Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Με τι είδους ‘‘μπογιά’’ γράφτηκε στους τοίχους η λέξη Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α στις 12 Οκτωβρίου του 1944:


Έκθεσις του αρχιμανδρίτου Βασιλείου Λιμπρίτου, υποβληθείσα εις την Αρχιεπισκοπήν Αθηνών, δια την εκτέλεσιν τεσσάρων γερμανοκρατουμένων, γενομένην την 2αν Νοεμβρίου 1943.


Κατόπιν της ειδοποιήσεως Υμών, χθες την εσπέραν ήλθον και με παρέλαβον εκ της οικίας μου είς πόλισμαν μετά του υπαλλήλου τής Αρχιεπισκοπής Αθανασίου Αρβανίτη. Μου είπον ότι επρόκειτο να παρευρεθώ ως πνευματικός ιερεύς κατά την εκτέλεσιν Ελλήνων καταδίκων, καταδικασθέντων υπό τού Γερμανικού Στρατοδικείου δια σαμποτάζ και άλλας πράξεις, μετά τού επίσης εφημερίου τού Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ν. Φιλαδελφείας, Αρχιμανδρίτου Κυρίλλου Σοφτά. Παρά τών ως άνω ωδηγήθημεν εις το Εμπειρίκειον, ένθα και διανυκτερεύσαμεν. Την πρωίαν τής 2-11-1943 και περί ώραν 4ην πρωινήν εγερθέντας, μας ωδήγησαν εις τας φυλακάς Αβέρωφ είς Γερμανός στρατιώτης μεθ’ ενός δεσμοφύλακος.

Άμα τη αφίξει, μετέβημεν έκαστος ιερεύς εις δυο κελλιά, ένθα ευρίσκοντο οι μελλοθάνατοι ανά δυο. Εις το πρώτον κελλί ευρίσκοντο οι:

1) Αλέξανδρος Καΐρης του Μιχαήλ, κάτοικος Αθηνών, οδός Ηπίτου αρ. 4, άγαμος, ετών 28, επαγγελλόμενος τον δικηγόρον και καταδικασθείς επί κατασκοπεία. Ο πρώτος του δε λόγος ήτο: «Ξεύρω, παπά μου, διατί ήλθες. Θα αντιμετωπίσω τον θάνατον ως άνδρας, έχων την συνείδησίν μου αναπαυμένην διότι εξετέλεσα το καθήκον μου ως χριστιανός ορθόδοξος και ως Έλλην πατριώτης». Μου έκαμεν εντύπωσιν το θάρρος του και η αγάπη του προς την Πατρίδα, για την οποίαν και θα επέθαινε.

2) Κωνσταντίνος Μακρής του Πέτρου, κάτοικος Πειραιώς, οδός Ολύνθου 25, άγαμος ετών 20, τελειόφοιτος Γυμνασίου και καταδικασθείς δια την απόκρυψιν όπλων, πολυβόλων και ως έχων μεγάλην κομμουνιστικήν δράσιν, πράγμα το οποίον και δεν απέκρυψε.

Εις το δεύτερον κελλί ευρίσκοντο οι:

1) Ευάγγελος Παπαδάς, κάτοικος του χωρίου Λουτουφί Θηβών, άγαμος, ετών 19, απόφοιτος Γυμνασίου. Κατεδικάσθη ως έχων κομμουνιστικάς αρχάς. Η εξομολόγησίς του ήτο αρκετά καλή.

2) Λουκάς Τσούτσας του Κωνστ., εκ Κυριακίου Λεβαδείας, άγαμος, ετών 22, επαγγέλματος ποιμένος, έχων μόνον έναν πατέρα εις τον κόσμον. Κατεδικάσθη ως αποκρύπτων όπλα και δια την δήθεν περίθαλψιν ανταρτών. Η εξομολόγησίς του ήτο αγνοτάτη.

Μετά το πέρας των μυστηρίων εξομολογήσεως και Θείας Ευχαριστίας ανεχωρήσαμεν δια φορτηγού κλειστού αυτοκινήτου, κατευθυνόμενοι εις το πεδίον τής εκτελέσεως, το Σκοπευτήριον Καισαριανής. Καθ’ οδόν οι μελλοθάνατοι έψαλλον τον Εθνικόν Ύμνον, το «Χριστός Ανέστη», «τη Υπερμάχω» και το «Αμναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν¨κ,λπ. Του φορτηγού αυτοκινήτου επέβαινον και περί τους 15 Γερμανοί στρατιώται, σαν αστακοί ωπλισμένοι.

Από τας ψαλμωδίας των μελλοθανάτων οι καθ’ οδόν ευρισκόμενοι διαβάται, καίτοι ήτο ακόμη 6η Πρωινή, εστέκοντο και εκοίταζον εκστατικοί, αλλά σε λίγο αντελαμβάνοντο αμέσως περί τίνος επρόκειτο. Κατά την διαδρομήν, ο Καΐρης Αλέξανδρος μου παρέδωσε το ωρολόγιόν του, με την παράκλησιν να το παραδώσω εις την μητέρα του ή εις τον αδελφόν του, επισκεπτόμενος αυτούς.

Εις τις 6.30 π.μ. εφθάσαμεν εις έναν άλλον Γολγοθάν, τον Γολγοθάν τής Ελληνικής Νεολαίας, και με δημίους ουχί εβραίους, αλλά πεπολιτισμένους Ούνους.

Είς εκ των μελλοθανάτων τού Αρχιμανδρίτου Κυρίλλου, όστις δεν έλαβε την Θείαν Ευχαριστίαν, κατά την ώραν τής αναγνώσεως του Ιερού Ευαγγελίου και εις το σημείον «…και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν», με ηρώτησε: «Διατί, παπά μου, τα μάτια σου δακρύζουν; Μήπως φοβείσαι τον θάνατον;». Αμέσως τον επλησίασα και του είπα ότι είμεθα λυπημένοι εγώ και ο αδελφός μου δια την περιφρόνησίν του προς το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, ενώ όλοι οι άλλοι με κατάνυξιν και ευλάβειαν έλαβαν Τούτο. Τον ησπάσθην και τον παρεκάλεσα με δάκρυα στα μάτια να δεχθή την Θείαν Ευχαριστίαν, και την οποία εδέχθη, φωνάζων ότι ήτο, είναι και αποθνήσκει κομμουνιστής.

Στας 6.55 ήρχισεν η πρώτη εκτέλεσις. Πρώτον εβάδισε το μαρτύριον με αγέρωχο ύφος ο Καΐρης Αλέξανδρος. Ανεγνώσθη η καταδίκη του. Απάντησίς μου εις την ερώτησιν της τελευταίας επιθυμίας του ήτο η εις την γερμανικήν και ελληνικήν γλώσσαν εξύβρισις των Γερμανών. Αμέσως τον έδεσαν εις τον πάσσαλον δυο Γερμανοί στρατιώτες και ηθέλησαν να του κλείσουν τα μάτια παρά την θέλησίν του, και εκ της απροσεξίας των και της σκληρότητός των τού έθραυσαν τα ομματοϋάλιά του. Εις απόστασιν το πολύ 5-6 μέτρων παρετάχθη η πρώτη δεκάς τού εκτελεστικού αποσπάσματος, το οποίον απετελείτο εκ 40 Γερμανών. Εδόθησαν τα απαραίτητα προπαρασκευαστικά παραγγέλματα και τα δέκα όπλα εσκόπευσαν την καρδίαν τού Έλληνος πατριώτου, ήτις είχε καταλλήλως σκεπασθή με τεμάχιον λευκού υφάσματος, ωσάν ακριβώς να επρόκειτο περί σκοποσίμου δια την άσκησιν της σκοποβολής.

Ξάφνου, μια λέξις μονοσύλλαβος ηκούσθη και ταυτόχρονα με τον κρότον των όπλων εκόπη το νήμα τής ζωής τού πρώτου Έλληνος αδελφού. Αμέσως, δυο Γερμανοί στρατιώται τον έδεσαν, τον εσήκωσαν και τον ετοποθέτησαν εις μίαν κάσσαν ευρισκομένην παραπλεύρως. Αι χείρες και οι πόδες των ήσαν αιματοβαμμέναι από το αθώον αίμα των Ελλήνων.

Με όμοιον τρόπον εξετελέσθησαν ανά πέντε λεπτά και οι υπόλοιποι μελλοθάνατοι. Άπαντες εβάδισαν με θάρρος προς τον θάνατον, φωνάζοντες: «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ, ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!».

Κατά την ώραν τής πρώτης εκτελέσεως, οι υπόλοιποι μελλοθάνατοι έψαλλον τον Εθνικόν Ύμνον. Κατά την εκτέλεσίν του ο Λουκάς Τσούτσας εφώναξεν ότι ήτο αθώος και ότι επρόκειτο περί συκοφαντίας η κατηγορία του δια τα όπλα και την περίθαλψιν των ανταρτών.

Μακαριώτατε, με δάκρυα στα μάτια γράφω αυτές τις τραγικές σελίδες, εξιστορώντας τον τραγικόν θάνατον των αθώων Ελλήνων που με θάρρος εβάδισαν προς αυτόν και με το αίμα τους επότισαν και ποτίζουν το δένδρον τής Ελευθερίας.

Θα μου μείνουν αλησμόνητες αυτές οι τραγικές στιγμές τής ζωής μου και δεν θα ξεχάσω ποτέ την απανθρωπίαν των πεπολιτισμένων βαρβάρων Ούνων, που ονομάζονται Γερμανοί. Δεν υπάρχουν λέξεις πρόχειρες, με τις οποίες μπορεί κανείς να χρωματίση την βαρβαρότητα και τον σαδισμόν τών ανθρώπων, εάν κανείς δύναται να ονομάση αυτούς ‘‘ανθρώπους’’, και μάλιστα τοιούτους που θα κάμουν Ευρώπην πολιτισμένην, ισχυράν, ενωμένην και μεγάλην.

(Από το βιβλίο τού Βαρδή Β. Βαρδινογιάννη, που πολέμησε το φασισμό σε τρείς θητείες —γερμανική κατοχή, εμφύλιος, χούντα—, «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια».)


∞≈∞≈∞≈∞≈∞

 
Στη μνήμη τών νεκρών τής Εθνικής Αντίστασης. Κι αυτών που ήταν κομμουνιστές, κι αυτών που δεν ήταν. Κι αυτών που μετάλαβαν πριν την εκτέλεσή τους, κι αυτών που το αρνήθηκαν. Κι αυτών που ήταν επιστήμονες, κι αυτών που ήταν τσοπανόπουλα. Κι αυτών που πέθαναν βρίζοντας τους δημίους τους, κι αυτών που πέθαναν φωνάζοντας «είμαι αθώος». Με την καθόλου περιττή, ειδικά στις μέρες μας, υπόμνηση ότι ο φασισμός είναι διεθνικός και μπορεί να ευδοκιμήσει σε όλα τα εθνικά εδάφη. Έτσι λοιπόν:

Θάνατος στους φασισμούς – Λευτεριά στους λαούς!


Στη φωτογραφία, μικρό κορίτσι μαζεύει παπαρούνες στον τοίχο τού Σκοπευτήριου της Καισαριανής. Του gemmamou από το flickr.com




14 σχόλια:

VKP είπε...

Γειά σας παιδιά! Ήθελα να σας πω ότι σας διαβάζω και με εμπνέετε. Συνεχίστε τη δουλειά σας με κουράγιο. Εγώ γράφω στο ιντερνετ τόσο αραιά όσο θυμάστε (ίσως..) αλλά γράφω σε χαρτιά που γράφει και ο Ζίζεκ ασταμάτητα. Προς το παρόν είμαι ακόμα αστός, αλλά που θα πάει...

Ανώνυμος είπε...

Αίμα ήταν η μπογιά Λέφτηδες .. αίμα.
Τιμή και δόξα σε όλους αυτούς

Γιάκοβ

ΥΓ εξαίρετο και ισορροπημένο ποστ , από τα καλύτερα σας

εργατης είπε...

καλησπερα κατι ασχετο μηπως μπορειτε να γραψετε κατι σε σχεση με το ψευτοδηλημα μην ψωνιζετε απο τα lidlπχ αλλα απο τα ελληνκα η μην πινετε μπυρα amstel αλλα τις δικες μας

markos είπε...

Γειά σας λεφτόπουλα αγαπημένα.
Μ.

LeftG700 είπε...

Γεια σου φίλε μας VKP!

Πολύ κολακευτικό και παρηγορητικό το σχόλιό σου. Σ’ ευχαριστούμε πολύ.

Βεβαίως και το θυμόμαστε ότι γράφεις αραιά. Αλλά θυμόμαστε και το άλλο: ότι γράφεις καλά! Επομένως, κάποια στιγμή πρέπει να αναθεωρήσεις και ορισμένα από αυτά που γράφεις στο χαρτί να τα προβάλλεις και στην οθόνη!


Τα λέμε


ΥΓ Μη ζορίσεις τον ‘‘αστισμό’’ σου. Άσ’ τον να ‘‘μαραθεί’’ μόνος του και όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Και (οπωσδήποτε!) μη πετάξεις και το μωρό μαζί με τα απόνερα! ;-)

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович Павлов,


Έτσι ακριβώς! Και μάλιστα των καλύτερων!


Увидимся


ΥΓ Ευχαριστούμε για τον καλό σου λόγο!

LeftG700 είπε...

Φίλε εργάτη,


Σε καλωσορίζουμε εδώ με χαρά! Εμείς (και μάλλον οι περισσότεροι που συχνάζουν εδώ) είμαστε …χαρτογιακάδες! Οπότε η παρουσία σου εδώ είναι ελπιδοφόρα: φαίνεται ότι δεν είμαστε και τόσο χαρτογιακάδες ή περιδιαγραμμάτου, ώστε να μη μας διαβάζει και ένας εργάτης.

Αυτό που ζητάς το έχουμε σκεφτεί κάμποσες φορές με αφορμή διάφορα που ακούμε από ’δω κι από ’κει. Είναι λίγο ζόρικο όμως το θέμα γιατί εντάσσεται σε ένα γενικότερο προβληματισμό. Θα το κάνουμε οπωσδήποτε, αλλά εγώ δεν είμαι ακόμα έτοιμος.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε Μάρκο,


Γειά σου και σένα. Ευχαριστούμε για τα καλά σου αισθήματα, τα οποία τα εκτιμούμε ακόμα περισσότερο, επειδή οι πολιτικές διαφορές μας (όπου υπάρχουν) δεν αποτελούν εμπόδιο στο να μας βλέπεις με ‘‘καλό’’ μάτι! Να είσαι καλά. :-)


Τα λέμε

dimitris t είπε...

Με το ίδιο που πρέπει να γραφτεί στις 19 και 20 Οκτώβρη του 2011, αλλιώς μας περιμένει μακρόχρονη κατοχή.

Theoprovlitos είπε...

Κανονικα δεν θα έπρεπε να το κανετε Left G550 με προοπτικη να το κατεβασετε και αλλο, για να χαρουν και καποιοι οικονομικοί αναλυτες του ΣΚΑΙ;

Το κειμενο αυτο το δεχθηκα σα βαλσαμο. Το βαθυ κρατος και παρακρατος προσπαθει τελευταία να διασπασει την καθολικη αντιδραση του κοσμου δημιουργωντας εναν ρατσιστικο αντικληρικαλισμο και στηνοντας ιδεολογικα οδοφραγματα, θελωντας κατα βαθος να μαντρωσει την εκσυγχρονιστική αριστερα κατω από το ωμοφοριο του "εκσυγχρονιστικου" φιλελευθερισμου εναντι του "αδαούς λαουτζικου που ζει μεσα στον αναχρονισμο και την συντηρηση και δεν αντιλαμβανεται το καλο του (που ειναι η πολιτισμικη λοβοτομη η ασυδοσια της αγορας)".

Τελος παντως δεν μπορουν να κρυφτουν πια...

LeftG700 είπε...

Φίλε dimitris t,


Ένα μικρό τσιτάτο από τον Σουν Τζου -δεν συνηθίζουμε τα τσιτάτα, αλλά όλες οι συνήθειες κάποτα παραβιάζονται! ;-)


So there are five ways of knowing who will win. Those who know when to fight and when not to fight are victorious. Those who discern when to use many or few troops are victorious. Those whose upper and lower ranks have the same desire are victorious. Those who face the unprepared with preparation are victorious. Those whose generals are able and are not constrained by their governments are victorious. These five are the ways to know who will win.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε Θεοπρόβλητε,


Αν προσέξεις τον υπότιτλο του μπλογκ θα δεις ότι κάποια διόρθωση έχουμε κάνει ως προς αυτό που μας προτείνεις.

Κατά τα άλλα, να διευκρινίσουμε ότι το ποστ δεν είχε ως σκοπό να δημιουργήσει κάποιο αντίβαρο στο αντικληρικαστικό κίνημα. Έτυχε να έχω αυτό το βιβλίο, το οποίο όταν το διάβασα με είχε συγκινήσει πολύ. Έβαλα το συγκεκριμένο κείμενο του παπά επειδή μου άρεσε η διήγησή του. Και, φυσικά, δεν θα έβαζα το κείμενο κάποιου εισαγγελέα (το βιβλίο έχει και τέτοια).


Τα λέμε


ΥΓ Φίλε Θεοπρόβλητε, βλέπουμε επιμένεις να εστιάζεις σε συνωμοσίες. Δεν είναι όλα συνωμοσίες φίλε μας. Υπάρχουν και απόψεις. Πρέπει να το δεις κάποια στιγμή αυτό.

Theoprovlitos είπε...

Left g700

Δεν πιστευω να φανταζεσαι πως σε υποπτευομαι ως μελος καποιας συνωμοσιας. :)

Επισης πιστευω πως εχω μια καποια διακριτικη ευχερεια (ως τεως παρατρεχαμενος του συστηματος) να διαβαζω αναμεσα στις γραμμες και να διακρινω πότε μια αποψη - που στην ουσια αποτελει βουτυρο στο ψωμι του συστηματος και του βαθεος κρατους (ε μην αρνηθουμε και την υπαρξη τους) - ειναι προϊοντα δογματισμου που ξεπεραστηκε, επικινδυνου ρομαντισμου ή ανοησίας, και πότε μια καλοστημενη απατη.

Σε καθε περιπτωση ειτε καποιος γινεται συνειδητα δουρειος ίππος είτε απλα από ανοησία δεν παυει να ειναι εξ ισου επικινδυνος για την αριστερα, την κοινωνια, την χωρα και την ανθρωποτητα.

Αυτους τους συγκεκριμενους που κατονομαζω ή υπονοω, εχω κατι παραπανω από υποψιες για το βιο και την πολιτεια τους. Και για τις υπογεις διαδρομες τους.

Εξ αλλου, το δενδρο γινεται γνωστο απο τον καρπο του. Και π.χ. ενας παρατρεχαμενος των ιδιωτικοποιήσεων και συνοδοιπορος ή και ομοτραπεζος του παρακρατους, που δικαιολογει τον διαμελισμο της Γιουγκοσλαυιας, υβριζει τους αγανακτισμενους και δημοσιευει στην κωλοφυλλαδα του υμνους στον φιλελευθερισμο, όσο και να παριστανει τον "αριστερο", δεν κρυβεται. Απλά συστρατευει αφελεις για τον σκοπο που επιδιωκει.

Ε να μην τον καταγγειλουμε, και για εθνικο μειοδότη και για mega υποκριτη;

Το καλο με την κριση ειναι οτι πλεον οι πορνες δεν μπορουν να κρυφτουν γιατι τις προδιδει η χαρα τους.

Και για να γινω και πιο σαφης. Ειναι δυνατον ποτε ο Κουβελης να συμπορευεται με το Στεφανο Μανο, τον κατεξοχην εκπροσωπο της κτηνωδους κεφαλαιοκρατιας στην Ελλαδα και την ιερά θυγατερα; Δεν ξερει αραγε οτι αυτοι οι χωροι φορτιζονται και με το βεβαρυμενο παρελθον της χωρας, οτι αποτελουν τα παπαγαλακια της επιχειρηματικης διαπλοκης και της κατασχεσης δημοσιου πλουτου από μια διεθνη μαφια και ειναι τα κατ εξοχην φερεφωνα-θυγατρικες της Νεας Ταξης;

Τετοια αριστερα μονο για τα σκουπιδια αξιζει. Ή μαλλον ΟΥΤΕ για τα σκουπιδια γιατι και αυτα ανακυκλωνονται.

Theoprovlitos είπε...

ΥΓ Αν ειχα διακρινει ιχνος αντικληρικαλισμου ή μισαλλοδοξιας στο blog σας δεν θα εγραφα. Τα τοιουτου ειδους ιστολογια ειναι απολυτως σεσημασμενα και περιεργως πως ανηκουν και στον ιδιο ιδεολογικο ή οικονομικοεκδοτικο χωρο: Του παρακρατους.

Επικριτικος με τον κληρο και την Εκκλησια ως συστημα ειμαι και εγω, και υπο αλλες συνθηκες θα επιδιωκα να τους κραζω και εγω εκ των εσω. Εκ αλλου εχω γραψει και αρκετα αναλογα κειμενα.

Αλλα απο την στιγμη που ο αντικληρικαλισμος και ο αντιχριστιανισμος (σε βαθμο χειροτερο του αντισημιτισμου) εχει συμπεριληφθει στην ατζεντα του σπασιματος της εθνικης, ιστορικης, θρησκευτικης και πολιτισμικης ραχοκοκαλιας του Ελληνα ωστε να καταστει ευαλωτος ως γυμνοσαλιαγκας, τετοιου τυπου εσωτερικα μετωπα ειναι περιττη πολυτελεια. Γι αυτο και συμμετεχω με την ιδια ανεση και σε πορειες του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ και θρησκευτικων οργανωσεων και στο συλλογο κοπτοραπτουδων ανω λιοσιων.

Σημερα υπαρχουν ΔΥΟ μονο μετωπα. Το παγκοσμιοποιητικο-νεοταξικο στο οποίο ανηκουν οι "εκσυγχρονιστες-διαφωτιστες" (οποία αλλαζονια) που με μεσον το ανεξαντλητο χρημα και τα ΜΜΕ τα οποία διαθετουν, λειτουργουν ως "κοινωνικοι τηλεναμορφωτες", και απεναντι τους ΟΛΟΙ οι αλλοι.

Ειναι η εποχη που λεει και η Αποκαλυψη "Καλυτερα να ησουν θερμος ή κρυος. Αλλα επειδη εισαι χλιαρος θα σε εξεμμεσω". Και ο καθενας ας παρει ξεκαθαρη και αντρικια θεση.

Προσωπικα παντως, εχω παρει την αποφαση μου εδω και χρονια να μην καταστω εμμετος ουτε ιδεολογικο τραβεστι. Γνωμωνας πρεπει να ειναι παντα η ΑΛΗΘΕΙΑ (η οποια δεν περιοριζεται σε ιδεολογικα ή κομματικα στεγανα) ακομα και αν κινδυνευουμε λεγοντας την να μας καταταξουν επιλεκτικα στον Α ή τον Β χωρο προσωπα που φορανε στον εαυτο τους ταμπελιτσες (για να αυτοδηλωνονται σαν τις πωλητριες στα πολυκαταστηματα) και τα οποια κατα βαθος ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΣΤΕ.

Με αδελφικους χαιρετισμους,
Θεοπροβλητος