Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Ακόμα κι αν το λένε οι δεξιοί, το σωστό πρέπει να λέγεται. Στο κάτω-κάτω, ποιος είπε στους αριστερούς να μην προσέχουν;





Μην αρνείσαι ποτέ την είσοδο σε καινούργιους οπαδούς, ακόμα και σε αυτούς που αρνούνται να πληρώσουν εισιτήριο αν οι θέσεις τους δεν είναι κοντά στη σέντρα. Φρόντιζε όμως να τους θυμίζεις από καιρό σε καιρό ότι η ομάδα παίζει από αριστερά.



Στο market leader διαδικτυακό καφενείο «Η συνάντηση των φίλων τού Ακραίου Κέντρου», που έχει έδρα «ψηλά στο βουνό» και όπου μαζεύονται κάθε απογευματάκι οι οπαδοί «τού χώρου» —συνοπτικά: ακραίοι αντιαριστεροί και ακραίοι αντιδεξιοί (κάπως λιγότερο φανατικοί αυτοί οι δεύτεροι  ;-)  )— αναρτήθηκε το ρεπορτάζ τής Iskra από τη διήμερη εκδήλωση που συνδιοργάνωσε μαζί με το RProject και το think tank τών μενσεβίκων τού ΣΥΡΙΖΑ Μαρξιστικός Χώρος Μελέτης και Έρευνας (ΜΑ.ΧΩ.Μ.Ε.), στο οποίο γινόταν και αναφορά στα βασικά σημεία τής παρέμβασης που έκανε στην εκδήλωση ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Το κείμενο που αναδημοσιεύτηκε προκάλεσε τους θρήνους και τους κοπετούς τού ‘‘καφετζή’’ (διαχειριστή), ο οποίος τους τελευταίους μήνες ‘‘κωλοτρίβεται’’ με την ιδέα να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και έχει αρχίσει να του προτείνει και να του ζητάει να κάνει τις σχετικές «στοχαστικές προσαρμογές», για να μπορέσει να τον ψηφίσει χωρίς τύψεις (και χωρίς μεγάλη καζούρα για την κωλοτούμπα του). Οι θρήνοι είχαν να κάνουν με τους «αριστερούς εξτρεμισμούς» τού Λαφαζάνη που λειτουργούν ως ανθρωποδιώκτες και ψαλιδίζουν τα ποσοστά τού ΣΥΡΙΖΑ και τι θα απογίνει ο φτωχός που ο μισθός του κοντεύει να προσεγγίσει αυτόν ενός νοσοκόμου, ενώ είναι κοτζαμάν «Διευθυντής ΕΣΥ»! Κλάμα και των γονέων. Από κοντά και κάποιος ιδιοκτήτης μικρού συνοικιακού καφενείου, με επωνυμία που από μόνη της ενισχύει (εξ αριστερών υποτίθεται) την κυβερνητική ιδέα ότι έχουμε αφήσει την κρίση …πίσω μας(!), και ο οποίος, λόγω έλλειψης πελατείας, το κλείνει νωρίς και ανηφορίζει κι εκείνος στο μεγάλο καφενείο με το μεγάλο υψόμετρο να συναντήσει τη γενιά του και να αναγαλλιάσει η καρδιά του. Κι αυτός τα ίδια: πυρ και μανία με τους ‘‘μενσεβίκους’’ τού ΣΥΡΙΖΑ, επειδή τού θυμίζουν κάπως τους παλιούς μπολσεβίκους τού Λένιν, που ανέτρεψαν την κυβέρνηση Κερένσκι κι ακόμα πενθεί γιατί έτσι καταλήξαμε στο ‘‘σταλινισμό’’ και δυσφημίστηκε η ιδέα τού κομμουνισμού που τον έχει μέσα στην καρδιά του…

Παραδόξως, αλλά όχι και ανεξήγητα, δεν βρέθηκε κάποιος αριστερός (ναι, συχνάζουν και αριστεροί εκεί «ψηλά στο βουνό», καθαρή μειοψηφία βέβαια) να τους βάλει στη θέση τους. Επειδή όμως η φύση απεχθάνεται το κενό, βρέθηκε να το κάνει ένα δεξιός, (ψευδ)όνομα και πράγμα. Το έκανε για τους δικούς του λόγους και σκοπούς βέβαια, διαμετρικά αντίθετους από τους σκοπούς εκείνων τών αριστερών που υποστηρίζουν τα ίδια εδώ και δεκαετίες, ιδίως από την τριετία ’89 – ’91 και μετά. Έτερον εκάτερον. Το σωστό να λέγεται:

Στο εξωτερικό υπάρχει ο όρος Cultural Christian: πολιτιστικά χριστιανός.

Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν συνηθίσει τα χριστιανικά ήθη και έθιμα, τις τελετές, τη μουσική και τις συναναστροφές αλλά βασικά είναι αγνωστικιστές ή πιστεύουν ελάχιστα. Πολλούς έχουμε και στην Ελλάδα.

Θεμιτό να υπάρχουν, πλην όμως είναι κάπως γελοίο όταν αυτοί ενοχλούνται από την ύπαρξη των πραγματικών χριστιανών που εφαρμόζουν τις διδασκαλίες της Εκκλησίας και απαιτούν να αλλάξει η διδασκαλία γιατί παραείναι αυστηρή και εκτός μόδας.

Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα όμως έχουμε και τους Cultural leftists ή πολιτιστικά χριστιανούς [Σ. σ.: προφανές σαρδάμ: αριστερούς θέλει να πει] σαν τον […] ή τον […] που θέλουν κάτι σαν αριστερό γιατί δεν τους πάει η δεξιά αντίληψη αλλά όχι πολύ : όλοι αυτοί ζητούν από τους πολιτικά αριστερούς σαν τον σ. Λαφαζάνη να καθήσουν στα αυγά τους και να γίνουν κυβέρνηση σε χώρα της ευρωζώνης χωρίς να κρατικοποιήσουν και να σοσιαλίσουν. Δε γίνεται όμως.


ΥΓ Έγραψα παραπάνω πως εκεί «ψηλά στο βουνό» παίρνουν τον αέρα τους και μερικοί αριστεροί. Το κάναμε κι εμείς για κάτι μήνες το χρόνο που μας πέρασε. Και εννοείται πως, αν εξακολουθούσαμε να πίνουμε κανένα καφεδάκι στο καφενείο «Η συνάντηση των φίλων τού Ακραίου Κέντρου», τα σωστά πλην από λάθος κατεύθυνση προερχόμενα λόγια που παραθέσαμε παραπάνω θα τα είχαμε πει πρώτοι εμείς. Έτσι και θα είχε γίνει χωρίς αμφιβολία αν ο ‘‘καφετζής’’ δεν μας είχε ζητήσει κάποια στιγμή να υπογράψουμε Δήλωση, για να του την πετάξουμε στα μούτρα βρίσκοντας ακριβώς …Κέντρο!


Η εικόνα, από το deviantart.com.



8 σχόλια:

spiral architect είπε...

Η αμήχανη στιγμή που οι συριζαίοι φαντασιωνόντουσαν κάθαρση και λαϊκά δικαστήρια για τα σκάνδαλα του Μπόμπολα, ακούν πια την πρόταση για αναλογικά διόδια.
Σκόπιμο είναι να μην ζητούν πια χείρα βοηθείας από καλύβες-τσαγερί και ξέμπαρκους καστανάδες γιατί το σίγουρο είναι ότι θα τους σπρώξουν ακόμα πιο δυνατά απ'το αναμενόμενο.

LeftG700 είπε...

Φίλε Σπειροειδή,


Έβαλα μία προσθήκη, και μάλιστα πάνω-πάνω. Αν σου πει κανείς ότι την έβαλα κυρίως για σένα, να το πιστέψεις! ;-)


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Έχω πράμα που σαλεύει, λέμε!

Οργή λαού στη Μαλακάσα: Κάτοικοι έβαλαν φωτιά στα διόδια

Τα σέβη μου
Φιλίστωρ

Υ.Γ.: Πολύ μου άρεσε η αναφορά στους Cultural Christians. Μου θύμισε μια κουβέντα του τρισκατάρατου Ζίζεκ, ο οποίος εξέφραζε το σεβασμό του για τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β', αποκαλώντας τον "γνήσια ηθική φυσιογνωμία της εποχής μας", ακριβώς επειδή πήγαινε κόντρα στο ρεύμα, αρνούμενος να επανεξετάσει τις αντιδημοφιλείς όψεις της ρωμαιοκαθολικής διδασκαλίας.

LeftG700 είπε...

Φίλε Φιλίστορα,


Μα είναι να μη σου αρέσει ο παραλληλισμός; Εγώ ενθουσιάστηκα! Και να σκεφτείς ότι ουκ ολίγες φορές έχω αναφερθεί στην πολιτισμική αριστερά (με τα "καλύτερα" λόγια, βεβαίως βεβαίως... ;-) ), αλλά πότέ δεν μου πέρασε από το νου η αναλογία.

Δεν πειράζει. Όπως έλεγε και κάποιος, ας μαθαίνουμε κι ας είναι κι απ'τους εχθρούς μας! ;-)


Τα λέμε


ΥΓ Την αναφορά σου στον Ζίζεκ και τα εγκώμιά του για τον Πάπα δεν την κατάλαβα. Όταν ξαναπεράσεις από εδώ, δώσε μια βοήθεια.

Ανώνυμος είπε...

Στη βάση κάθε γνήσιας ηθικής στάσης, υπάρχει ένα λατινικό ρητό: "Fiat iustitia et pereat mundus!" («Ἐλθέτω ἡ δικαιοσύνη καὶ παρελθέτω ὁ κόσμος», το μεταφράζω εγώ, επειδή μου αρέσουν οι παρηχήσεις.)
Υπάρχει μια χροιά πεισματικής αδιαλλαξίας σε κάθε γνήσια ηθική στάση. Μια χροιά περιφρόνησης απέναντι σε κάθε πραγματιστική μέριμνα.

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', μολονότι μου είναι φυσικά αντιπαθέστατος από πολιτική σκοπιά, εκπροσωπεί ωστόσο μια γνήσια ηθική στάση. Αντί να συνεχίσει την πολιτική των μεγάλων προκατόχων του για τον "εκσυγχρονισμό" (aggiornamento) της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, στύλωσε τα ποδάρια και είπε: «Εμείς αυτοί είμαστε -και σ' όποιον αρέσουμε! Δε θα νοθεύσουμε την πίστη μας, για να είμαστε αρεστοί και για να μη χάσουμε την επιρροή μας. Βλέπουμε την Καινή Διαθήκη να απαγορεύει ρητώς το διαζύγιο, άρα το απαγορεύουμε κι εμείς. Βλέπουμε την Καινή Διαθήκη να καταδικάζει ρητώς την ομοφιλοφιλία, άρα την καταδικάζουμε κι εμείς. Βλέπουμε την Καινή Διαθήκη να καταδικάζει ρητώς την κερδοσκοπία, άρα την καταδικάζουμε κι εμείς.Αυτή είναι η πίστη μας, αυτή θα διαφυλάξουμε. Μη μας ζητάτε να "προσαρμοστούμε" στα ήθη της εποχής. Για να αλλάξουμε, πρέπει να πεισθούμε ότι μέχρι τώρα ερμηνεύαμε λάθος τις Γραφές. Εκπτώσεις όμως δεν κάνουμε.»

Έχω μάλιστα την αίσθηση (μπορεί να κάνω και λάθος) ότι, υπό την ηγεσία του Πάπα Φραγκίσκου, του πρώτου Λατινοαμερικάνου Πάπα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα κινηθεί στο ίδιο μήκος κύματος. Η γραμμή της αδιαλλαξίας, της μη συμμόρφωσης με τα ήθη της εποχής, βλέπω να συνεχίζεται. Μόνο που, αντί η έμφαση να δίνεται στα θέματα της σεξουαλικότητας (και, γενικότερα, της προσωπικής ηθικής), βλέπω να μετατοπίζεται στο πεδίο της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και καλά θα κάνουμε να μην υποτιμούμε τις διεργασίες στο εσωτερικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ας ρίχνουμε πότε-πότε ένα βλέφαρο προς τα κει.

Τα σέβη μου
Φιλίστωρ

LeftG700 είπε...

ΟΚ, φίλε Φιλιστορα, θενξ και ευχαριστώ. Μια προέκταση/προσθήκη/επιπλοκή:

Μια και είμαστε στην περιοχή τού Ζίζεκ και μια και γράφεις «Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', μολονότι μου είναι φυσικά αντιπαθέστατος από πολιτική σκοπιά, εκπροσωπεί ωστόσο μια γνήσια ηθική στάση» (συμφωνώ), πρόσεξε τι λέει ο ‘‘σχιζοφρενής δολοφόνος βεβαιοτήτων’’ :-) στο Υψηλό αντικείμενο της ιδεολογίας,:

«[...] η ιδέα αυτή περί μιας εμμονής με το Καλό (μιας φανατικής αφοσίωσης σ' αυτό) η οποία μετρέπεται σε Κακό συγκαλύπτει την αντίστροφη εμεπειρία, η οποία είναι πολύ πιο ανησυχητική: πώς μια εμμονική, φανατική προσκόλληση στο Κακό μπορεί να αποκτήσει το καθεστώς μιας ηθικής θέσης, [...]». (σελ. 63, στην έκδοση SCRIPTA τού 2006).

Ας το έχουμε κι αυτό κατά νου...


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Ok! Αλλά τώρα είναι η δική μου σειρά να ζητήσω διευκρινήσεις... χεχε...

Τα σέβη μου
Φιλίστωρ

LeftG700 είπε...

Φίλε Φιλίστορα,


Δεν υπάρχει κάποιο κρυφό νόημα στο σχόλιό μου. Εννοώ αυτό που γράφω. Ότι κάπου συμφωνώ με αυτό που λες: μία πεισματική προσκόλληση σε προσωπικές αρχές/απόψεις/φιλοσοφία υποκρύπτει και μία ηθική διάσταση (πίστη σε αυτό που πιστεύεις πέρα από προσωπικό κόστος και συνέπειες), ανεξάρτητα από τη φύση (Καλό ή Κακό) των πιστεύω σου.

Σκέφτομαι όμως ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εξοικείωση με το Κακό επειδή ο υποστηρικτής του στάθηκε (σύμφωνα με το παραπάνω σκεπτικό) ηθικός. Αλλά η εξοικείωση με το Κακό είναι πάντα μία αρνητική εξέλιξη, γι' αυτό και πρέπει πάντα να την έχουμε κατά νου.


Τα λέμε