Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

O Πόλεμος των λέξεων…

…και μια μάχη του που μπορεί να κερδηθεί!
Οι ιδέες γράφονται με λέξεις. Έτσι, κάθε λέξη εκφράζει και μία ιδέα. Φυσικά, δεν αναφερόμαστε σε λέξεις που έχουν αυστηρά χρηστικό ρόλο, όπως είναι οι προθέσεις ή οι σύνδεσμοι για παράδειγμα. Αναφερόμαστε στις λέξεις που συμβολίζουν μία έννοια και επομένως νοηματοδοτούν φαινόμενα, καταστάσεις και επιδιώξεις που εκδηλώνονται εντός της κοινωνικής ζωής.

Από τα παραπάνω μπορούμε να συνάγουμε με ασφάλεια το συμπέρασμα, ότι η Διαπάλη των Ιδεών που αναπτύσσεται στην κοινωνία εκδηλώνεται αρχικά με έναν Πόλεμο λέξεων. Σ’ αυτόν τον ιδιότυπο πόλεμο κάθε φορέας ιδεολογίας ή και απλώς μιας άποψης επιλέγει ή δημιουργεί τις λέξεις που συμβολίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα νοήματα που θέλει να προβάλει. Ταυτόχρονα επιλέγει ή δημιουργεί τις λέξεις που συμβολίζουν με τον καλύτερο τρόπο την αντιπαράθεσή του προς τους φορείς αντιπάλων ιδεολογιών ή απόψεων. Εκεί, με τις δικές του λέξεις, αποκαλύπτει το κατ’ αυτόν πραγματικό νόημα των λέξεων που χρησιμοποιούν οι αντίπαλοι φορείς ιδεολογιών προσπαθώντας να αποδομήσει την νοηματοδότηση που εκείνοι προβάλλουν -σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι αντίπαλοι μιλούν για διαστρέβλωση. Εννοείται ότι όλα αυτά είναι κοινή πρακτική κάθε εμπλεκόμενου στον πόλεμο.

Είναι λογικό σύμφωνα με τα παραπάνω, η Αριστερά, που από το 1991 είναι για την ώρα η Μεγάλη Ηττημένη στο πεδίο των ιδεών, να έχει χάσει και πολλές μάχες στον πόλεμο των λέξεων, τουλάχιστον στις χώρες του ανεπτυγμένου καπιταλισμού. Πολλές μάλιστα τις έχασε με ταπεινωτικό τρόπο: Αποσύροντας και θέτοντας η ίδια στο περιθώριο αρκετές λέξεις-κλειδιά που αποτελούσαν αναπόσπαστα στοιχεία του ιδεολογικολεκτικού οπλοστασίου της (όπως ακριβώς απέσυρε και την Κόκκινη Σημαία από το οπλοστάσιο των οπτικών συμβόλων της). Είναι αλήθεια ότι υπήρξαν εξαιρέσεις. Όχι όμως τόσες, ώστε να είναι κάτι παραπάνω από επιβεβαιωτικές του κανόνα (χωρίς να υπολογίζουμε και το γεγονός, ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι εξαιρέσεις εκδηλώθηκαν ως εμμονές σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν…).

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Ως εισαγωγή στο σημερινό θέμα μας που δεν είναι άλλο από τη μετονομασία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως σε «Προστασίας του πολίτη» και τη στάση της Αριστεράς έναντι αυτής της απόφασης.

Δεν χρειάζεται να γράψουμε το παραμικρό για τους σκοπούς της μετονομασίας, η οποία, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι και τόσο πρωτότυπη, τουλάχιστον για όσους έχουν διαβάσει το «1984» του Όργουελ ή έχουν δει την ομώνυμη ταινία. Ήδη έχουν γραφτεί αρκετά και σοβαρά και ειρωνικά, όπως αρμόζει στην κωμικοτραγική περίπτωση και κάθε τέτοια αναφορά θα ήταν μάλλον κοινοτοπία ή και υποτίμηση της νοημοσύνης των αναγνωστών μας. Είμαστε όμως της γνώμης ότι δεν αρκούν. Εννοούμε ότι δεν αρκούν τα λόγια απλώς. Χρειάζεται και το αναποδογύρισμά τους έτσι ώστε να επανέλθουν στην προηγούμενη μορφή τους.

Γιατί η Αριστερά να αποδεχθεί ένα τέτοιο κακότεχνο μασκάρεμα; Γιατί να προσυπογράψει την προπαγάνδα του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ που νομίζει ότι βρισκόμαστε στο 1981, όταν ακόμα δεν είχε απολέσει την «παρθενία» του; Γιατί να χάσει κι αυτή τη μάχη των συγκεκριμένων λέξεων; Ιδίως όταν, λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης, έχουμε ήδη τις πρώτες αποδείξεις για το τι σημαίνουν όλα αυτά στην πραγματικότητα;

Καλούμε λοιπόν και προτρέπουμε κάθε αριστερό, πρόσωπο, κόμμα ή φορέα, καλούμε κάθε αριστερό έντυπο, τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό σταθμό, καλούμε κάθε αριστερό blogger, όποτε αναφέρεται στο συγκεκριμένο Υπουργείο, είτε σε ιδιωτικό χώρο είτε σε Δημόσιο, να χρησιμοποιεί την πραγματική ονομασία του: Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. Για όσους είναι πιο προχωρημένοι, ή λίγο «αριστεριστές», ή απλώς περισσότερο φιλοπαίγμονες, προτείνουμε εναλλακτικά: Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας της Κυρίαρχης Τάξης (σε σύντμηση: ΥΠ.ΔΗ.ΤΑ.ΠΡΟΣ.ΚΥ.ΤΑ).

Εμείς θα χρησιμοποιούμε και τις δύο ονομασίες. Ανάλογα με τη διάθεσή μας.

17 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

της πλάκας ποστ....δεν εχετε τι να γραψετε απλα



ωραία και η στρατηγική σας. παώ στο υπουργείο, κάνω τσαμπουκα, θέλω να φαω ξύλο, το παίζω μετά ήρωας και ω ναι, το πασοκ ειναι ιδιο με την νδ...μπραβο στην αριστερα σας...

και συγχαρητήρια που υπερασπιζεται η αριστερά σας την εργατική αριστοκρατια του λιμανιου...ε ρε γλεντια...ρε οι κινεζοι κομμουνιστές ειναι!

Ανώνυμος είπε...

Η αντικαπιταλιστική αριστερά έχει λόγο ύπαρξης μόνο αν φύγει από όλους τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, δημιουργήσει ενιαίο αντικαπιταλιστικό μέτωπο και επιτέλους κύριοι να φωνάξει τη λεξη επανασταση...

τι αριστερα ειναι αυτη που δεν τολμα να μιλησει για επανασταση οταν σημερα ο κοσμος βιωνει τη χειροτερη εργασιακή εκμεταλλευση...

LeftG700 είπε...

Φίλε Ανώνυμε #1,


Σε όλα απόλυτος είσαι βρε φίλε. Όμως μέσα στην απολυτότητά σου σού διαφεύγουν κάποια πράγματα.

Σχολιάσαμε τη μεταστροφή των εννοιών από την κυβέρνηση με το συγκεκριμένο παράδειγμα. Δεν νομίζουμε να θεωρείς αθώες τέτοιου τύπου μετωνυμίες. Άρα το ποστ δεν είναι της πλάκας. Μπορεί να το διαχειριστήκαμε της πλάκας, σύμφωνοι, να το συζητήσουμε αυτό και θεωρητικά -γιατί δεν μας εξηγείς ποιά είναι τα λάθη μας- δεν αποκλείεται να έχεις δίκιο. Αλλά το ποστ δεν είναι της πλάκας.

Από κει και πέρα εμείς δεν μπήκαμε στην ουσία του τι γίνεται στα Εξάρχεια ή τι γίνεται στο λιμάνι και αν είναι σωστή η στρατηγική της έντασης ή όχι. Παραπέμπουμε σε αυτά τα περιστατικά ως απόδειξη της εξαπάτησης. Και ούτε βγάζουμε το απλοϊκό (για μας) συμπέρασμα ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ίδιο με τη ΝΔ. Βγάλαμε απλώς το συμπέρασμα (εμείς και η μισή Ελλάδα) ότι το Υπουργείο "Προστασίας του πολίτη" είναι ίδιο με το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.


Τα λέμε.

LeftG700 είπε...

Φίλε Ανώνυμε #2,


Νομίζουμε ότι οι κοινωνικές επαναστάσεις δεν είναι κάτι αντίστοιχο (απλώς σε μεγαλύτερη κλίμακα) με μια απεργία ή διαδήλωση για να μιλάμε τόσο εύκολα γι' αυτήν.

Άλλο ο αντικαπιταλισμός, άλλο η διατήρηση του επαναστατικού πνεύματος κι άλλο βάζω μπρος για επανάσταση χωρίς να βλέπω γύρω μου. (Ή να νομίζω ότι βλέπω γύρω μου, επειδή απλώς βλέπω δίπλα μου).


Τα λέμε.

ORPHEAS είπε...

Παιδιά καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο.

Δαβίδ.
Ο Δαβίδ κατανοώντας τη μεγάλη αξία της επαφής με νέους, συναναστρεφόταν με νεαρούς και, κυρίως, νεαρές με τις οποίες ξάπλωνε κιόλας για ν’ αντλεί σφρίγος απ’ τα νιάτα τους ! !

Κάποιες φορές, όταν διαβάζω τις αναρτήσεις σας (ελληνιστί posts !) νομίζω ότι γράφετε κινέζικα με ελληνικά γράμματα ! Κι ας μην υστερώ σε IQ.
Βεβαίως κατανοώ, σφαιρικά, το «διά ταύτα» της ανάρτησης. Το που το πάτε, τι ειρωνεύεστε, τι χτυπάτε.
Πίσω και πέρα απ’ όλα αυτά, θαυμάζω τη νεανική ορμή και το μαχητικό, αλλά ευπρεπή, τρόπο που εκφράζετε τις απόψεις σας. Με πάθος, ενθουσιασμό αλλά και με σεμνότητα και μέτρο. Χωρίς ίχνος «3Μισμού» ( όρος δικός μου, ανάρτηση «Η επόμενη ημέρα»). Κάτι που, δυστυχώς και θεσμικά, περισσεύει στους χώρους σας.

Όμως, επί της ουσίας νομίζω, θα πρέπει ν’ αποδεχθείτε κάτι που ιστορικά είναι τελείως αποδεδειγμένο και παγιωμένο.
Η εξουσία αλλάζει πάρα πολλά. Και, κυρίως, τον άνθρωπο.
Μόλις διαβεί το κατώφλι της μπαίνει, αυτόματα, σε μια άλλη πραγματικότητα. Όλα λούζονται από ένα άλλο φως, παίρνουν άλλες διαστάσεις και χρήζουν άλλης αντιμετώπισης. Τα ίδια μοιάζουν, τώρα, αλλιώτικα !
Εκτός από όσα βιώνουμε στη δική μας πραγματικότητα θυμηθείτε πόσους μεγάλους λαϊκούς επαναστάτες η ανάληψη της εξουσίας τους συνέτριψε. Από το Μεξικανό Βίλλα που συμβιβάστηκε, τον, επίσης Μεξικανό, Ζαπάτα που όταν κατάλαβε τι σημαίνει διοίκηση τα παράτησε έντρομος, μέχρι τον γνωστό μας «Τσε» που, επίσης, μόλις πήρε Υπουργείο τα βρόντηξε και ξαναβγήκε στο κλαρί.
Γι’ αυτό μην απορείτε.
Δυστυχώς η ευτυχώς, η ζωή κάποτε, σε προσγειώνει στην αμείλικτή της πραγματικότητα. Ούτε κι εσείς θα το αποφύγετε, φευ ! Όταν θα κάνετε καραφλίτσα, κοιλίτσα, οικογενειακές ευθύνες, κύκλο εργασιών.
Κρίνοντας από το μορφωτικό προφίλ που διαφαίνεται στο στυλ σας θεωρώ την ένταξή σας στο αδυσώπητο σύστημα, περίπου δεδομένη. Θέμα χρόνου.
Η επιτυχία θα σπρώξει πίσω το νεανικό ενθουσιασμό και ρομαντισμό σας. Και θα τον θυμάστε, κάπου κάπου, με μελαγχολική συγκατάβαση και πικρό χαμόγελο νοσταλγίας. Νεανικές τρέλες, θα λέτε !
Κάθε νιότη έχει τις αξίες, τις ανάγκες και τις προτεραιότητές της. Της δικής μου ήταν ο αθλητισμός, οι μπουάτ, ο Αντονιόνι και, πάνω απ’ όλα, ο έρωτας. Της δικής σας η αγωνία του αύριο, η κοινωνική δικαιοσύνη, ο αγώνας κόντρα στο ρεύμα.
Όνειρα, ιδανικά, πίστη, ενθουσιασμός !
Σας ζηλεύω. Όχι γι’ αυτά που πιστεύετε αλλά γιατί πιστεύετε ! Και γιατί αγωνίζεστε γι’ αυτά που πιστεύετε. Και τι δεν θα’ δινα να ξαναγύριζα στα νιάτα σας και στο πάθος υπεράσπισης των όποιων «πιστεύω» . Και μη ακούτε τις αυταπάτες του οιουδήποτε Κουμανταρέα. Ο χρόνος τρέχει αμείλικτος και το άθλιο κοντέρ γράφει ! Τα δικά μου ξεθυμασμένα «πιστεύω» βρίσκουν βολικό καταφύγιο στην επιτύμβια ρήση του Καζαντζάκη. Κάτι που, αν κι απεύχομαι, οι κατραπακιές της ζωής, οι απογοητεύσεις και η αχαριστία που θα γευτείτε άφθονα, θα σας κάνουν ν’αναζητήσετε κάποτε, την ίδια στέγη για να στεγάσετε τα «λείψανα» και των δικών σας ονείρων.
ΥΓ. Θα ήθελα πάρα πολύ, σε προσωπικό και όχι δημόσιο διάλογο, να μάθαινα, συζητώντας , πιο πολλά για σας. Μου κινήσατε το ενδιαφέρον. Αν νομίζετε, το email μου είναι προσπελάσιμο και διαθέσιμο.

The Passenger είπε...

Λυπαμαι που θα συμφωνησω και εγω,οτι το ποστ ηταν λιγο..της πλακας..Το οτι η αστυνομια,εκτος της διωξης του κοινου ποινικου εγκληματος,εχει και κατασταλτικες αρμοδιοτητες,ειναι γνωστο και μη αμφισβητησιμο.Αντιθετως,η επιλογη του συγκεκριμενου προσωπου για τη θεση του υπουργου ειναι αυτο που θα επρεπε να σχολιαστει.http://tsak-giorgis.blogspot.com/2009/10/blog-post_11.html Κραταω μια πισινη για τα επεισοδια στο υπουργειο εργασιας,γιατι η σταση του ΠΑΜΕ ειναι λιγο γκαου-μπιου και οταν κυβερναει το ΠΑΣΟΚ ακομα περισσοτερο,τοσο μυαλο εχουνε..Αυτο που με πειραξε ομως πολυ,ηταν η αθλια επιδειξη ψευτοτσαμπουκα στα εξαρχεια την περασμενη εβδομαδα.Αυτο,νομιζω,ειχε ξεκαθαρη σημειολογια.Οσο για το φιλο που αναμασαει τα γνωστα περι επαναστασης,θα ηθελα να του πω,οτι τις επαναστασεις τις κανουν οι λαοι και οχι οσοι δηλωνουν επαναστατες.Βλεπει κανεις σημερα τον ελληνικο λαο να θελει να κανει καμια επανασταση? Οσο για τον Κυριο Ορφεα,δικαιολογω το πατερναλιστικο του υφος,λογω ηλικιας,αλλα δεν δικαιολογω ενα τραγικο λαθος που κανει στην αναλυση του.Ειναι γεγονος οτι παλιοτερα οι καλες σπουδες και η γενικοτερη μορφωση ηταν εγγυηση για την προσωπικη επιτυχια.Δυστυχως αυτο ΔΕΝ ισχυει σημερα.Για αυτο αγωνιουμε,για αυτο συζηταμε,για αυτο προβληματιζομαστε.Αυτο ειναι το θεμα γενικως..

ORPHEAS είπε...

Καλησπέρα σε όλους.
Μια μικρή αναφορά στον Paseenger, που, όντως, με τιμά με την αναφορά του σε μένα και του οποίου τα σχόλια που παρακολουθώ, λόγω ύφους, τον κατατάσσουν στους κόσμιους και σώφρονες, άρα στους συνομιλητάς που αξίζει ο κόπος να κάνεις διάλογο μαζί τους.
Αν "πατερναλισμός" σημαίνει βαθειά πείρα ζωής και, εξ αυτής, εκφορά υπεύθυνης γνώμης, επιδεκτικής όμως συζήτησης και αντίκρουσης με επιχειρήματα, αποδεχόμαι τον όρο με υπερηφάνεια.(στην ανάρτησή μου, de profundis περιγράφω την όχι και πολύ εύκολη διαδρομή μου)
Αν όμως σημαίνει αλαζονική αυθεντία του τύπου "φάτο και σκάσε"
και "εγώ ξέρω, εσύ άκου" που θυμίζει σταλινικές πρακτικές, μάλλον ο χαρακτηρισμός μας αδικεί και τους δύο.
Και μία, προφανής, υπερβολή διατυπωθείσα, σίγουρα, εν τη ρύμη του λόγου.
Απαξιώνει τις σπουδές και τη μόρφωση.
Οι καλές σπουδές και η μόρφωση πάντα θα αποτελούν σταθερές αξίες.
Όμως δεν εγγυώνται επαγγελματική επιτυχία, όχι λόγω αχρηστίας, αλλά λόγω πτυχιακού πληθωρισμού, ο οποίος δημιουργήθηκε από την παντελή έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού στη χώρα και τη τεράστια πλάνη γενεών και γενεών, ότι "αν θες να προκόψεις, πάρε παιδί μου πτυχίο".
Η συνθήκη είναι ικανή, αλλά όχι αναγκαία.
Πάντως, νομίζω είναι απόλυτα κανανοητό, ότι με καμιάς μορφής διακυβέρνηση και με καμιά κοινωνική επανάσταση δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει το απέραντο πλήθος των ημιμαθών πτυχιούχων.
Ευχαρίστως ν' ακούσω το τεκμηριωμένο αντίθετο.

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Πονηρός ο Δαβίδ! Ευχαριστούμε για την πληροφόρηση.

Κατά τα άλλα, πολλά από αυτά που λες μας βρίσκουν σύμφωνους. Ως διαπιστώσεις όμως δεν δείχνουν κάποιο δρόμο. Τα πάντα είναι φθορά. Και η ίδια η ζωή μήπως δεν οδηγεί στο θάνατο (έξω από δώ!);

Εμείς βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Και παρά τα όσα λες, νομίζουμε ότι κι εσύ κάπως έτσι το βλέπεις!...


Τα λέμε. (Κάποια στιγμή θα τα πούμε και σε μέϊλ)

LeftG700 είπε...

Φίλε Passenger,


Νομίζουμε -και μπορούμε να το αποδείξουμε- ότι έχεις κάνει λάθος ανάγνωση. Μάλλον το διάβασες βιαστικά.

Το ποστ δεν ασχολείται με τη φύση και το ρόλο της αστυνομίας. Γιατί πιστεύουμε κι εμείς ότι το μεγάλο μέρος του κόσμου το ξέρει αυτό, όχι μόνο οι παντενταρισμένοι αριστεροί. Εκείνο που προσπαθούμε να αναδείξουμε είναι την προσπάθεια χειραγώγησης του κόσμου μέσω των συμβολισμών. Γιατί πες-πες και άκου-άκου αυτό το "Προστασίας του πολίτη" υποσυνείδητα, ο ρόλος της αστυνομίας περιορίζεται μόνο στο σκέλος της ποινικής παραβατικότητας (κι αυτό το σημείο βέβαια σηκώνει συζήτηση, αλλά τέλοσπάντων). Ε, στο άκου-άκου ας μη συμπράξουμε εμείς οι αριστεροί. Μας φαίνεται μεγάλο λάθος και λίγο γελοίο για να 'μαστε ειλικρινείς να ακούει το πανελλήνιο την Παπαρήγα ή τον Τσίπρα στη Βουλή να αναφέρονται στο Υπουργείο "Προστασίας του πολίτη"! Οι λέξεις(τα λεκτικά ή γραφικά σύμβολα δηλαδή) -το ξαναλέμε- κουβαλάνε ιδέες. Όπως και όλα τα σύμβολα. Θα αγνοήσουμε την αντιπαράθεση στο συμβολικό πεδίο;

Εσύ φαίνεται ότι δεν δίνεις και πολύ μεγάλη σημασία στις λέξεις. Νομίζουμε ότι κάνεις λάθος και δημιουργείς και λάθος εντυπώσεις.

Παράδειγμα: Λες "λυπάμαι που θα συμφωνήσω και εγώ, ότι το ποστ ήταν λίγο..της πλάκας".

Μα δεν συμφωνείς φίλε Passenger, δεν συμφωνείς! Χρησιμοποιείς απλώς το ίδιο λεκτικό σύμβολο ("της πλάκας") με τον Ανώνυμο #1. Από τελείως διαφορετική θέση όμως, πράγμα που κάνει τεράστια διαφορά. Εσύ όμως βιαστικά και επιπόλαια λες "συμφωνώ κι εγώ". Όπως βιαστικά και επιπόλαια διάβασες το ποστ μας.

Τέλος θέλουμε να σου πούμε τελείως καλοπροαίρετα το εξής:

Ο φίλος στο μπλογκ του οποίου μας παρέπεμψες (το διαβάσαμε) εστιάζει στο πρόσωπο. Εμείς στο συμβολισμό της μετονομασίας. Είναι δύο διαφορετικές προσεγγίσεις που η μία δεν αναιρεί την άλλη. Μπορεί κάποια να είναι πρωτεύουσα και κάποια δευτερεύουσα. Σύμφωνοι. Καμία όμως δεν είναι "της πλάκας".

Δεν στο λέμε γιατί προσβληθήκαμε. Στο λέμε γιατί αυτές τις λογικές της δαιμονοποίησης της διαφορετικής προσέγγισης τις έχουν πληρώσει ακριβά οι παλιοί αριστεροί. Μη την πατήσουμε κι εμείς!...


Τα λέμε.

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Ξεχάσαμε κάτι σημαντικό. Μας "θανάτωσες" με αυτό που λες για την κινέζικη γραφή! Δεν θέλουμε να γράφουμε όπως μιλάμε, αλλά αν έχουμε πάει στο άλλο άκρο, κάτι δεν πάει καθόλου καλά! Για δώσε μας κανα-δυό παραδείγματα. Θα μας βοηθούσε.

Α και κάτι άλλο. Δεν υπάρχει τρόπος να επέμβουμε στο σχόλιό σου. Οπότε θα σου μείνει η... ρετσινιά!


Τα λέμε.

ORPHEAS είπε...

Φίλοι μου, καλημέρα.
Μακριά από μένα λέξεις και έννοιες που περιέχουν «σκοτωμούς» και άλλα τέτοια βίαια πράγματα ! Ούτε και σαν σχήμα λόγου ! Φτου, κακά !
Απλώς, κατά τη γνώμη μου πάντα, όταν θέλεις να καυτηριάσεις και να σατιρίσεις κάτι εστιάζεις στο θέμα, για να μη χαθεί σε φιλοσοφικούς πλατυασμούς η σάτιρα.
Λέξεις και έννοιες όπως, π.χ. «Διαπάλη Ιδεών», «πόλεμος λέξεων» (διαλέγω πρόχειρα) την αποδυναμώνουν. Την αφαλατίζουν και την αποστεώνουν.
Ανατρέξτε στο θέατρο και θα δείτε ότι πολλές φορές μια λέξη, μια γκριμάτσα κάνουν όλη τη δουλειά.
Η, οπωσδήποτε, κατανοητή ανάλυση που κάνετε εισαγωγικά, ως προς το «ψαχνό» της ανάρτησης, κρύβει πιο πολύ πίκρα για ιστορικές αστοχίες και ήττες του παρελθόντος, παρά σκωπτικό σχολιασμό της, εν θέματι, κυβερνητικής φανφάρας.
Παίρνει άλλους δρόμους, σοκάκια, δολιχοδρομεί και, να τα….κινέζικα !
Από πείρα και διαίσθηση σας λέω ότι θα έχετε πάρα πολλές ευκαιρίες να σχολιάσετε και σατιρίσετε τεκταινόμενα. Γι’ αυτό αρχίστε να συγκεντρώνετε βέλη !
Και στοχεύσατε στη γελοιοποίηση του στόμφου, της κουτοπονηριάς, του πολιτικαντισμού και κυρίως της σιγουριάς όσων πιστεύουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους. Απλούστατα γιατί δεν είστε.
Πάντα πίστευα ότι οι σοβαροί άνθρωποι παίρνουν τη ζωή για πλάκα ενώ οι «τάχα» σοβαροί αποδεικνύονται, πάντοτε, άνθρωποι της πλάκας. Αυτό μην το ξεχνάτε ποτέ κι ας με λέει ο φίλος μου ο Passenger «πατερναλιστή» ! !

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Ο.Κ., καταλάβαμε. Πάντως να σου διευκρινίσουμε ότι το θέμα δεν το προσεγγίσαμε με σατιρική διάθεση. Και όσα γράψαμε στην αρχή ήταν ακριβώς για να εξηγήσουμε και ει δυνατόν να πείσουμε γιατί η γελοία μετονομασία δεν είναι μόνο για γέλια και γιατί πρέπει να την πάρουμε και λίγο στα σοβαρά αρνούμενοι να τη νομιμοποιήσουμε χρησιμοποιώντας την.

Α, επί τη ευκαιρία. Εμείς δεν σε θεωρούμε "πατερναλιστή". (Αλλά και να ήσουν, πάλι δεν θα είχαμε πρόβλημα!). Λες την άποψή σου και καλά κάνεις. Κι εμείς αυτό θέλουμε στο κάτω-κάτω, να διατυπώνονται απόψεις στα σχόλια.


Τα λέμε.


ΥΓ Αστειευτήκαμε με το «μας “θανάτωσες”», δεν το εννοούσαμε βέβαια. Το αποδεικνύουν και τα εισαγωγικά που βάλαμε.

ernesto είπε...

καλημερα!

εγω -αν και ειχα απολαυσει το "1984" δανεικο απο εναν καλο φιλο και το ποσο "προχωρημενο" για την εποχη του ηταν- ως νεωτερος και ως πιο πρακτικος ανθρωπος απο εσας (μαλλον) λεω το εξης:
Ας γινει επιτελους η αστυνομια αυτο που ΟΛΟΙ θελουμε και πρεπει να ειναι και ας το ονομασουν το υπουργειο και "ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΙΜΟΥΡ ΚΕΤΣΠΑΓΙΑ" !!! Μικρη σημασια εχουν για μενα τα ονοματα και οι τιτλοι...ισα ισα που θα ελεγα οτι το συγκεκριμενο ονομα (μαρκετιστικα,δεν διαφωνω!) σε προδιαθετει θετικα.

χαιρετω !

LeftG700 είπε...

Φίλε ernesto,


Αυτό που λες («Ας γινει επιτελους η αστυνομια αυτο που ΟΛΟΙ θελουμε και πρεπει να ειναι και ας το ονομασουν το υπουργειο και “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΙΜΟΥΡ ΚΕΤΣΠΑΓΙΑ” !!!») είναι όλα τα λεφτά. Για την ακρίβεια η χρονική σειρά που ακολουθείς. Πρώτα "ας γίνει" και μετά "ας το ονομάσουν".

Εδώ έχουμε το ανάποδο. Πριν τον δούμε τον βαφτίζουμε ...Γιάννη! Και τα πρώτα δείγματα δεν δείχνουν ακριβώς κι ότι θα γίνει κάτι, εδώ που τα λέμε. Προς το παρόν παραμένει μόνο η θετική προδιάθεση όπως λες, που προκύπτει -προς το παρόν- μόνο από τη μετονομασία. Τέλοσπάντων, θα δούμε. Αν κι εμείς τουλάχιστον δεν είμαστε και πολύ αισιόδοξοι...


Τα λέμε.


ΥΓ. Πού τον θυμήθηκες τον Τιμούρ; Εδώ μέχρι κι οι Ολυμπιακοί τον έχουν ξεχάσει!

ORPHEAS είπε...

Φίλοι μου, γειά
Όταν λέτε «δεν το προσεγγίσαμε με σατιρική διάθεση» μου το χαλάτε !
Γιατί οι μακρόσυρτες μετονομασίες Υπουργείων εγγίζουν τα όρια του γελοίου.
Εκείνο το «..διά βίου μάθησης» τι σας λέει ; Εμένα μου’ βγαλε μάτι !
Βέβαια το Δημοσίας Τάξεως, όντως, δημιουργεί μελαγχολικούς συνειρμούς.
Όμως αυτό οφείλεται στην αλαζονεία και τη κατάχρηση εξουσίας.
Δυστυχώς μαζί με τον ηλεκτρισμό πάνε κι οι ηλεκτροπληξίες.
Πάντως, επί του παρόντος, ας σταθούμε στο αστείο του πράγματος γιατί, σύντομα προβλέπω, θα υλοποιηθεί ο ορισμός που δώσατε. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι και το Υπουργείο αυτό θα έχει πολλή δουλειά. Μη βιάζεστε.
Ότι έγινε είναι απλό ζέσταμα !

LeftG700 είπε...

Φίλε ORPHEAS,


Πρόσεξε τι λέει ο @ernesto:

"...ισα ισα που θα ελεγα οτι το συγκεκριμενο ονομα (μαρκετιστικα,δεν διαφωνω!) σε προδιαθετει θετικα."

Το πρόβλημα είναι ότι η επανάληψη τέτοιων γελοίων ευφημισμών δημιουργεί υποσυνείδητα ένα "κλίμα". Γι αυτό πιστεύουμε ότι δεν αρκεί η καταγγελία τους ή η διακωμώδησή τους. Πέρα από αυτά απαιτείται και η μη υιοθέτησή τους.


Τα λέμε.

ORPHEAS είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους
Μακάρι να μπορούσαμε με τις πομπώδεις λέξεις να φτιάχνουμε ιδανικές καταστάσεις.
Δυστυχώς με τις λέξεις δηλώνονται προθέσεις και μόνο.
Και στη πολιτική, δυστυχέστερα τις πιό πολλές φορές, καλύπτονται με παχειά και βαρύγδουπα λόγια, (ωραία περιτυλίγματα με φιόγκους και κορδέλες), αυτά που οι άλλοι θέλουν ν' ακούσουν.
Αν τώρα, κατά τύχη, συμβεί κι' όλας, τόσο το καλύτερο γιά όλους !