Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Τα (χρήσιμα) ευτράπελα του διαδικτύου: Ένας ‘‘αντισταλινικός’’ εν δυνάμει ψηφοφόρος τού ΣΥΡΙΖΑ και ένας ‘‘αντισταλινικός’’ (σκέτος) για την Αυγή




Ο ένας:

Τελευταία η ΑΥΓΗ έχει πραγματικές δημοσιογραφικές επιτυχίες, όπως η αποκάλυψη των σχεδίων του ΝΔΣΟΚ (του Βρούτση) για τη ασφάλιση. Ταυτόχρονα όμως παραμένει ένα έντυπο γεμάτο ρύπους, το οποίο πολύ δύσκολα διαβάζεται. Οι ρύποι αυτοί ΔΕΝ κάνουν ρεπορτάζ —κάνουν “πολιτικό σχολιασμό”, τρομάρα τους. Δεν προσθέτουν απολύτως τίποτα στην ΑΥΓΗ ή το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ λειτουργούν ως μαζικοί ανθρωποδιώχτες, με την αβίαστη χυδαιότητα του λόγου τους. Κοινό τους χαρακτηριστικό: έχουν καβαλήσει το καλάμι και πλανάρουν κατά βούληση.

ΔΕΝ πρόκειται να αφιππεύσουν αυτοβούλως. Αν όμως τα πράγματα πάνε στραβά για το σύριζα (σκασίλα μας) και για τις γενικότερες εξελίξεις (αυτό μας νοιάζει πολύ), οι εν λόγω θρασύτατοι τύποι θα είναι μία από τις αιτίες, στο βαθμό που τους αναλογεί.

σύνδεσμος αναφέρεται σε μια περίπτωση που δεν είχα προσέξει. Το σχόλιό μου όμως αφορά πλειάδα άλλων, που τους αποφεύγω πλέον συστηματικά όταν ανοίγω την ΑΥΓΗ, διότι είναι… εντελώς για τα μπάζα!)

Ο άλλος:

Έτσι γινόταν από την εποχή του Στάλιν, ο οποίος είχε μετατρέψει την Правда σε εργαλείο προγραφών. :-)

Βρείτε ποιος είναι ποιος. ;-) :-)




Η photo, από το mitchsblog.global2.vic.edu.au.

2 σχόλια:

LeftG700 είπε...

Συμπέρασμα: Μερικές καραδεξιούρες σε τελική ανάλυση, που «η πουτάνα η ζωή τα έφερε», προς μεγάλη τους δυστυχία, να κρέμονται από τα αρχίδια τού ΣΥΡΙΖΑ, μπας και σώσουν την ατομική και οικογενειακή τους κατάσταση που ακολουθεί καθοδική πορεία όπως τής μεγάλης πλειοψηφίας τού ελληνικού λαού, δεν εννοούν να καταλάβουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, καταστατικά, είναι ένα κόμμα τής Αριστεράς. Επειδή τα καταστατικά, σε αντίθεση με τα μνημόνια, σκίζονται εύκολα, ενδέχεται, αν έρθει στην εξουσία, να γίνει σαν τα μούτρα τους. Αλλά τότε δεν θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ένας άλλος ΣΥΡΙΖΑ θα έρθει στη θέση του. Νομοτελειακά. Ας μη χυπάνε, λοιπόν, τον κώλο τους χάμω. Θα πλαδαρέψει....

LeftG700 είπε...

Είδε ο φιλελές τη γενιά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του!