Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Μακροπρόθεσμα, θα είμαστε όλοι νεκροί. Ιδίως αν έχουμε πεθάνει από το 1946!




(Φιλοξενούμενο κείμενο —with a little help from his friends… ;-) )



Υποσυνείδητα από μεγάλο μέρος τών δυστυχούντων Ελλήνων και ανομολόγητα από πολλά αριστερά κεφάλια (η λέξη κεφάλια και με την κυριολεκτική και με τη μεταφορική σημασία της) η λύση τών σημερινών μας προβλημάτων βρίσκεται στην επιστροφή στη Χρυσή Τριακονταετία που έζησαν οι χώρες τής Δυτικής Ευρώπης μετά τις τραγωδίες τού Β´ ΠΠ. Κάτι τέτοιο είναι απολύτως εφικτό. Με μία βασική προϋποθετική ‘‘λεπτομέρεια’’ όμως: πρέπει να προηγηθεί ένας Γ´ ΠΠ! Γιατί χωρίς τις τεράστιες καταστροφές που προκάλεσε ο δεύτερος Μεγάλος Πόλεμος και χωρίς τη μαζική εξολόθρευση του ανδρικού κατά κύριο λόγο οικονομικά ενεργού πληθυσμού, το θαύμα τής ανοικοδόμησης, η οικονομική ανάπτυξη που αυτό πυροδότησε και οι συνθήκες πλήρους απασχόλησης που επικράτησαν δεν θα είχαν υπάρξει ποτέ. Όποιοι θυμηθούν αυτή την ενοχλητική παράμετρο δεν θα δυσκολευτούν να συνειδητοποιήσουν ότι το χρυσάφι τής πρώτης μεταπολεμικής εποχής,  δεν ήταν και τόσο ατόφιο...

Κι αυτά είναι τα καλά νέα! Γιατί οι διαφορές με τις δεκαετίες της κοινωνικής συναίνεσης και της αρμονικής συμβίωσης κεφαλαίου – εργασίας δεν είναι μόνο η απουσία ενός νέου Μεγάλου Πολέμου. Τι να πρωτομνημονεύσει κανείς; Την καπιταλιστική αντεπανάσταση που ξαναμάντρωσε στο μαντρί τού καπιταλισμού τεράστιες περιοχές τού πλανήτη, οι οποίες, με προπομπό την επανάσταση του 1917 και παρά τα όποια γνωστά προβλήματα, είχαν τραβήξει διαφορετικό δρόμο; Την απελευθέρωση έως πλήρους ξεχαλινώματος του κεφαλαίου να μετακινείται σαν ανεμοστρόβιλος και με τις ανάλογες καταστρεπτικές συνέπειες; Την είσοδο στο παιχνίδι τού καπιταλιστικού ανταγωνισμού τής Ανατολικής πλευράς τής γης και τις αντίστοιχες μετατοπίσεις τού γεωοικονομικοπολιτικού κέντρου βάρους; Την αμείλικτη πραγματικότητα, που πρώτος ανέλυσε ο Μεγάλος παππούς, σύμφωνα με την οποία η τεχνολογική ανάπτυξη του καπιταλισμού τρώει τα εργαζόμενα γι’ αυτόν παιδιά του; Το γεγονός πως η αειφόρος ανάπτυξη του καπιταλισμού είναι ένα ιδεολόγημα, σε διαμετρική αντίθεση με την άποψη που θέλει τα φυσικά όρια τού πλανήτη να μην είναι ανεξάντλητα; Διαλέξτε και πάρτε.

Τι να κάνει ο φουκαράς ο Κέινς απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα; Να αυξήσει την απασχόληση βάζοντας τους μισούς άνεργους να ανοίγουν τρύπες και τους άλλους μισούς να τις κλείνουν; Αυτό απαιτεί δημόσιες επενδύσεις, που συνεπάγονται αύξηση των ελλειμμάτων. Απαγορεύονται δια ροπάλου. Να φορολογήσει τα επιχειρηματικά κέρδη; Συρρικνώνονται λόγω τής κρίσης ή μεταφέρονται αλλού σαν τον Ντεπαρντιέ (σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν εκατομμύρια αριστεροί παραναγνώστες τού Μαρξ σε όλο τον κόσμο, το κεφάλαιο είναι αυτό που δεν έχει πατρίδα, όχι οι προλετάριοι!). Να φορολογήσει τον συσσωρευμένο πλούτο; Είναι πουλί πετούμενο. Πάντα ήταν· και κατά περιόδους —καλή ώρα!— άπιαστο.

Συνηθίζουμε εμείς οι αριστεροί να τσιτάρουμε τη λενινιστική ατάκα τού Ζαχαριάδη «καινούργια κατάσταση, καινούργια καθήκοντα». Πολύ καλά κάνουμε! Να μην ξεχνάμε όμως ότι κάθε νέα κατάσταση κουβαλάει και τα δικά της προβλήματα, για τα οποία απαιτούνται και νέες λύσεις. Διότι:

Δεν μας κάθεται καθόλου καλά να θυμόμαστε τις παλιές λύσεις «που δεν δουλεύουν πια» μόνο όταν έρχεται η κουβέντα στα Χειμερινά Ανάκτορα!

Για να τα λέμε όλα! Εντάξει;


Η εικόνα από το economicoudc.blogspot.com.









6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Λέφτηδες

τι εννοείτε με τον υπότιτλο περί φιλοξενίας

Γιάκοβ

LeftG700 είπε...

Товариш Яков Федотович,


Εννοώ ότι το κείμενο δεν είναι δικό μου. Είναι φιλοξενούμενο. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι ούτε αναδημοσίευση. Η μικρή βοήθεια για την οποία κάνει λόγο η υποσημείωση είναι ένα ‘‘χτενισματάκι’’ (και λίγο αλατοπίπερο παραπάνω) δια χειρός τής αφεντομουτσουνάρας μου! ;-)


Увидимся

LeftG700 είπε...

ERRATUM:

Το κείμενο δεν είναι δικό μου = Το κείμενο δεν έχει γραφτεί από κάποιον από την παρέα εδώ.

nikos__alfa είπε...

Χμμ δύσκολο θέμα έβαλε ο φίλος σας! ;)
Από που να το πιάσεις και που να το αφήσεις. Αν πιστεύεις ότι ο καπιταλισμός έχει πολύ ψωμί ακόμα πριν παραδώσει το πνεύμα σε κάτι καινούργιο που οι εργαζόμενοι και οι πολλοί θάχουν το πάνω χέρι είσαι υποχρεωμένος να υπερασπιστείς τον Κέυνς σήμερα που ακόμη και το ΔΝΤ παραδέχεται ότι για κάθε μονάδα δημόσιας δαπάνης αντιστοιχεί μέχρι και 2,3 μονάδες ,όταν πρόκειται για νέους μισθούς , ανάπτυξης. Και να βρεις τα κεφάλαια με γενναιόδωρο τύπωμα και λελογισμένο πληθωρισμό που θα μειώνει το χρέος!
Αν είσαι και λίγο οικολόγος και πιστεύεις στο περιορισμένο των πόρων του πλανήτη πρέπει να υιοθετήσεις ένα νέο μοντέλο ζωής και να μιλήσεις για αποανάπτυξη και θάνατο της καταναλωτικής κοινωνίας!
Αν είσαι πιο αισιόδοξος και τεχνολάγνος πρέπει να πεις ότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της ενέργειας και των πόρων για να συνεχίσουμε μέχρι τον αποικισμό του πλανητικού μας συστήματος την αέναη επέκταση της κατανάλωσης απλώς είναι ζήτημα υπομονής και χρόνου! :)
Ότι και να πεις θα καταλήξεις όμως στο παλιό καλό τροπάρι . Ότι λύσεις υπάρχουν φτάνει να έχεις τη ζωή σου στα χέρια σου. Πέστο ότι ελέγχεις τα μέσα παραγωγής , πέστο ότι εμβαθύνεις τη δημοκρατία , πέστο ότι χτυπάς την ανισότητα . Το κυρίαρχο είναι ποιος κάνει κουμάντο και ρυθμίζει τα πράγματα.
Μια ολιγαρχία τοπικά και παγκόσμια ή οι κοινωνίες των πολιτών! Και εκεί πρέπει να βρεις τον δρόμο . Από τη μια να προετοιμάσεις και να οραματιστείς λύσεις για να πείσεις κι απ την άλλη να υπάρχουν αυτοί που θα είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να αγωνισθούν γι αυτές. Μακρινό το βλέπω αλλά όχι αδύνατον!

skipper είπε...

Εάν η λύση που προτείνει το άρθρο - υπορρήτως - είναι η επανάσταση, αφού δεν είμαστε σε θέση ούτε καν να επηρεάσουμε καταστάσεις με σκοπό την έναρξη ενός Γ ΠΠ, ώστε οι επιζήσαντες να βιώσουν την επομενη χρυσή τριανταετία , έχει καλώς.
Με την βασική προυπόθεση ,να ληφθεί η προαπαιτούμενη απόφαση της μετάβασης από την λήθη στην θύμηση , ειδάλλως η επενέργεια του υποσυνείδητου εις το συνειδητό -δίχως το προαπαιτούμενο- ενίοτε δημιουργεί νευρώσεις , υστερισμούς και άλλα τέτοια ωραία , καθιστώντας την επανάσταση ανέκδοτο.
Αν επρόκειτο περί αυτου λοιπόν ...η συζήτηση παίρνει άλλο δρόμο.

LeftG700 είπε...

Φίλε skipper, καλώς ήρθες.


Όχι, ούτε υπόρρητα ούτε άρρητα προτείνει η ανάρτηση επανάσταση. Ένα πράγμα λέει. Ότι η νέα κατάσταση απαιτεί νέες λύσεις. Μ’ άλλα λόγια, που υπάρχουν και στο ποστ, αυτό που λένε οι αριστεροί κεϊνσιανοί μεταρρυθμιστές στους μαρξιστές («πάψτε να ονειρεύεστε επαναστάσεις και μαλακίες, αυτά είναι περσινά ξινά σταφύλια») ισχύει και για τις αφεντομουτσουνάρες τους. Επομένως το ερώτημα τι να κάνουμε; παραμένει ανοιχτό. Δεν πρόκειται όμως να απαντηθεί ποτέ, αν δεν συνειδητοποιηθεί ότι βασική και υποχρεωτική προϋπόθεση είναι αυτά που πολλοί θεωρούν λύσεις στην πραγματικότητα του 21ου αιώνα είναι αέρας κοπανιστός και παραμύθια για αφελείς ή εθελοτυφλούντες. Για να ξανακάνεις την πρόσθεση πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι η λύση που έχεις βρει είναι λάθος.


Τα λέμε