Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Δώρο: «Εισαγωγή στη στρατηγική τής Αριστεράς για τον 21ο αιώνα»




Εν όψει τής Πρωτοχρονιάς, ένα δώρο από εμάς τους Λέφτηδες: Μία εισαγωγή πολύ χρήσιμη σε όσους φιλοδοξούν πραγματικά να συμβάλουν στην ολική επαναφορά τής Αριστεράς και την κατάκτηση από αυτήν της κοινωνικής και πολιτικής ηγεμονίας και δεν αρκούνται απλώς να μετρούν ‘‘επαναστατικά’’ ένσημα, να αθροίζουν τριετίες ‘‘κινηματικής’’ προϋπηρεσίας και να εγγράφουν υποθήκες προς κατάληψη κομματικών ή κυβερνητικών αξιωμάτων. Και απολύτως απαραίτητη στους αριστερούς εκείνους, που, αν και «βαλάντωσαν εκεί στα γραφεία, διαβάζοντας όλα τού Λένιν και του Γκράμσι τα βιβλία», δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πνεύμα τους μέσα από το γράμμα τους, ώστε να το εμφυσήσουν στην αριστερή στρατηγική για τον 21ο αιώνα.

Δεν είναι ακριβό. Έτσι κι αλλιώς, φράγκα δεν έχουμε. Ούτε πολύ πρωτότυπο —πολλοί θα έχετε πάρει το ίδιο δώρο, ιδίως οι ‘‘παλιοί’’. Αποτελεί όμως πλούσια τροφή για σκέψη, κι ας είναι μόλις 339 λεξούλες —δια χειρός Αισώπου. Και είναι συντροφικό (αν και, για να τα λέμε όλα, δεν ξέρουμε πόσους πια συγκινεί αυτό). Καλή ‘‘ανάγνωση’’…

ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ


Ο Βοριάς κι ο Ήλιος

Μια φορά, ο Ήλιος κι ο Βοριάς έπιασαν μια μεγάλη συζήτηση για το ποιος από τους δυο ήταν ο δυνατότερος.

– Εγώ, έλεγε ο Ήλιος.

– Όχι, εγώ, έλεγε ο Βοριάς.

Κι είχαν τόσο πείσμα, ώστε κανένας τους δεν υποχωρούσε μπροστά στον άλλον.

Έτσι όμως, δεν έβγαινε συμπέρασμα, ούτε θα ’βγαινε ποτέ, τόσο πεισματάρηδες που ήταν κι οι δυο τους.

– Σου προτείνω ένα στοίχημα! είπε τέλος ο Βοριάς.

–Τι στοίχημα; ρώτησε ο Ήλιος.

– Να διαλέξουμε στην τύχη έναν άνθρωπο κι όποιος από τους δυο μας καταφέρει και τον γδύσει, εκείνος θα ’ναι ο δυνατότερος .

– Το δέχομαι το στοίχημα! είπε ο Ήλιος.

Σε λίγο, φάνηκε στον κάμπο ένας άνθρωπος, που πήγαινε ολομόναχος.

Άρχισε τότε, ο Βοριάς, να φυσάει δυνατά.

Ο διαβάτης έσκυψε το κεφάλι του και σταύρωσε τα χέρια του, πάνω στο στήθος, για να προφυλαχτεί από τον αέρα.

Ο Βοριάς φύσηξε πιο δυνατά κι ο διαβάτης, κούμπωσε το ρούχο του κι επειδή ο Βοριάς δυνάμωνε το φύσημά του, ο καημένος ο άνθρωπος έβγαλε μια μάλλινη κουβέρτα, που την κουβαλούσε σ' ένα σακί, και τυλίχτηκε μ' αυτήν, για να μην ξεπαγιάσει.

Όσο πιο δυνατά φυσούσε ο Βοριάς, τόσο πιο σφιχτά τυλιγότανε στην κουβέρτα του ο διαβάτης.

Στο τέλος, ο Βοριάς βαρέθηκε κι έπαψε να φυσάει. Γύρισε στον Ήλιο και του είπε:

– Η σειρά σου τώρα να δοκιμάσεις να τον γδύσεις.

Ο Ήλιος πρόβαλε στον ουρανό, μόλις σταμάτησε να φυσάει ο Βοριάς, κι αμέσως ο διαβάτης έβγαλε από πάνω του την κουβέρτα και την έβαλε στο σακί.

Δυνάμωσε τη λάμψη του ο Ήλιος κι ο διαβάτης ξεκούμπωσε το ρούχο του.

Αλλά ο Ήλιος δυνάμωνε όλο και πιο πολύ τη λάμψη του κι ο διαβάτης, που είχε αρχίσει να ιδρώνει, άρχισε να βγάζει ένα-ένα τα ρούχα του, ώσπου, στο τέλος απόμεινε ολόγυμνος και κοιτούσε δεξιά κι αριστερά, μήπως δει κανένα δέντρο για να πάει να ξαπλώσει στον ίσκιο του.

Επειδή όμως δεν έβρισκε δέντρο, έπεσε στο ποτάμι, που περνούσε εκεί κοντά κι έμεινε στο νερό, ώσπου ο Ήλιος, σιγά-σιγά, λιγόστεψε τη λάμψη του.

– Εσύ είσαι ο δυνατότερος! παραδέχτηκε ο Βοριάς, αποχαιρετώντας τον Ήλιο.


Εικόνα: pemptousia.gr



4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αγαπημένο παραμύθι(;)με πολλαπλές αναγνώσεις.
Καλή χρονιά!

ο μη επίλεκτος των επετηρίδων

LeftG700 είπε...

Φίλε μη επίλεκτε (των επετηρίδων),


Για να τα λέμε όλα, εγώ δεν το ήξερα. Όμως έχει πολύ "πράμα", όντως. Δικαίως το κατέταξες στα αγαπημένα σου...

Επετηρίδες; Ποιος τις γαμεί τις επετηρίδες! Να μπουν μπροστά οι πρώτοι στο χορό! Ας είναι και τελευταίοι στην επετηρίδα!

Ευχαριστούμε για τις ευχές. Καλή χρονιά και σ' εσένα (αν και θα ευχηθούμε "επισήμως" αύριο).


Τα λέμε

Ανώνυμος είπε...

Σε ανταπόδοση του δώρου σας, φίλοι Λέφτηδες
http://www.youtube.com/watch?v=3gkqNvx-RwQ

Καλή χρονιά και καλούς αγώνες

Επισκέπτρια Χ

LeftG700 είπε...

Φίλη Επισκέπτρια Χ,


Το πιστεύεις δεν το πιστεύεις, ξεκίνησα να γράψω ολόκληρο ποστ με αφορμή το ωραίο αντί-δώρο σου. Μάλιστα, έχει γραφτεί κατά 95%. Με τράβηξε όμως ο κύριος Καρέλιας. Έστω. Ήταν ανάγκη να καταλήξω να ποστάρω αυτό το ευχαριστήριο σχόλιο τρεις μέρες μετά το δικό σου; Κι όμως...

Άιντε, Καλή Χρονιά να έχουμε κι ό,τι επιθυμείς!


Τα λέμε


ΥΓ Την ανάρτηση μπορεί και να μη τη γλυτώσεις τελικά! :-)