Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση με αντάλλαγμα το ευρωομόλογο; Αγαπητοί σύντροφοι ‘‘ευρωπαϊστές’’, ούτε να το σκέφτεστε!



ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ δεξιά και δεξιότερα ότι οι μεγάλες χώρες τής ΕΕ (λέγε με Γερμανία!) έχουν βάλει μπροστά την επεξεργασία ενός σχεδίου περαιτέρω ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αυτό το σχέδιο το θεωρούν ως εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την έκδοση ευρωομολόγων που θα αναχρηματοδοτούν, από έναν κουμπαρά πια, τα χρέη τών κρατών τής ευρωζώνης. Οι σχεδιασμοί επί χάρτου προς το παρόν (αλλά όλοι οι σχεδιασμοί από εκεί ξεκινούν!) προβλέπουν δραστική μείωση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας τών κρατών-μελών, αφού η κεντρική ιδέα του είναι να εκχωρηθεί στα διευθυντήρια και παραδιευθυντήρια των Βρυξελλών (δηλαδή μια χούφτα γραφειοκρατών υπαλλήλων του κεφαλαίου) η δυνατότητα να αποφασίζουν για τις εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές, να ελέγχουν ακόμα πιο ασφυκτικά τους οικονομικούς προϋπολογισμούς και να χαράζουν κοινή φορολογική, αμυντική και εξωτερική πολιτική.


ΕΠΕΙΔΗ εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ τρέχει ένα πολύ ισχυρό ρεύμα ορκισμένων ‘‘ευρωπαϊστών’’ που μπορεί να βρουν ‘‘ενδιαφέρον’’ το νέο σχέδιο,[1] κι επειδή των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, θα θέλαμε, απευθυνόμενοι κυρίως σε αυτούς, να εκφράσουμε φωναχτά λίγες σκέψεις επ’ αυτού —χωρίς καμία πρόθεση όμως να πιαστούμε και στα λόγια για μια εφ’ όλης τής ύλης συζήτησης περί ευρώ και ΕΕ.


ΟΥΤΕ να το σκέφτεστε! Εμείς, για την ώρα, αφήνουμε στην μπάντα το ζήτημα της αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών στην ΕΕ (καλά να είμαστε, θα έχουμε όλες τις ευκαιρίες στο μέλλον να το συζητάμε αυτό). Αλλά κι εσείς μην επιχειρήσετε να μας πουλήσετε τίποτε φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή να βαφτίσετε το κοτόπουλο ψάρι με την προσδοκία να το τρώμε και να λέμε κι από πάνω: «Τι φρέσκο ψάρι! Μυρίζει θάλασσα!»!!! Διότι, ανεξάρτητα με το αν και πότε θα αλλάξουν οι συσχετισμοί στην ΕΕ, αυτή τη στιγμή είμαστε από κάτω και δεν ξέρουμε από πού μας έρχονται (αν και για μερικές το ξέρουμε: έρχονται από τον Ολάντ, όπως είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας…). Και τι κάνουμε όταν οι συσχετισμοί δεν μας ευνοούν, αλλά και δεν έχουμε τη δύναμη να τους αλλάξουμε εδώ και τώρα; Κινήσεις αναμονής, αν μιλήσουμε με σκακιστικούς όρους, όπως εξηγούσαμε εδώ. Για να μη προφασιστείτε (να το προφασιστείτε ενδεχομένως, δεν κάνουμε δίκες προθέσεων) ότι δεν ξέρετε σκάκι και επομένως δεν μπορείτε να καταλάβετε τι ακριβώς εννοούμε, θα καταφύγουμε στο πιο δημοφιλές παιχνίδι, το ποδόσφαιρο, από το οποίο, δεν μπορεί, κάποια μυρωδιά θα ’χετε.


ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ όταν η αντίπαλη ομάδα υπερτερεί και μας πιέζει, είτε επειδή παίζουμε στην έδρα της, είτε επειδή είναι ισχυρότερη (δηλαδή έχει ακριβοπληρωμένους, πρωτοκλασάτους παίκτες γιατί είναι πιο πλούσια); Κάνουμε το εξής απλό, που το ξέρουν και το διδάσκουν ακόμα και οι προπονητές των ομάδων Δ´ κατηγορίας: ‘‘Παγώνουμε’’ το παιχνίδι! Με πασούλες, κράτημα της μπάλας, καθυστέρηση, ακόμα και υποκρινόμενοι τραυματισμό, πετώντας τη μπάλα στην κερκίδα ή ρίχνοντας δύο και τρείς μπάλες στο γήπεδο για να διακόψει το παιχνίδι ο διαιτητής, προσπαθούμε με κάθε τρόπο[2] να ροκανίσουμε το χρόνο, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για κάποια αντεπίθεση.


ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ σας συστήνουμε να κάνετε αγαπητοί σύντροφοι ‘‘ευρωπαϊστές’’ τού ΣΥΡΙΖΑ. (Για να είμαστε πιο ακριβείς: αριστεροί ‘‘ευρωπαϊστές’’ —οι δεξιοί ‘‘ευρωπαϊστές’’ είναι στη ΔΗΜΑΡ, ως γνωστόν![3]) Να παγώσετε το παιχνίδι! Γιατί με τους υπάρχοντες συσχετισμούς, αν επιχειρήσουμε να παίξουμε το παιχνίδι τών αντιπάλων, θα μας φουσκώσουν στα γκολ! Γι’ αυτό ακριβώς το μόνο που μας παίρνει για την ώρα να κάνουμε είναι το ‘‘πάγωμα’’ του παιχνιδιού. Μη μας αρχίσετε πάλι, προκειμένου να στηρίξετε την ‘‘ευρωπαϊκή προοπτική’’, μη μας αρχίσετε πάλι τα αριστερά ιδεολογήματα και τις αναλύσεις περί ‘‘εθνικισμών’’ που «πρέπει πια να αφήσουμε πίσω μας» ή τα κατεβατά περί τής «αποδρομής τής ισχύος τού έθνους-κράτους που αντιπροσωπεύει το παρελθόν», γιατί θα γελάσει και το παρδαλό αριστερό κατσίκι!


ΜΙΛΗΜΕΝΑ, ξηγημένα!


[1] Όχι και τόσο νέο. Τον τελευταίο ενάμισο χρόνο θυμόμαστε αρκετές φορές την Άνγκελα Μέρκελ να αναφέρεται ακροθιγώς σε αυτό το ζήτημα. Και δεν ξεχνάμε βέβαια ότι το ευρωπαϊκό ‘‘όραμα’’, όπως το εννοούν οι κεφαλαιοκράτες, δεν είναι άλλο από τις ΕΠΕ (Ενωμένες Πολιτείες τής Ευρώπης). Καπιταλιστικές πολιτείες βεβαίως βεβαίως...

[2] Ηθικό ή ‘‘ανήθικο’’. ;-)

[3] ;-)


Η photo, από το redicecreations.comredicecreations.com

38 σχόλια:

stelios είπε...

Λεφτόπουλα, ευτυχώς που οι ευρωπαιστές του ΣΥΡΙΖΑ διαμόρφωσαν την νικηφόρα τακτική του.
Αν επικρατούσαν οι απομονωτιστές και δραχμολάτρες που θα ήταν τώρα οι Αριστερά?

LeftG700 είπε...

Φίλε Στέλιο,


Επί τού πολύ συγκεκριμένου θέματος που θίγουμε έχεις κάτι να πεις; Αν έχεις, πες το. Μη μας αρχίζεις όμως τις γενικόλογες δοξολογίες! Αυτά δεν πιάνουν εδώ. Δεν είμαστε νεολαίοι τού ΣΥΝ, αν μας εννοείς... ;-)


Τα λέμε (επί τού θέματος, επί του θέματος όμως -είπαμε να πετάμε τη μπάλα στην κερκίδα, αλλά όχι και συναμετάξυ μας, δε λέει! ;-) )

stelios είπε...

Λεφτόπουλα δεν σας υποτιμώ καθόλου. Εξ΄αλλου οσάκις έχετε γραψει κατι σωστό είμαι ο πρωτος που το αναγνωρίζει.
Το ευροομόλογο είναι βασική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ,ο πρώτος που το πρότεινε στην Ευρώπη.
Μ΄αυτό θα φορολογηθούν οι πλουσιότεροι λαοί και θα έλθει κάποια ισσοροπία.Είναι ένα προοδευτικό μέτρο.
Ναί, είναι εντός του συστήματος αλλά και μια αύξηση του μεροκάματου των συνδικάτων το ίδιο είναι.
Επειδή σας θεωρώ ιδεολογικά πολύ καλούς Μαρξιστές το βρίσκω ακατανότητο το άρθρο σας και την κριτική σας.
Την Ευρώπη όσο την ενοποιούν οι καπιταλιστές τόσο πιο εύκολη δουλιά θα είναι για τους προλετάριους να ενωθούν.
Για να θυμηθούμε το αλβάβητο του Μαρξισμού.-εξαιρείται η Παπαρήγα καθώς είναι Σταλινική και δεν έχει σχέση με τον Μαρξ-Λένιν.
Βλεπω όμως οτι ένα καλό άρθρο που γράφεται το επόμενο είναι σαν το σημερινό-

Μάρκομ Ξ είπε...

Φίλε, συνοδοιπόρε Στέλιο

Το ευρωομόλογο, γενικά σαν ιδέα και υπό πολλές προϋποθέσεις, ίσως θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση με την έννοια ότι είναι ένα βήμα πιο έμμεσης εξάρτησης από το τραπεζικό και χρηματιστικό κεφάλαιο σε σχέση με την άμεση που ισχύει τώρα. Πάντως νομίζω ότι τα λεφτόπαιδα έχουν απόλυτο δίκαιο σε αυτό που λένε. Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να επιτραπεί η περαιτέρω πολιτική και οικονομική εξάρτηση από την ολιγαρχία των Βρυξελλών. Δεν το βλέπεις; Τα γεράκια του ευρωπαϊκού κεφαλαίου επιδιώκουν εδώ και χρόνια να μετατρέψουν την Ευρώπη σε ομοσπονδία κρατιδίων, όπου φυσικά θα υπάρχει ο φτωχός νότος (δεν είναι γεωγραφικός απαραίτητα ο προσδιορισμός) και ο πλούσιος βοράς.
Και μιας και ανέφερες μαρξισμό, να θυμίσω και γω από το μανιφέστο "Η πάλη του προλεταριάτου ενάντια στην αστική τάξη, αν όχι στο περιεχόμενο, στη μορφή, είναι στην αρχή εθνική. Φυσικά το προλεταριάτο κάθε χώρας πρέπει να ξεμπερδέψει, πριν απ' όλα, με τη δική του αστική τάξη."

συντροφικά,
Μάρκομ Ξ

LeftG700 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
LeftG700 είπε...

ΜΙΑ, ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ, ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΠΡΟΤΡΟΠΗΣ


Όπως εμμέσως ζητάμε και στο ποστ: Ας μη μετατραπεί η συζήτηση εδώ σε αντιπαράθεση για το "ευρωπαϊκό ζήτημα" γενικά. Η ανάρτηση θίγει ένα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα. Θα είναι πολύ πιο χρήσιμο για όλους αυτούς οι οποίοι θα πάρουν μέρος ή απλώς θα παρακολουθήσουν τον διάλογο, να εστιάσουμε σε αυτό.

Γνώμη μας και προτροπή μας και κάντε την ό,τι θέλετε. Εμείς θα εξακολουθήσουμε να εμπιστευόμαστε το λαό! :-)


Τα λέμε

stelios είπε...

Σφ Μάρκ Ξ , απάντησε σε παρακαλώ επί του συγκεκριμμένου.
Μας συμφέρει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ευρο-ομόλογο ναί ή όχι?

Ανώνυμος είπε...

Μα τα χίλια μουστάκια! να υπογραψει κι ο Αλλεν Μπαντιου ρε παιδί μου....

Γρηγόρης είπε...

Αγαπητά λεφτόπουλα,

κάντε μεγάλο ροκέ,ετοιμαστείτε να διπλώσετε τους πύργους -εργατικό κίνημα,νεολαία- και προπαντώς γυρίστε τον χρόνο να τρέχει για τον αντίπαλο.

Χαίρομαι μέσα στη δυστυχία μου να βλέπω τον πανικό ζωγραφισμένο στα μάτια του καθώς η ισπανική άμυνά του καταρρέει.Και η ιταλική συνάμα και γενικώς δεν τα πάει καλά με τις νότιες άμυνες ο παίχτης τελευταία.Και με τις πτώσεις των χρηματιστηρίων.Και με τις άτακτες ροές κεφαλαίων προς τις τσέπες της βασίλισσας με αρνητικό επιτόκιο.Και ο νοών νοείτω.

Όσο γι'αυτούς που επιμένουν να αγνοούν την σκληρή ταξική και ιμπεριαλιστική φύση της ευρωπαϊκής σκακιέρας και φαντάζονται πως ο αντίπαλος θα μας λυπηθεί και θα μας επιστρέψει τα φαγωμένα πιόνια επειδή.. θα τον παρακαλέσουμε και θα μας λυπηθεί,τους προτείνω να (ξανα)διαβάσουν το κείμενο ενός παππούλη.Που εάν ζούσε σήμερα στο φτύσιμο θα τον είχαν ως.. αντιευρωπαϊστή:

http://redflyplanet.blogspot.com/2011/12/blog-post_5901.html

Κι εγώ θα ήθελα να τρέχω γυμνός κι ανέμελος στα ανθισμένα λειβάδια της ευρωπαϊκής ένωσης και να κυνηγώ την πεταλούδα της οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσης,αλλά ο καπιταλισμός λειτουργεί λίιιγο διαφορετικά.Και τελευταία γέμισε τα λειβάδια με κονσερτίνες και νάρκες.Σαν του Έβρου ένα πράμα.

Κλείνοντας συμφωνώ να παγώσουν οι ευρωπαϊστές το παιχνίδι,κι εμείς να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στο κέντρο περιμένοντας λίγο ακόμα Μην εκπλαγείτε αν ο αντίπαλος τινάξει την σκακιέρα στον αέρα και βάλει τα κλάμματα.

Ανώνυμος είπε...

Στέλιο

Προφανώς δεν αντιλαμβάνεσαι για τι πραγματικά αναρωτιέται το ποστ και καταφεύγεις σε ερωτήματα προς το συντροφάκι μου το ναρκόμ του τύπου ΝΑΙ / ΟΧΙ

Τσιμπάς στη μπανανόφλουδα που τις τρείς τελευταίες μέρες αναμασούν οι καθεστωτικοί μηντιατζήδες και ορισμένοι εξυπνάκηδες ευρωπαϊστές άνευ όρων που υπάρχουν ακόμα και στο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ερώτημα είναι ποιό ευρωομόλογο και με ποιούς όρους και όχι ένα απλό ναι ή όχι.

Αν πράγματι αντιλαμβάνεσαι το ανωτέρω ερώτημα , αν μπορείς να καταλάβεις τι είναι , πως εκδίδεται , τι αντιπροσωπεύει ως ρευστοτητα πραμγατική , ποιά η σχέση του με τη νομισματική πολιτική της ΕΕ όπως υπάρχει κουτσή σήμερα , βάλε κάτω επιχειρήματα να το συζητήσουμε και άσε τις "δοξολογίες".

Αν θέλεις τη δική μου ταπεινή άποψη το ευρωομόλογο είναι ένα απλό εργαλείο άσκησης νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής , που όμως

α) ενέχει και παγίδες , ειδικά αν συνδεθεί απόλυτα με το σύμφωνο σταθερότητας , χωρίς να εξασφαλίζεται ποιός το εκδίδει , πότε και γιατί

β) Αν έπρεπε να είχε εμφαρμοστεί , η κατάλληλη περίοδος ήταν μέχρι πέρσυ στις αρχές καλοκαιριού , όπου τα απαιτούμενα ποσά ( ρευστότητες ) ήταν ακόμα σχετικά μικρά , μέσα στις αντοχές της ευρωπαϊκής οικονομίας. Τώρα πλέον είναι πολύ αργά. Οι αγορές εκτελώντας στην εντέλεια τον ...επαναστατικό τους ρόλο έχουν σπρώξει τα πράγματα στο σημείο όπου αν σήμερα υιοθετηθεί ευρωομόλογο ( ΟΧΙ έργων και ανάπτυξης , αλλά bond όπως της fed ) θα χρειαστούν αρχικά κεφάλαια ( προς ..μόχλευση ) που θα ξεπερνούν τα 500 δις. παράλληλα έχουν εξωκείλει οι τράπεζες πανευρωπαϊκά , με αποτέλεσμα ένα τέτοιο εργαλείο να μη παρουσιάζει σήμερα ούτε τους ίδιους μικρούς αρχικούς ( τότε ) κινδύνους , ούτε πολύ περισσότερο να αποτελέσει αντικείμενο καταφυγής χρηματικών κεφαλαίων όπως πχ τα γερμανικά ομόλογα

γ) Η σύνδεση ευρωομολόγου - δημοσιονομικής πειθαρχίας είναι αναγκαστική , υπό οποιοδήποτε καθεστώς. Σημασία έχουν επίσης οι όροι που θα διαμορφωθούν στη πορεία . Αν δηλαδή τα ευρωομόλογα θα συμβάλλουν ή όχι στην αναστροφή του υφεσιακού αρμαγεδώνα και θα επιτρέψουν τη δημιουργία αναπτυξιακών προοπτικών. Αυτό πλέον είναι πολύ αμφίβολο


Γιάκοβ

stelios είπε...

Γιάκωβ, σε ευχαριστώ για το χρόνο σου και την ανάπτυξη του θέματος, ειλικρινά.
Ομως η ερώτησή μου παραμένει απλή.
Δεν με ενδιαφέρουν τι είδους ευρο-ομόλογο διακινούν οι διάφοροι.
Ρωτάω για το ευρο-ομόλογο που καταθέτει σαν πρόταση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ανώνυμος είπε...

Επειδής κάθε τι που φαινομενικά δημιουργείται προς συμφέρον κι εξυπηρέτησή μας, στην πορεία με κάτι διορθώσεις και με κάτι επικαιροποιήσεις και με κάτι αναθεωρήσεις αποδεικνύεται σκέτο τυράκι και πάπαλα.
Επειδής το τελευταίο που θάθελαν οι όπου ισχυροί είναι η δική μας πρόοδος και καλοπέραση.
Κι επειδής ακόμη και καραμπινάτες παπαριές τύπου μάαστριχτ (για τις οποίες δυστυχώς ο συν. του συρ. ποτέ δεν μετάνοιωσε και δεν απολογήθηκε), επικαιροποιήθηκαν με νεότερες παπαριές τύπου συνθήκης λισαβόνας και άλλες που ούτε τ όνομά τους δεν θυμάμαι, αποδείχτηκε πως μόνο για καλό μας δεν ήταν, θεωρώ την ανάρτηση γαμάτη.
Κι αν σε κάποιον ασκεί γοητεία μια εκδοχή ενδιαφέροντος του διεθνούς κεφαλαίου για την δήθεν δημοσιονομική, οικονομική ή άλλη κάτι τις πρόοδο των λαών, ας δούν την κίνα.
Οι ίδιοι οι κινέζοι χέστηκαν για τους κινέζους και για το πως ζούν. Κι ας έχουν τις προαναφερθείσες σταθερότητες.
Οι γερμανοτέτοιοι λέτε να μας αφήσουν να παίζουμε στην αυλή μας όταν με το καλό εκχωρήσουμε ακόμα και το γκαζόν για μια ακόμη παγίδα υπερχρέωσης;

mbiker

Μάρκομ Ξ είπε...

Σ/φε Στέλιο

Νομίζω ότι ο γέρο - Γιάκοβ τα είπε πολύ καλύτερα από ότι θα μπορούσα εγώ.
Η γνώμη μου για το ευρω-ομόλογο λοιπόν είναι περίπου αυτή.
Η γνώμη μου για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη δική του πρόταση για το ευρω-ομόλογο θα διαμορφωθεί όταν επαναδιαμορφωθεί (αν επαναδιαμορφωθεί) αυτή η πρόταση από τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα. Γιατί αυτή που είχε κάνει πριν από πολλούς μήνες (ίσως και χρόνο) δεν νομίζω ότι ισχύει ακόμα.
Εκτός βέβαια, αν έχω λειψή πληροφόρηση, οπότε παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι νεότερο (περί τωρινής πρότασης ΣΥΡΙΖΑ για ευρω- ομόλογο) να ενημερώσει.

συντροφικά,
Μάρκομ Ξ

LeftG700 είπε...

Γερο-Γιάκοβ;;; Ορέ Μάρκομ Ξ, σου φαίνεται για γέρος τούτος εδώ;;;

;-)


Τα λέμε

Μάρκομ Ξ είπε...

Να καταλάβαινα και τι λέει το λινκ, καλά θα τανε... :-)

Ενη είπε...

Aριστερα Φιλαράκια

Εσεις μεν μπορεί να προτείνετε το "πάγωμα του παιχνιδιου" ομως

το παιχνίδι, οπως δειχνουν τα πραγματα, απο την "Τριτη στην Πέμπτη" (που λέει ο λόγος)

μπορεί να εχει ηδη "προχωρήσει"

Δειτε τι ειπε χθες η Μερκελ στη γερμανικη δημόσια τηλεοραση

http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4727751

(συγγνώμη για την πηγή που ειναι του "συγκροτήματος" αλλά στο Google ηταν μόνο αυτο)

Λοι-πον

Τα γεγονότα φαινεται εχουν ξεπεράσοει ακόμα και το ευρωομόλογο (ειτε για αναπτυξιακους στόχους ειτε οχι)

και η συζήτηση πλέον γίνεται (υστερα και απο το μέγα θέμα που εχει προκυψει με την Ισπανία)

για την καθιέρωση μιας ευρώπης δύο ταχυτήτων (επίσημα πλεον και με τη βουλα)

δηλαδή,

ενας πολιτικος διαχωρισμος των χωρών που αντιμετωπίζουν ανυπερβλητα προβλήματα χρέους, οπως ειναι σήμερα οι χώρες που βλέπουν στη Μεσόγειο, και να υπάρξουν ειδικες μεσογειακές ζώνες, εναντι των αλλων

της βόρειας ευρώπης, με ειδικές ρυθμίσεις.

Με λιγα λόγια καθαρά διαχωρισμός "πλουσίων και φτωχων χωρών" με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τις οικονομίες τους.

Δεν ειναι προβλέψιμο βέβαια αν μια τέτοια πρόταση θα γίνει αποδεκτη απο τα αλλα μέλη της ΕΕ, αλλά το θέμα ειναι ηδη επάνω στο τραπέζι απο τη Μερκελ.

Οι Ολάντ και Μόντι εχουν ηδη δραστηριοποιηθει για ενα αξονα ενάντια στις ιδεες της Μερκελ,

ο ΣΥΡΙΖΑ τι γνώμη εχει περί ολων αυτών, αραγε;;

(-;

Ανώνυμος είπε...

Στέλιο

Το τι λέει ο Συριζας για το ευρωομόλογο έχει πλέον πολύ μικρή αξία.

Το ζήτημα έχει κλείσει οριστικά επειδή οι νεοφιλελεύθεροι λούστροι των τραπεζών όπως η κα Μέρκελ ήλπισαν πέρσι ότι με την επιβολή της εσωτερικής υποτίμησης , της λιτότητας μέχρι μυελού οστών και της δημοσιονομικής πειθαρχίας θα μπορούσαν ( ελλείψει οιασδήποτε αναπτυξιακής πολιτικής ) να βάλουν φρένο στη προδιαγεγραμμένη πορεία.

Το ευρωμόλογ υπό οιανδήποτε μορφή , για να φέρει αποτέλεσμα ουσιαστικό θα έπρεπε να είχε υιοθετηθεί εδώ και ένα χρόνο... είχε καταληκτική ημερομηνία. Σήμερα ακόμα και αν η ΕΚΤ ( η μόνη στην ουσία ικανή να εκδώσει , να εγγυηθεί και να διαχειρισθεί ένα τέτοιο project ) αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία

είτε για

α) Να εγγυηθεί κρατικά χρέη μέχρι το "νόμιμο" όριο του 60% ( η λάιτ εκδοχή )

είτε για

β) Να εγγυηθεί το κρατικό χρέος όλων των χωρών της Ευρωζώνης ( πράγμα εντελώς απίθανο )

θα προσκρούσει σε μια πραγματικότητα ανελέητη :

Οι αγορές , δηλαδή οι διαχειριστές τεράστιων "ρευστοτήτων" που δημιουργήθηκαν στην ουσία εκ του μη όντος κατά την άναρχη νεοφιλελεύθερη οιονεί ανάπτυξη των τελευταίων 2 δεκαετιών , ψάχνουν ΑΣΦΑΛΕΙΑ και όχι ΑΠΟΔΟΣΗ τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα. Στη παρούσα συγκυρία οι "συστημικοί" κίνδυνοι είναι πολύ αυξημένοι , η παγκόσμια οικονομία παρουσιάζει χαμηλές αναπτυξιακές προσδοκίες , το πάρτυ των επενδύσεων σε έργα , στο real estate , στις ανανεώσιμες κτλ μάλλον έλαβε τέλος και ΚΥΡΙΩΣ το παγκόσμιο και ειδικά το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα ( μέσω το οποίου κινείται αυτή η τεράστια "ρευστότητα" ) βρίσκεται σε βαθύτατη κρίση.

Όπως έχω γράψει εδώ και κοντά δύο χρόνια , το ευρωομόλογο θα μπορούσε να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο υπό προΥποθέσεις το πολύ μέχρι πέρσυ τον Ιούνιο.

Παρατηρώ επίσης την εξαίρετη ανωτέρω κυρία να αναρωτιέται τι γνώμη έχει ο Συριζας για τον υποτιθέμενο άξονα Ιταλίας - Γαλλίας , ενώ στη πραγματικότητα το ερώτημα είναι ρητορικό. Αδιαφορεί για τη γνώμη του Συριζα ( την οποία άλλωστε ούτε εγώ , ούτε κανείς εδωμέσα μπορεί να εκφράσει αυθεντικά ) . Όμως η εν λόγω παραθέτει τη "λύση" στο πρόβλημα , όπως πλέον προωθείται από την Αγγέλω ( πατιμέντο ) γιατί πράγματι αυτή ίσως είναι η τελευταία καταφυγή των πιό ακραίων νεοφιλελεύθερων σήμερα. Οι Ολλαντρέου και Μόντης ( Πάιθον ) γνωρίζουν καλά ότι σε μια τέτοια εξέλιξη η πιθανότητα να βρεθούν με τους "ισχυρούς" είναι περιορισμένη , γι αυτό και υποτίθεται πως ετοιμάζουν "μέτωπο". Μη τσιμπάς όμως Στέλιο μου. Το μέτωπο αυτό θα καταρρεύσει σύντομα , όσο ο κάθε μακαντάσης θα προσπαθεί να σώσει το δικό του κώλο. Οι Γαλλικές Τράπεζες είναι εκτεθειμένες και στην Ιταλία και ( προπάντων ) στην Ισπανία για κοντά μισό τρις . Το κουμπί λοιπόν αγαπητέ Στέλιο δεν βρίσκεται στο ευρωομόλογο αλλά στο τραπεζικό σύστημα

Γιάκοβ ( Γέρο... )

stelios είπε...

Γιάκωβ, στην ...ηλικία σου δεν συγχωρούνται τέτοια σφάλματα.-για τον φίλο μου Μαρκομ Ξ είμαι ανεκτικός λόγω ηλικίας, καθώς και με τα Λεφτόπουλα-.
Η ΕΕ είναι δημιούργημα των πολυεθνικών και γ΄αυτό ό,τι και να γίνει θα ενωθεί δημοσιονομικά σε ένα ομοσπονδιακό κράτος.
Είναι ζήτημα χρόνου. Απλώς τώρα με την κρίση θα επιταχυνθεί η ενοποίησή της με άγριο καπιταλιστικό τρόπο.
Ο σοσιαλισμός θα αργήσει ..λιγάκι δυστυχώς. Βλέπεις η ιστορική εξέλιξη δεν πάει με τα γούστα μας-εδω την πάτησε κοτζάμ Λένιν-
Εκτός ΕΕ , δεν συζητάμε για σοσιαλισμό, ούτε τύπου Αλβανίας Χότζα πλεον.
Μπορούμε όμως να περιορίσουμε την αυθαιρεσία του κεφαλαίου χτίζοντας εντός και εκτός Ελλάδος ισχυρό κίνημα που θα είναι ο δημιουργός της τελικής ανατροπής του καπιταλισμού , που θα γίνει πρώτα στην Ευρώπη βεβαίως.-μη με ρωτήσεις γιατί εσύ-

Ανώνυμος είπε...

Στέλιο

κατάλαβες ορέ έστω και μία ( 1 ) λέξη από αυτά που σου γράφω ακριβώς από πάνω ;;;

Πολύ αμφιβάλλω



Γιάκοβ

stelios είπε...

Ναί Γιάκοβ, μαζί κουβεντιάζουμε και χώρια καταλαβαίνουμε.
-αν δεν κάνω λάθος και διόρθωσέ με, το θέμα είναι 1. το ευρο-ομόλογο και 2. η ενοποίηση της ΕΕ. σωστά?-

LeftG700 είπε...

Φίλε Στέλιο,


Δεν ξέρω τι καταλαβαίνεις εσύ από τον διάλογό με τον товариш Яков Федотович και τι καταλαβαίνει εκείνος.

Θα σου πω τι καταλαβαίνω εγώ από τα λόγια σου. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά, καταλαβαίνω πως εκπροσωπείς το μεγάλο και υπολογίσιμο ρεύμα εντός τής Αριστεράς που έχει παραδεχθεί και συμβιβαστεί με την Ήττα.

Επειδή κατά μεγάλο ποσοστό αυτό το ρεύμα αποτελείται από αριστερούς μιας κάποιας ηλικίας, στους οποίους, σύμφωνα με δικά σου λόγια, ανήκεις ηλικιακά κι εσύ, σου λέω με αγάπη και χωρίς πείσματα το εξής:

Αν εσείς έχετε εσωτερικεύσει την Ήττα, κρατήστε την τουλάχιστον μέσα σας. Μη προσπαθείτε να μας μεταδώσετε κι εμάς την ίδια ηττοπάθεια.

Αφήστε μας να προσπαθήσουμε. Ακόμα κι αν είναι για να καταλήξουμε κι εμείς ηττημένοι...


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Στέλιο


Δεν έχω απεριόριστη υπομονή. Ή μίλα με επιχειρήματα και στοιχεία ή παραδέξου ότι δεν ξέρεις για το εξειδικευμένο αυτό ζήτημα περισσότερα από όσα μπορείς να καταλάβεις από τις γενικολογίες που ακούς εδώ και εκεί.

Το θέμα έχει και "τεχνικά' και πολιτικά χαρακτηριστικά και δυστυχώς κανείς ( ακόμα και το τσιπρόπουλο ) δεν μπορεί να επιβάλλει τη δική του "λύση" στο σύνολο των παραγόντων της Ευρώπης που θα μπορούσαν να κινήσουν και προπάντων να εγγυηθούν ένα ευρωομόλογο. Γιατί χωρίς ουσιαστική εγγύηση και ομόθυμη στήριξη από όλους τους εμπλεκόμενους το ευρωομόλογο που ονειρεύεσαι θα έχει μεγαλύτερο spread από το δικό μας στη δευτερογενή αγορά και αποτίμηση σκουπιδιού στη πρωτογενή.

Λέφτηδες

μιλώντας μόνο για πάρτη μου την ήττα τη βιώνω ( και οικογενειακά και προσωπικά ) πάνω από μισό αιώνα. Στην αμυδρή χαραμάδα που ανοίγει στέκομαι δύσπιστος και προβληματισμένος , δεν ενθουσιάζομαι αλλά ούτε υπονομεύω . Στις δικές σας γενιές εναπόκειται η συνέχεια. Και όταν γκρινιάζει ο γέρο Γιάκοβ δείξτε του συγκατάβαση και κατανόηση :)

Γιάκοβ

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович,


Όλοι ηττημένοι είμαστε, κι όλοι βιώνουμε την ήττα. Το ζήτημα είναι να μη την εσωτερικεύσουμε. Κι εσύ δεν την έχεις εσωτερικεύσει. (Όπως δεν την είχε εσωτερικεύσει κι ο πατέρας σου: όποιος δακρύζει όταν βλέπει με τα ίδια του τα μάτια την ήττα μια παραμονή Πρωτοχρονιάς, βιώνει μεν την ήττα, αλλά δεν την αποδέχεται…) Ξέρουμε τι ‘‘βλέπουμε’’ και τι ‘‘διαβάζουμε’’ από εσένα, δεν θα μας βγάλεις τρελούς! :-) Και τη ‘‘γκρίνια’’ σου, ακριβώς επειδή δεν είναι υπονομευτική, ακριβώς επειδή δεν προδίδει διάθεση απαγόρευσης του δικαιώματος που έχουμε κι εμείς στο δικό μας λάθος, όχι μόνο την ανεχόμαστε, όχι μόνο τη θέλουμε, αλλά, κάτι παραπάνω: τη χρειαζόμαστε!

Μιλημένα, ξηγημένα! ;-)


Увидимся

Ανώνυμος είπε...

Λέφτηδες

Δεν είπα ότι έχω εσωτερικεύσει την ήττα της δικής μου γενιάς και τη προσωπική μου. Αντίθετα με τη "γκρίνια" μου νομίζω ότι την εκφράζω ευκρινώς. Άλλωστε άνθρωποι ηττώνται συχνά , ιδέες πολύ πιό σπάνια

Γιάκοβ

Κωστής Παπαιωάννου είπε...

Αυτό που μου αρέσει σ' αυτή εδώ την παρέα, αυτές τις μέρες, είναι ότι πάνω στον συντελούμενο θρίαμβο της λυκοσυμμαχίας θυμηθήκατε την ήττα.

Εγώ θα έλεγα να περιμένετε λίγο. Οκτώ μέρες έμειναν ... προσωπικά πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μοναδικό πολιτικό χαρτί που έχει αυτή την στιγμή η Ευρώπη και δεν αποκλείεται καθόλου να παιχτεί.

Αλλά και όταν φτάσει η ημερομηνία λήξης αυτής της ανέλπιστης ευκαιρίας (για την Ευρώπη) η ήττα ... στο χρηματιστήριο της πολιτικής δεν θα έχει καμιά αξία

;-)

stelios είπε...

Λεφτόπουλα, δεν καταλαβαίνω ούτε από νίκες ουτε από ήττες. Ούτε από εωτερικεύσεις ούτε τέτοια αλλαμπουρνέζικα Παραείστε μπλεγμένοι.
Ενα ξερω. Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ μας δίνουν ελπίδα για κάτι καλύτερο.
Εγινα σαφής?

Ανώνυμος είπε...

Θα συμφωνήσω ως ένα βαθμό με το ΚΠ

Το ερώτημα που τίθεται είναι για ποιά Ευρώπη και με ποιούς όρους.
Να σημειώσω ότι ενώ πράγματι στο χρηματιστήριο του ...μέλλοντος οι πολιτικές ( ή προσωπικές ) ήττες θα αποτιμώνται ως trash , το χρηματιστήριο εδώ και καιρό έχει προεξοφλήσει την ήττα της πολιτικής όπως τη γνωρίσαμε μεταπολεμικά.

Γιάκοβ

ΥΓ είναι αυτό που λέω για την ..επαναστατικότητα των αγορών

Κωστής Παπαιωάννου είπε...

Φίλε Στέλιο,
Ο Τσίπρας πράγματι πουλάει ελπίδα το λέει καθαρά και εσύ την αγοράζεις. Νομίζω ότι η Αριστερά πρέπει και μπορεί να πουλήσει κάτι παραπάνω από ...ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο: Την βεβαιότητα για έναν καλύτερο κόσμο,
Την βεβαιότητα όμως για έναν καλύτερο κόσμο δεν την πουλάει κανένα "αριστερό" κατάστημα, πολυκατάστημα ή μπουτίκ, γιατί θα κλείσει η επιχείρηση.

Άρα δεν γίνεται παρά να την κατασκευάσουμε μόνοι μας.

stelios είπε...

Φιλε Κωστή Παπαιωάννου, μην γίνεσαι σαν τους φοιτητές αοριστολογών. Τι παει να πει μόνοι μας
Χωρις οργάνωση και κόμμα ?
Αρχηγό έχουμε, και κόμμα έχουμε και κίνημα που μας συηρίζει.
ΣΥΡΙΖΑ

Κωστής Παπαϊωάννου είπε...

Φίλε Στέλιο,

δεν αοριστολογούσα σαν φοιτητής και ούτε σήμερα αοριστολογώ. Μόνοι μας θα πει εμείς οι αριστεροί, όποιοι είναι οι αριστεροί, χωρίς αυτές τις οργανώσεις που δεν είναι οργανώσεις και χωρίς αυτά τα κόμματα που δεν είναι αριστερά.

Εγώ δεν λέω να παρατήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ και να τρέχεις και μακάρι ο Τσίπρας να γίνει και πρωθυπουργός και πλανητάρχης ... εγώ λέω να είσαι έτοιμος για ό,τι θα επακολουθήσει. Αν θέλεις βέβαια αν δεν θέλεις μην είσαι.

αυτό λέω

7Demons είπε...

Σας παρακολουθώ μια εβδομάδα τώρα και δεν αντέχω άλλο,θα το πω κι ας παρεξηγηθώ:

ΕΔΩ ΤΑ ΜΙΝΤΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΤΥ ΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ,ΤΟ ΑΜΟΡΦΩΤΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΚΑΥΛΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ,ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΓΕΙ ΣΤΗ ΦΟΡΑ(δείτε το πόσοι πολλοί επικροτούν τη συμπεριφορά του μικρού της Χ.Α.) ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΙΝΕΤΕ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΤΣΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΣΟΣ,ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΛΟΓΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΩΣΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ.
ΕΛΕΟΣ...

LeftG700 είπε...

Φίλε Δαίμονα,


Από εμάς δεν πρόκειται να παρεξηγηθείς. Μήπως όμως εσύ έχεις παρεξηγήσει κάπου την ανάρτηση; (Δεν έχει στόχο σε καμία περίπτωση να αναδείξει τον πιο αριστερό, λανθασμένα βλέπεις τέτοια στόχευση). Και μήπως κάπου παραγνωρίζεις και τις αντικειμενικές και δεδομένες συνθήκες, στις οποίες βέβαια συμπεριλαμβάνονται και οι υποκειμενικές αδυναμίες και όρια;


Τα λέμε

Κωστής Παπαιωάννου είπε...

Φίλε δαίμονα,
Συμφωνώ στις παρατηρήσεις σου και δεν πίνω τσάι, καφέ πίνω, και γράφω ακριβώς γι αυτό το θέμα.
Γράφω όμως ότι για τον φασισμό φταίει η ανυπαρξία μιας "σωστής" Αριστεράς.
Ποια είναι η αντίρρησή σου;

7Demons είπε...

Αγαπητοί Λέφτηδες και Κωστή Παπαιωάννου,

Δεν αναφέρθηκα στην ανάρτηση καθ΄εαυτή, αλλά στο συνδυασμό σχολίων και ανάρτησης. Φίλιος ο ακαδημαϊκός εκλεκτισμός με τις "λεπτές" παρατηρήσεις επάνω σε ιδεολογικές αποχρώσεις και σε εφαρμοστέες ερμηνείες (το εννοώ, δεν κάνω πλάκα),εφιαλτική δε η σκληρή ,αδυσώπητη και ηθικώς ρυπαρή πραγματικότητα με την ανάσα του φασισμού να δηλητηριάζει την κοινωνία και να παρουσιάζει εαυτόν ως περίπου το αληθές επαναστατικό ρόδο και την Αριστερά ως το χασάπη των ονείρων πολλών γενεών.
Και επιτρέψτε μου να διαφωνήσω στο ότι για το φασισμό φταίει η ανυπαρξία μιας "σωστής" Αριστεράς. Οι ευθύνες της είναι πλημμέλημα μπροστά στην κακουργηματική κυοφορία του φασισμού από τα αστικά κόμματα.(αφήστε δε, που κάτι ανάλογο περί ευθυνών της Αριστεράς, υποστήριξε εχθές και η Κόρη του Νοσφεράτου με περισσό θράσος στην εκπομπή του εμετικού megalo-γιάννη...)

Τις ζεστές μου Καλημέρες.

Μάρκομ Ξ είπε...

Σωστοί οι 7demons...

Κωστης Παπαϊωάννου είπε...

Φίλε δαίμωνα,
Καλά να πάθω για να μάθω να μη χρησιμοποιώ λάθος λέξεις. Έβαλα το "σωστή" (αριστερά) σε εισαγωγικά, αλλά βεβαίως αυτό δεν φτάνει για να αντιληφθεί κάποιος τι εννοώ. Η έκφραση στην οποία έχω καταλήξει για την λεγάμενη είναι υπαρκτή μη-Αριστερά. Και αυτό σημαίνει ακριβώς Αριστερά στα λόγια δεξιά (ακριβέστερα εν δυνάμει φασισμός) στην πράξη.
Βαριά κουβέντα θα μου πεις. Πολύ πιο ελαφριά από την "μεταπολίτευση του λαού" που είναι μιά επικίνδυνη φασιστική ανοησία.
Τα αστικά κόμματα και γενικά η αστική πολιτική κάνει πολύ απλά (και πολύ καλά) την δουλειά της.
Επιμένω λοιπόν ότι "εγω" ζητάω ρέστα από αυτόν που έρχεται μέσα στον πολιτικό μου χώρο και μου το παίζει αριστερός. Μόλις περάσει (και θα περάσει αναγκαστικά) στο φασισμό όπου ανήκει δεν θα έχω κανένα παράπονο εναντίον του. Θα τον πολεμάω με τον δικό μου τρόπο σαν φασισμό.

Ανώνυμος είπε...

Αν έχω καταλάβει καλά το 'πρόταγμα'του Κωστή, δεν χρειάζεται οργάνωση κομματική, παρά μόνο ανθρώπους διατεθειμένους να μιλήσουν, πέρα και έξω απο λογικές 'ομάδας' και ipse dixit αυθεντίας. Η μαγιά ('αριστερά της βάσης') είναι εκεί, αυτό που λείπει πέραν αυτής είναι που δεν κατανοώ.
Μου θυμίζει την άποψη τού Νέγκρι ότι η «άλλη όψη» του σύγχρονου καπιταλισμού είναι ο κομμουνισμός, ότι, δηλαδή, όλα βαίνουν κομμουνιστικώς και αισίως, και ένα σπρώξιμο αρκεί για να μπορέσουν οι «πνευματικοί εργάτες» (—το 10% επί τού συνολικού 30% τού εργατικού δυναμικού που απασχολείται στον τριτογενή τομέα στις χώρες τού ΟΟΣΑ - η 'αριστερά του ιντερνετ' κτλ) και οι (λιγότερο ή περισσότερο προλεταριοποιημένοι) καταναλωτές των πολυεθνικών — με τηλεπαθητικά μέσα — να μεταμορφώσουν τη βαρβαρότητα σε σοσιαλισμό.

Μανωλιός.

Συγνώμη για την κατάχρηση της φιλοξενίας σας LFG7

LeftG700 είπε...

Φίλε Μανωλιό,


Καλά έχεις καταλάβει τις θέσεις τού Κωστή. Κάπως έτσι τα βλέπει. Είναι οι θέσεις τού νεοαναρχικού-αυτόνομου ρεύματος.

Είναι το δεύτερο σχόλιό σου εδώ. Στο προηγούμενο δεν απαντήσαμε ούτε σε καλωσορίσαμε. Το κάνουμε τώρα και επανορθώνουμε την παράλειψή μας.

Και μη ζητάς συγγνώμη για την "κατάχρηση της φιλοξενίας". Δεν υπάρχει καμία κατάχρηση γιατί δεν είμαστε ιδιοκτήτες τού μπλογκ για να σε φιλοξενούμε -εσένα ή οποιονδήποτε άλλον σχολιαστή. Μόνο διαχειριστές. Το πολίτευμα εδώ είναι Λαϊκή Δημοκρατία και η ατομική ιδιοκτησία σε μέσα που είναι κοινωνικά από τη φύση τους απαγορεύεται! ;-)


Τα λέμε