Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Και να, αδελφέ μου, που ξαναχαράχτηκαν επί τέλους με ανεξίτηλο Κόκκινο μελάνι οι ξεθωριασμένες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς: πούτσες μπλε με Κόκκινες ανταύγειες!



Η Δεξιά, που δεν της σηκώνεται εξ άλλου, είναι από εδώ. Η Αριστερά είναι από εκεί (links δεν παρατίθενται, διότι ο Λασκαράτος τώρα γράφει ανάρτηση για την «Ελευθερία τής Τέχνης» –όσο για το RedNotebook, εσχάτως τα έχει φορτώσει στον κόκορα και δημοσιεύει πρωτότυπα άρθρα μία στο δεκαπενθήμερο...). Ηθικό δίδαγμα;

Γαμάτε γιατί χανόμαστε!
 

1 σχόλιο:

skipper είπε...

Ένεκα της κόντρας για τον πούτσο που χει δημιουργηθεί, καλό είναι να μάθουμε κάποια πράγματα γι αυτόν.

Ο Πούτσος (427 π.Χ.–347 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ανθοπώλης από την Αθήνα, γνωστός για την ομορφιά, την γοητεία και τον ευγενικό του χαρακτήρα. Υπήρξε φτωχός, ωστόσο ήταν ο πιο περιζήτητος γαμπρός της αρχαίας Αθήνας και όλοι προόριζαν τις όμορφες κόρες τους για τον Πούτσο. Εξού και η φράση: "Το κορίτσι αυτό είναι για τον Πούτσο". Όσο μεγάλωνε ο Πούτσος, τόσο πιο πολύ σαγήνευε τις γυναίκες . Όταν περπατούσε στο δρόμο, υπήρχαν ασυγκράτητες γυναίκες που τον φιλούσαν παντού, τον έγλυφαν, τον μύριζαν, τον χάιδευαν και τον έφτυναν. Όλες αυτές ήταν... για τον Πούτσο. Πραγματικά ήταν αδύνατο να βγάλει κανείς τον Πούτσο από το μυαλό μιας γυναίκας. Έτσι , απ'το 347 π.Χ που πέθανε, κυκλοφορεί η φράση "Τον Πούτσο Κλαίγανε!!"

Καληνύχτες.