γλωσσική λεξιπενία βλέπω ανάγλυφη την αγωνία και το προβληματισμό της νέας γενιάς για το σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον της.
Διαθέτοντας κατιόντες απογόνους που είτε διακατέχονται από τις ίδιες με σας ανασφάλειες είτε, λόγω ηλικίας, δεν έχουν μπει ακόμα στο χορό τους, έχω, όπως και να το κάνουμε, μπολιαστεί από τις ίδιες ανησυχίες.
Όπως και να το κάνουμε, βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι.
Σαν σφαιρική τοποθέτηση, όχι αιρετική αλλά σε βάθος ιδωμένη, επιτρέψτε μου μια άποψη στηριγμένη σ’ ένα «έργο» που το έχω ζήσει, χιλιοπαιγμένο.
Οι συμπεριφορές της εξουσίας είναι πάντοτε οι ίδιες. Οι ανάγκες, οι σκοπιμότητες και οι στόχοι, οι προσωπικές φιλοδοξίες, πανομοιότυπες.
Εκείνο που αλλάζει είναι ο τρόπος πλασαρίσματος. Το marketing !
Η φιλοσοφία των αστικών κομμάτων είναι ίδια κι απαράλλαχτη και μη ξεγελιέστε, όπως παλιά, από ψευδεπίγραφες ταμπέλες και πονηρές ασαφείς μεγαλοστομίες. (Προσωπικά εσείς, ξέρω δε τσιμπάτε. Σε κάποιους άλλους,του χώρου σας, αναφέρομαι).
Οι μέθοδοι, οι τεχνικές και οι ωραιολογίες διαφέρουν.
Το δόλωμα διαφέρει, τ’ αγκίστρι είναι πάντα το ίδιο. Η τούρτα παραμένει ίδια και, απλώς, σερβίρεται με διαφορετικό αμπαλάζ.
Ιδίως σε καιρούς δύσκολους, καληώρα, η πώληση φρούδων ελπίδων γίνεται πολύ ευκολότερα και το «εμπόρευμα» φεύγει σαν τη ζεστή τυρόπιτα.
Αν τώρα προσθέσετε και κάποιες ανερμάτιστες συμπεριφορές οφειλόμενες σε πολιτικούς ναρκισσισμούς και εξουσιολαγνεία, που επιτρέπουν ανενδοίαστες ιδεοπολιτικές κωλοτούμπες και τις ανακατέψετε με τα απολιτικά μεγαλοσυμφέροντα θα έχετε μια θαυμάσια και χαρακτηριστική αποτύπωση της σημερινής πολιτικής κατάστασης της χώρας.
Και θα συμπεράνετε, εκ του ασφαλούς, χωρίς να χρειαστεί να γίνετε μάγοι, προς τα πού θα πάει η κατάσταση και, κυρίως, στη πλάτη τίνος θα ξαναπέσει ο βούρδουλας !

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Καθυστερήσαμε να ανταποκριθούμε στο σχόλιό σου. Ελπίζουμε να μη μας κρατήσεις κακία... :-)

Λοιπόν, ξέρεις κάτι; Κλείσαμε πέντε μήνες στον αέρα και αναδεικνύεσαι by far ("μακράν" σημαίνει αυτό, για να μη μας πεις πάλι ότι γράφουμε ...κινέζικα!) ο πιό πιστός μας σχολιαστής! Σ' ευχαριστούμε γι' αυτό, μας δίνεις θάρρος. Να δούμε πώς θα σε ανταμοίψουμε! (Κάτι έχουμε στο μυαλό μας...).

Για την εξουσία συμμεριζόμαστε τις απόψεις σου. Αν ένα πράγμα και μόνο χαντάκωσε το σοσιαλιστικό πείραμα του 20ου αιώνα, αυτό ήταν η ανεξέλεγκτη (γαμάω και δέρνω και λογαριασμό δε δίνω!) εξουσία του. Εμείς τουλάχιστον δεν το ξεχνάμε αυτό!


Τα λέμε.


ΥΓ Φροντίσαμε να σου προσφέρουμε κάμποσο υλικό ανάγνωσης με τη σημερινή ανάρτηση. Περιμένουμε απόψεις.

LeftG700 είπε...

Βρε τούβλα, όταν γράφετε σχόλια να τα γράφετε σωστά!. Άκου ανταμοίψουμε! ΑνταμΕΙψουμε! Ανοίξτε και κανένα λεξικό!

ORPHEAS είπε...

Παιδιά, καλησπέρα
- Πράγματι η γενική σας καθυστέρηση και σιωπή μ'έκανε ν' ανησυχήσω, προς στιγμήν.
Ξέρω όμως ότι η επικαιρότητα σας απορροφά ενέργεια για προετοιμασία αναρτήσεων.( Μακάρι κι άλλοι να είχαν τη δική σας νηφάλια επεξεργασία της).
- Για την "ανταμοιβή" και το "ανταμείβω" προλάβατε, οπότε αμαρτία εξομολογουμένη, ουκ έστιν αμαρτία".
- Η ευχαρίστηση να μετέχω, (ένα άριστο πνευματικό και ιδεολογικό πινγκ πόνγκ), σε συζητήσεις μαζί σας, πιστέψτε, είναι δική μου και μεγάλη. Αν το ίδιο συμβαίνει και με σας, τόσο το καλύτερο.
Νομίζω πάντως, και να μου το θυμηθείτε, ότι από κάθε καλόπιστη και πολιτισμένη συζήτηση το αποτέλεσμα είναι, πάντα, θετικό για όλους.
- Για την επιτυχία η αποτυχία κάθε εγχειρήματος (πολύ περισσότερο η κολοσσιαία προσπάθεια οικονομικού μετασχηματισμού μιας μεγάλης χώρας) πρέπει να συντρέξουν πολλοί παράγοντες.Άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο.
Κατά τη γνώμη μου κάθε προσπάθεια εφαρμογής οιασδήποτε άποψης, ιδέας, κλπ, στη κοινωνία των ανθρώπων είναι καταδικασμένη σε αποτυχία αν παραγνωρίσει τον παράγοντα α ν θ ρ ω π ο . Ότι οδηγήσει, για όποιο λόγο στον περιορισμό των ελευθεριών του, μοιραία, θα φέρει, αργά η γρήγορα, την έκρηξη και την ανατροπή.
Η κατάργηση της παγκόσμιας αρχής της πολυποικιλλότητας του ανθρωπίνου είδους. Με τις διαφορετικές ικανότητες και τις διαφορετικές ανάγκες. Η επιβολή της ισοπέδωσης και της αγελοποίησης θ' αποτυγχάνει πάντα. Η προσπάθεια εφαρμογής της ισότητας αντί της ισοδυναμίας και η φενάκη των "σταχανοφικών" βραβείων θα οδηγεί στη γελοιοποίηση και στην αδράνεια, όπερ άτοπον.
Αυτά σε θεωρητική βάση.
Ο σημαντικότερος λόγος, τώρα, που οδήγησε στη φτώχεια και το στρίμωγμα της σοβιετικής κοινωνίας, από πρακτική εφαρμογή, είναι η υπερβολική ενασχόληση με τη διανομή της πίτας σε βάρος της μέριμνας για τη παρασκευή της.
Αν βάλετε, ακόμη, και μερικές αναπόφευκτες ανθρώπινες ιδιότητες (αρχομανία, εξουσιολαγνεία, πάθη, αδυναμίες, ίντριγκες, αδιαφάνεια κλπ) θα φτάσετε, εναργέστατα, όχι μόνο στο γιατί απέτυχε το πείραμα του 20ου αιώνα, αλλά γιατί είναι, από χέρι, καταδικασμένο κάθε πείραμα, νυν και αεί, που δεν θα λαμβάνει υπ' όψει του, στη θεωρία και πράξη, τα πιό πάνω απλά ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
- Η τελευταία σας ανάρτηση έχει, πράγματι, πολύ ψωμί για στοχασμό και σοβαρό σχολιασμό.
Δυστυχώς, (ανθρώπινες αδυναμίες), η σημερινή ποδοσφαιρική πανδαισία μου επιβάλλει να ζητήσω τάιμ άουτ και να επανέλθω αύριο δριμύτερος (και όχι.. δημήτριος, που λέει ο εγγονός μου !)
Καληνύχτα.

LeftG700 είπε...

LeftG700, λεξικά μπορεί να μην ανοίγουμε, αλλά είδαμε κι εσένα που ανοίγεις! Πέντε φορές για να περάσεις μάθημα! Κι έχει ο Θεός!

Φιλάκια!!!

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Συμφωνούμε με το γενικό πνεύμα του σχολίου σου. Και έχουμε τις ίδιες ...αδυναμίες! Όταν μπεις στην τελευταία μας ανάρτηση θα δεις σχετικό σχόλιο.


Τα λέμε.